Dolina Koprowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dolina koprowa ze Szpiglasowego Wierchu
Dolina Ciemnosmreczyńska
Dolina Hlińska
Niżni Ciemnosmreczyński Staw
Wyżni Ciemnosmreczyński Staw
Dolina Hlińska i Liptowskie Kopy
Dolna część doliny

Dolina Koprowa (niem. Koprovatal, słow. Kôprová dolina, węg. Koprova-völgy) – dolina w słowackich Tatrach. Przy długości ok. 11 km i powierzchni ok. 31,3 km² należy do większych dolin tatrzańskich. Polscy geografowie opierając się na kryteriach graniowo-hydrologicznych zaliczają ją razem z Liptowskimi Kopami do Tatr Wysokich, niektórzy słowaccy dając pierwszeństwo kryteriom krajobrazowym i geologicznym uważają, że jej dnem biegnie granica między nimi a Tatrami Zachodnimi.

Dolina Piarżysta (słow. Piargová dolina) – górna część Doliny Ciemnosmreczyńskiej (Temnosmrečinská dolina) w słowackich Tatrach Wysokich, zajmująca dwa najwyższe jej piętra oddzielone od siebie progiem skalnym: trzecie z Wyżnim Ciemnosmreczyńskim Stawem i czwarte z bezwodnym kotłem lodowcowym. Również od niższego, drugiego piętra Dolina Piarżysta oddzielona jest progiem skalnym. Z trzech stron otoczona jest ścianami Cubryny (2376 m), Koprowego Wierchu (2363 m) i bocznej grani od Cubryny do Koprowego Wierchu. Od leżącej po polskiej stronie Doliny Rybiego Potoku oddziela ją główna grań Tatr.Tatry (514.5, słow. Tatry, niem. Tatra, węg. Tátra) – najwyższe pasmo w łańcuchu Karpat, również najwyższe między Alpami a Uralem i Kaukazem. Są częścią Łańcucha Tatrzańskiego, w Centralnych Karpatach Zachodnich.

Topografia[ | edytuj kod]

Niekiedy jest traktowana jako odgałęzienie Doliny Cichej Liptowskiej, z którą łączy się jeszcze na terenie Tatr. Większość badaczy klasyfikuje ją jednak jako dolinę walną, gdyż połączenie dolin znajduje się już na równinie poza górami.

Koryto Krywańskie (słow. Krivánska kotlina) – dolina w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się pod Krywaniem, jest lewym odgałęzieniem Doliny Koprowej. Wznosi się wysoko nad jej dnem, ograniczona z dwóch stron przez dwie boczne granie Krywania: Krywańską Grań, która oddziela ją od doliny Niewcyrki, i zach.-pn.-zach. grań Krywania z Małą Krywańską Basztą oddzielającą ją od Szkaradnego Żlebu. Była w górnej części zlodowacona w czasie ostatniego zlodowacenia. W dolnej części spływa nią Krywański Potok.Tatry Wysokie (słow. Vysoké Tatry, niem. Hohe Tatra, węg. Magas-Tátra) – najwyższa część Tatr o charakterze alpejskim, rozciągająca się pomiędzy Tatrami Zachodnimi od strony zachodniej oraz Tatrami Bielskimi od strony północno-wschodniej. W linii prostej odległość między granicznymi przełęczami wynosi ok. 16,5 km, zaś ściśle wzdłuż grani głównej ok. 26 km. Tatry Wysokie zajmują obszar około 340 km² (czyli nieco mniej niż Tatry Zachodnie), z czego większość (260 km²) znajduje się na Słowacji.

Od północy podchodzi pod główną grań Tatr na odcinku od Gładkiego Wierchu po Cubrynę. Ograniczenie wschodnie tworzy długa, południowo-zachodnia i wielokrotnie rozgałęziająca się grań Cubryny. Ważniejsze jej szczyty tworzące obramowanie Doliny Koprowej to: Koprowy Wierch (Kôprovský štít), Szczyrbski Szczyt (Štrbský štít), Hruby Wierch (Hrubý vrch) i Krywań (Kriváň). Od zachodu ograniczenie doliny tworzy południowy grzbiet Gładkiego Wierchu, Zawory i główna grań Liptowskich Kop ze szczytami: Cichy Wierch (Tichý vrch), Wielka Kopa Koprowa (Veľká kopa) oraz Krzyżne Liptowskie (Krížne).

