• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dolionowie

    Przeczytaj także...
    Morze Marmara (tur. Marmara Denizi, gr. Θάλασσα του Μαρμαρά / Προποντίς; w starożytości: Propontyda, Propontis) – morze we wschodniej części Morza Śródziemnego.Argonauci (gr. l.mn. Ἀργοναῦται Argonautai, ‘żeglarze na Argo’, l.poj. Ἀργοναύτης Argonaútēs, łac. Argonautae) – w mitologii greckiej 52 uczestników wyprawy do Kolchidy po „złote runo” cudownego barana.
    Kyzikos (gr. Κύζικος, Kyzikos, łac. Cyzicus) – w mitologii greckiej król Dolionijczyków, mąż Kleite, córki Meropsa.

    W mitologii greckiej lud zamieszkujący wyspę Propontis. Królem ich był Kyzikos, który prowadził wojnę z Pelazgami. Gościł u siebie Argonautów, którzy oczekiwali na wiatr. Gdy w końcu wyruszyli, zastał ich sztorm, co spowodowało, iż przypadkowo powrócili na wyspę Propontis. Kyzikos myśląc, że zaatakowli go Pelazgowie napadł nocą na Argonautów. Został zabity przez Jazona.

    Pelazgowie (gr. Pelasgoí) – neolityczne plemię zamieszkujące Tesalię przed przybyciem na płw. Peloponez Greków w II tys. p.n.e.; z czasem w historiografii greckiej pojawiła się tendencja do określania tym mianem również innych autochtonicznych mieszkańców Peloponezu i sąsiednich wysp, jak Karyjczycy i Lelegowie. Głównym miastem Pelazgów była Larisa. Uważa się ich ponadto za założycieli ośrodków miejskich w Atenach, Argos i Koryncie. Niektórzy greccy autorzy wspominają też o Pelazgach zamieszkujących Epir, Lesbos i wybrzeże Azji Mniejszej.Jazon (gr Ἰάσων Iásōn, łac. Iason) – w mitologii greckiej Argonauta, heros, syn Ajzona króla Jolkos w Tesalii.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.721 sek.