Donato Bramante

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Santa Maria delle Grazie w Mediolanie

Donato Bramante- właściwie Donato di Angelo di Pascuccio (ur. 1444 w Monte Asrualdo, zm. 11 kwietnia 1514 w Rzymie) – architekt i malarz włoski. Jego pełne imię brzmiało Donato di Pascuccio d'Antonio.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Kościół Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Autorem projektu kościoła był Guiniforte Solari. Prace nad budową kościoła rozpoczęto w późnych latach 80. XV wieku i kontynuowano przebudowę w latach 90. tego wieku. Świątynia typu bazylikowego, korpus 3-nawowy (długi i niski) powstał już w latach 60. W kościele Donato Bramante zastosował swoje ulubione motywy architektoniczne wynikające z zamiłowania do formy dośrodkowej - prezbiterium i transept zakończył półkolami, a wokół kopuły umieścił galerię otwartą arkadami na zewnątrz. Kopułę na poligonalnym bębnie wieńczy smukła latarnia (cecha charakterystyczna dla Bramantego). Wnętrze Santa Maria delle Grazie charakteryzuje się lekkością i jasnością. Geometryczne wzory, jak malowane rozetowe okna, są podporządkowane klarowności dyspozycji przestrzennej.

Życiorys[ | edytuj kod]

Pracował w Urbino, gdzie kształcił się pod kierunkiem Melozza da Forlì, Piera della Francesca i Andrei Mantegni. W 1474 udał się do Mediolanu, gdzie wprowadził styl renesansowy. Od ok. 1479 służył u księcia Ludovica Il Moro Sforzy. Do ok. 1490 pracował dla niego także w innych miastach Lombardii, m.in. w Pawii i być może w Legnano. W 1499, kiedy Lodovico został wygnany z Mediolanu przez króla Francji Ludwika XII, Bramante był zmuszony udać się do Rzymu, pod opiekę kardynała Raffaela Riario, a później kardynała Della Rovere, późniejszego papieża Juliusza II. W Rzymie spędził 15 lat. Od 1503 był głównym architektem i inżynierem papieża Juliusza II.

Ludwik XII (ur. 27 czerwca 1462 w Château de Blois, zm. 1 stycznia 1515 w Paryżu) – książę Orleanu, później w latach 1498–1515 król Francji. Był wnukiem księcia Ludwika Orleańskiego (synem Karola Orleańskiego) i prawnukiem Karola V, z dynastii Walezjuszów.Kościół Matki Bożej Królowej Pokoju w Rzymie (wł. Chiesa di Santa Maria della Pace) – rzymskokatolicki kościół w Ponte (starożytna część Rzymu), obok Placu Navona.

Czerpał inspiracje z architektury antycznej i starochrześcijańskiej, a także twórczości m.in. L. B. Albertiego, Filippa Brunelleschiego, Piera della Francesca, Leonarda da Vinci czy Andrea Mantegni. Posługiwał się czystymi formami antycznymi. Pisał również poezje.

Dzieła[ | edytuj kod]

Architektura[ | edytuj kod]

  • w kościele Santa Maria presso San Satiro w Mediolanie, Bramante zastosował iluzję głębi wnętrza prezbiterium, ze względu na brak miejsca na jego rozbudowę.
  • projekt 3 krużganków dla kościoła S. Ambrogio w Mediolanie i sąsiadującego z nim klasztoru: Porta della Canonica, krużganek dorycki i krużganek joński
  • prezbiterium i kopuła kościoła Santa Maria delle Grazie w Mediolanie
  • freski w Castello Sforzesco w Mediolanie
  • udział przy budowie katedry w Pawii
  • Palazzo della Cancelleria w Rzymie
  • klasztor Matki Bożej Królowej Pokoju w Rzymie
  • centralne Tempietto przy kościele San Pietro in Montorio w Rzymie
  • rozbudowa Pałacu Watykańskiego o Cortile del Belvedere
  • pierwotny projekt bazyliki Św. Piotra
  • chór kościoła Santa Maria del Popolo
  • projekt Palazzo dei Tribunali
  • Palazzo Caprini w Rzymie
  • Malarstwo[ | edytuj kod]

  • Chrystus przy kolumnie - 1480-1481, Pinakoteka Brera
  • Heraklit i Demokryt - 1487, Pinakoteka Brera, Mediolan
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

    A. Bruschi, Bramante, Donato, [w:] Dizionario Biografico degli Italiani, t. 13, 1971.

    Bazylika św. Piotra na Watykanie (wł. Basilica Papale di San Pietro in Vaticano) – zbudowana w latach 1506-1626 rzymskokatolicka bazylika na placu św. Piotra na Watykanie. Jedna z czterech bazylik większych Rzymu oraz jedna z wielu bazylik papieskich (dawniej patriarchalnych).Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
    Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.Kościół św. Piotra in Montorio (wł. Chiesa di San Pietro in Montorio) − katolicki kościół w Rzymie na Zatybrzu, od 1587 tytularny kościół kardynalski, ustanowiony przez papieża Sykstusa V.




    Warto wiedzieć że... beta

    Legnano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mediolan. W 1176 Fryderyk I Barbarossa został pokonany pod Legnano przez miasta Ligi Lombardzkiej.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Filippo Brunelleschi (ur. 1377, zm. 15 kwietnia 1446) – florencki rzeźbiarz, architekt i inżynier tworzący w epoce quattrocenta, jeden z pionierów renesansowej architektury.

    Reklama