Schronisko Rudolfa (węg. Rudolf trónőrőkős vadászháza) – nieistniejące schronisko, stojące dawniej w Dolinie Koprowej w słowackich Tatrach Wysokich. Znajdowało się na dnie tej doliny, na niewielkiej polance przy ujściu Niewcyrskiego Potoku. Władysław Cywiński (ur. 12 sierpnia 1939 w Wilnie, zm. 12 października 2013 w Dolinie Złomisk) – polski taternik, przewodnik tatrzański, alpinista, inżynier elektronik.

Górnym przedłużeniem Doliny Koprowej jest skręcająca na wschód Dolina Ciemnosmreczyńska (Temnosmrečinská dolina) i jej górne piętro – Dolina Piarżysta (Piargová dolina). Odgałęzieniami Doliny Koprowej jest kilka dolinek i żlebów:

  • lewostronne: Krywańskie Banie (Krivánske bane), Szkaradny Żleb (Škaredý žľab), Koryto Krywańskie (Krivánska kotlina), Niewcyrka (Nefcerská dolina), Dolina Hlińska (Hlinská dolina)
  • prawostronne: Dolinka Kobyla (Kobylia dolina), Dolinka Garajowa (Garajova dolina) i Dolinka Turkowa (Turkova dolina).


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer (ur. 12 lutego 1865 r. w Ludźmierzu, zm. 18 stycznia 1940 r. w Warszawie) – polski poeta, nowelista, powieściopisarz, przedstawiciel Młodej Polski, brat przyrodni malarza Włodzimierza Tetmajera.
    Kobyli Stawek (słow. Kobylie pliesko, niem. Kolbenheyersee, węg. Kolbenheyer-tó) – stawek znajdujący się na wysokości ok. 1737 m n.p.m. w Dolince Kobylej (odnoga Doliny Koprowej), w słowackich Tatrach Wysokich. Pomiary pracowników TANAP-u z lat 1961–1967 wykazują, że ma on 0,3 ha powierzchni, wymiary 85 × 62 m i głębokość ok. 1 m. Wcześniejsze pomiary Józefa Szaflarskiego podają, że jego powierzchnia to 0,155 ha, wymiary 56 × 37 m i głębokość ok. 0,7 m.
    Niżni Ciemnosmreczyński Staw (słow. Nižné Temnosmrečinské pleso, Nižné Smrečinské pleso, niem. Unterer Smrečiner See, węg. Alsó-Szmrecsini-tó) – staw znajdujący się na wysokości 1674 m n.p.m. w Dolinie Ciemnosmreczyńskiej (odnodze Doliny Koprowej), w słowackich Tatrach Wysokich.
    Marchwica pospolita (Mutellina purpurea (Poir.) Thell) – gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych. Występuje w górach Europy. W Polsce występuje w Tatrach i na Podtatrzu, gdzie jest rośliną dość pospolitą, w Sudetach, w Beskidach oraz na Pogórzu Spisko-Gubałowskim.
    Hliński Potok (słow. Hlinský potok, niem. Hlinskabach, węg. Hlinszka-patak) – główny ciek wodny Doliny Hlińskiej (bocznej odnogi Doliny Koprowej) w słowackich Tatrach Wysokich.
    Cubryna (słow. Čubrina, węg. Csubrina, 2376 m n.p.m.) – szczyt w głównej grani Tatr, widoczny znad Morskiego Oka na prawo od Hińczowej Przełęczy (2323 m) i Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego. Dalsza część grani to Zadni Mnich oddzielony od Cubryny Przełączką pod Zadnim Mnichem (widok na niego z okolic schroniska nad Morskim Okiem jest zasłonięty przez charakterystyczny wierzchołek Mnicha).
    Cichy Wierch (słow. Tichý vrch, niem. Tychaberg, węg. Ticha-hegy, 1979 m n.p.m.) – szczyt Liptowskich Kop (Liptovské kopy) położony pomiędzy Gładkim Wierchem (Hladký štít), od którego oddziela go przełęcz Zawory (Závory), a Zadnią Garajową Kopą, od której oddziela go Wierchcicha Przełączka. Od szczytu w kierunku południowo-wschodnim odchodzi ramię, które ogranicza od południowego zachodu Dolinkę Kobylą (Kobylia dolina). Północne zbocza Cichego Wierchu schodzą do Doliny Wierchcichej (Zadná Tichá dolina) należącej do systemu Doliny Cichej (Tichá dolina), od której szczyt wziął swoją nazwę. Od strony Dolinki Kobylej jego podnóża są dość stromo podcięte, osypujące się z nich piargi zatrzymuje długi wał morenowy.

    Reklama