Douchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Douchi (mand. 豆豉, pinyin: dòuchǐ) – sfermentowana czarna fasola, chiński pikantny dodatek do dań wywodzący się z kuchni syczuańskiej, obecnie używany na całym świecie do dań kuchni azjatyckich.

Tajwan, hist. Formoza (chiń. upr.: 台湾; chiń. trad.: 臺灣 lub 台灣; pinyin: Táiwān; pe̍h-ōe-jī: Tâi-oân) – wyspa na Oceanie Spokojnym, oddzielona od Chin kontynentalnych Cieśniną Tajwańską. Jest wyspą w większości wyżynną, obrzeża Tajwanu są nizinne.Fasola (Phaseolus L.) – rodzaj roślin jednorocznych lub bylin należący do rodziny bobowatych. Pochodzi z Ameryki Południowej i do Europy dotarła po odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba. Do rodzaju tego, liczącego ponad 30 gatunków, należą jedne z ważniejszych roślin uprawnych. W Polsce nie rosną dziko, wyłącznie jako rośliny uprawne. Gatunkiem typowym jest Phaseolus vulgaris.

Ziarna najpierw zaszczepia odpowiednim gatunkiem pleśni (Aspergillus, np. Aspergillus egypticus do wytwarzania koji) lub bakterii (głównie Tajwan), soli, gotuje na parze, schładza, a następnie pozostawia do sfermentowania i przesuszenia. Podczas procesu (około sześć miesięcy) rozkładane jest białko z ziaren, które łączy się z sodem z soli, tworząc naturalnie glutaminian sodu. Potrawa ma bardzo starą proweniencję. W latach 70. XX wieku archeolodzy odnaleźli ślady douchi w zapieczętowanym chińskim grobowcu z 165 r. p.n.e., co czyni dodatek najstarszym znanym produktem strączkowym na świecie.

Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.

Obecnie w restauracjach serwuje się m.in. dim sum z małych kawałków żeberek wieprzowych gotowanych są na parze z douchi. W przeciętnym chińskim gospodarstwie domowym douchi nakłada się łyżką na rybę, a następnie delikatnie gotuje na parze z małą ilością imbiru i czosnku. W amerykańsko-chińskich restauracjach douchi jest smażone z kurczakiem i papryką, natomiast w tajwańskich i hongkońskich wrzuca się je do gorącego woka ze świeżymi małżami, winem i odrobiną chili. W południowych prowincjach Chin douchi wytwarza się na dużą skalę w domach.

Imbir (Zingiber Boehm.) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Występuje w stanie dzikim w strefie tropikalnej Azji i Australii.Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).

Proces przygotowania douchi jest podobny do sporządzania pasty miso, jednak w przypadku douchi ziarna pozostają całe - nie są zgniatane.

Galeria[ | edytuj kod]

  • Fabryczne douchi z sosem czosnkowym

  • Ryba z douchi

  • Mięso z sosem douchi i szparagami

  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Douchi - an overview | ScienceDirect Topics, www.sciencedirect.com [dostęp 2021-03-01].
    2. DouChi | Fermented Black Beans | China Sichuan Food, www.chinasichuanfood.com [dostęp 2021-03-01].
    3. Clarissa Wei, Umami, Salty, and Rich, Douchi Does It All, Bon Appétit [dostęp 2021-03-01] (ang.).
    Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.Żeberka - element handlowy pozyskany z półtuszy wieprzowej z kością z części brzusznej odcięta od schabu po linii prostopadłej w odległości 3 cm od przyczepu żeber a następnie po linii biegnącej poniżej dolnej krawędzi mostka i żeber chrząstkowych z przodu po przedniej krawędzi kości żeber, od tyłu po tylnej krawędzi kości ostatniego żebra.




    Warto wiedzieć że... beta

    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.
    Miso (jap. 味噌, miso) – tradycyjna gęsta pasta japońska, produkowana ze sfermentowanej soi, najczęściej z dodatkiem ryżu lub jęczmienia, soli oraz drożdży.
    Hongkong (oficj. Specjalny Region Administracyjny Hongkong; ang. Hong Kong, Hong Kong Special Administrative Region of the People’s Republic of China, chiń. 香港, kantoński jyutping: hoeng1 gong2, mandaryński pinyin: Xiānggǎng) – specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej (drugim regionem jest Makau), znajdujący się na wschodnim wybrzeżu Chin, nad Morzem Południowochińskim.
    Papryka chili, chilli, papryka ostra – ogólna nazwa, jaką określa się owoce niektórych odmian, kultywarów i mieszańców papryki (Capsicum) o bardzo ostrym smaku.
    Wok (chin. trad. 鑊, chin. upr. 镬) – naczynie przypominające miskę z jedną lub dwiema rączkami, służące do smażenia w ruchu, szybkiego przyrządzania potraw na ogniu, przeważnie wykorzystywane w kuchni chińskiej. Pozwala na bardzo wydajną obróbkę cieplną. Wok kantoński posiada dwie rączki ("uszy"), natomiast nowsze woki mandaryńskie i pekińskie posiadają rączkę podobną do rączki patelni. Współcześnie woki mają często lekko spłaszczone dno, w celu dostosowania do pracy na kuchenkach indukcyjnych.
    Szparag lekarski (Asparagus officinalis L.) – gatunek byliny z rodziny szparagowatych. Występuje naturalnie w obszarze śródziemnomorskim i na terenach przyległych. Jest jedynym jadalnym przedstawicielem rodzaju szparag (Asparagus) i jako roślina uprawna rozpowszechniony został na całym świecie, z największym obecnie ośrodkiem produkcji w Chinach.
    Małże (Bivalvia, z gr. bi – dwa + łac. valva – skorupka), dawniej również blaszkoskrzelne (Lamellibranchiata) – takson w randze gromady obejmujący około 8000 gatunków mało aktywnych lub osiadłych, wyłącznie wodnych, bentosowych mięczaków (Mollusca) o bocznie spłaszczonym ciele okrytym dwuklapową muszlą. Ciało małża składa się z tułowia (zwanego workiem trzewiowym) i nogi. Jest pozbawione głowy, szczęki i tarki. Małże pełzają, żyją w dnie, ryją, pływają lub przytwierdzają się bisiorem do podłoża. Liczne gatunki, np. ostrygi, wenerydowate i omułki, są jadalne. Z niektórych pozyskuje się cenne perły oraz masę perłową. Małże są znane od kambru. W wodach śródlądowych Polski stwierdzono występowanie 34 gatunków – m.in.: szczeżuja pospolita (Anodonta piscinalis), kilka gatunków skójek (Unio) i racicznica zmienna (Dreissena polymorpha) – a w Morzu Bałtyckim 9 gatunków.

    Reklama