Dixieland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-blues td.naglowek{background:cornflowerblue;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-country td.naglowek{background:#b17d53;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-disco td.naglowek{background:deeppink;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-electronic td.naglowek{background:#EAECF0;color:black!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-hip-hop td.naglowek{background:darkblue;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-pop td.naglowek{background:lightskyblue;color:black!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-rock td.naglowek{background:firebrick;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-reggae td.naglowek{background:green;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-ska td.naglowek{background:green;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-soul td.naglowek{background:darkorange;color:black!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-metal td.naglowek{background:black;color:white!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-jazz td.naglowek{background:pink;color:black!important}.mw-parser-output table.gatunekmuzyki-inne td.naglowek{background:#EAECF0;color:black!important}

Dixieland – styl w muzyce jazzowej, określany czasem jako Hot jazz, Early jazz (wczesny jazz). Powstał w Nowym Orleanie na początku XX w., skąd został przeniesiony do Chicago i Nowego Jorku przez zespoły nowoorleańskie w drugiej dekadzie XX w. Najsłynniejsze standardy dixielandowe to When the Saints Go Marching In i Basin Street Blues.

Klarnet (klarynet, wł. clarinetto) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z pojedynczym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także saksofony.Swing (z ang. kołysać się) - kierunek muzyki jazzowej popularny na przełomie lat 30. i 40. XX wieku. Swing to muzyka synkopowana, w której dużą rolę gra sekcja rytmiczna współpracująca z instrumentami dętymi.

W skład zespołu dixielandowego wchodzi: front line — trąbka (albo kornet), puzon, klarnet oraz sekcja rytmiczna, na którą składają się co najmniej dwa z instrumentów: gitara lub banjo, kontrabas, tuba, fortepian, perkusja. Typowe brzmienie jest uzyskiwane gdy jeden z instrumentów (zazwyczaj trąbka) odtwarza melodię, rozpoznawalną frazę lub jej wariacje, natomiast pozostałe instrumenty front line improwizują na ten sam temat. Brzmienie powstające w ten sposób jest bardziej polifoniczne niż to uzyskiwane przez big bandy, lub zespoły bebop.

Original Dixieland Jass Band (od 1917 Original Dixieland Jazz Band) - zespół jazzowy z Nowego Orleanu, działający od r.1916 do 1925. W skład zespołu wchodziło pięciu muzyków, grających uprzednio w zespołach Papa Jack Laine. Ich nagranie Livery Stable Blues było pierwszym wydanym singlem jazzowym. Zespół tworzył kompozycje, które później na stałe weszły do kanonu standardów jazzowych; ich najbardziej znanym standardem jest ragtime Tiger Rag. Zespół określano często przydomkiem "twórców jazzu" (Creators of jazz).Kontrabas – muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych; jest największym instrumentem tej grupy. Muzyk grający na kontrabasie to kontrabasista.

Najsłynniejszym artystą związanym ze stylem dixieland jest pochodzący z Nowego Orleanu Louis Armstrong, który jednak działał również w wielu innych gatunkach jazzu.

Zespołem, który przez całą swoją karierę grał muzykę dixieland to Original Dixieland Jazz Band (również jako Original Dixieland Jass Band), działający w latach 1916/1917-1925, a później 1936-1938.

Schyłek popularności muzyki dixielandowej związany jest z nadejściem ery swingu w latach 30. XX wieku. Cały czas jednak jest wykonywana przez, często amatorskie, zespoły jazzu tradycyjnego, głównie ze Stanów Zjednoczonych.

Jazz – gatunek muzyczny, który powstał w początkach XX wieku (zapoczątkowany około 1900 roku), na południu Stanów Zjednoczonych w dzielnicy prostytutek Storyville w Nowym Orleanie; tradycyjnie początki jazzu łączą się z Congo Square jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej (bluesa, ragtime’u i muzyki europejskiej). Stanowi on połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej.Louis Daniel Armstrong (pseudonim artystyczny Satchmo lub Pops) (ur. 4 sierpnia 1901 w Nowym Orleanie, zm. 6 lipca 1971 w Nowym Jorku) – amerykański trębacz i wokalista jazzowy. Wyróżniał się stylem gry na trąbce i wokalistyką jazzową, do której wprowadził śpiew scatem.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Muzyka Jazzowa (pol.). psj.org.pl. [dostęp 2020-09-09].
  2. Najpopularniejsze utwory dixieland, Last.fm [dostęp 2020-08-18] (pol.).
  3. Najpopularniejsze utwory dixieland, Last.fm [dostęp 2020-08-18] (pol.).
  4. Dave Gelly, Ikony jazzu, 2013.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Krzysztof Biegański: Mała encyklopedia muzyki. Warszawa: PWN, 1981. ISBN 83-01-00958-6.
  • Polifonia (stgr. πολυφωνία polyphonia - "wiele głosów") – rodzaj faktury muzycznej, w której równocześnie dwa lub więcej głosów prowadzonych jest niezależnie od siebie. Szczytowym osiągnięciem polifonii jest twórczość Jana Sebastiana Bacha.Trąbka – Instrument dęty blaszany. Najpopularniejszy z tej grupy instrumentów, do których należą także: róg (waltornia), puzon, tuba i wiele innych. Trąbka jest instrumentem transponującym - jej najpopularniejszym strojem jest B, lecz występują także trąbki C, D, Es, F lub A. Jest to związane z tradycją pochodzącą jeszcze z czasów, w których instrumenty dęte blaszane bez systemu wentyli wydawały tylko szereg tonów naturalnych, dlatego też występowały różne odmiany instrumentu, przeznaczone do grania w różnych tonacjach (z niewielką ilością znaków przykluczowych). Trąbka w stroju B przyjęła się z powodu swego optymalnego brzmienia i wymagań technicznych, stawianych instrumentaliście pod względem zadęcia. Skala instrumentu (zakres dźwięków): od fis małego do e³. Oprócz najbardziej popularnych odmian trąbki używane są:




    Warto wiedzieć że... beta

    Puzon – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych lub językowy głos organowy (najczęściej szesnastostopowy) umieszczany w sekcji puzonu, o silnie korzennej barwie. Do grupy aerofonów ustnikowych należą także: róg (waltornia), trąbka, tuba i wiele innych.
    Perkusja – ogólna nazwa zestawu instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności od rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowej tą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju „przeszkadzajkach” (żargonowa nazwa instrumentów perkusyjnych takich jak shaker, tamburyn, triangel, conga, bongosy, itp.), określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion – percussionist (perkusjonista).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Nowy Orlean (ang. New Orleans, fr. La Nouvelle-Orléans) – miasto na południu Stanów Zjednoczonych, największe miasto stanu Luizjana.
    Gitara – instrument muzyczny z grupy strunowych szarpanych z pudłem rezonansowym, gryfem i progami na podstrunnicy. Przeważnie ma sześć strun, lecz można spotkać również gitary z czterema, pięcioma, siedmioma, ośmioma, dziesięcioma oraz dwunastoma strunami. Instrument ten odgrywa ważną rolę w muzyce bluesowej, country, flamenco, rockowej oraz w wielu formach popu.
    Bebop – styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku. Powstał na wschodnim wybrzeżu USA. Główni twórcy: Charlie Parker (pseud. Bird), Dizzy Gillespie, Thelonious Monk. W porównaniu z wcześniejszymi stylami muzyki jazzowej, np. swingiem, charakteryzował się dużą swobodą interpretacyjną, improwizacją, bogatą rytmiką, skokowo rozwijaną melodią i przyspieszeniem frazy. Dał początek jazzowi nowoczesnemu.

    Reklama