Diureza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diureza – w medycynie, ogół zjawisk związanych z procesem wydalania moczu.

Skąpomocz (oliguria) – zmniejszenie ilości moczu dobowego poniżej 400–500 ml u dorosłych (przy wzroście 170 cm i wadze 70 kg). Odpowiednio u niemowląt poniżej 1 ml/kg/h oraz u większych dzieci 0,5 ml/kg/h. Spadek ilości moczu poniżej 100 ml/dobę określa się mianem bezmoczu (anuria).Układ moczowo-płciowy (łac. Systema urogenitale) wyższych kręgowców (w tym człowieka) składa się z dwóch części:

Prawidłowość przebiegu diurezy jest oceniana na podstawie pomiarów objętości moczu, który został wydalony w określonym czasie, np. w ciągu doby lub godziny (diureza dobowa, diureza godzinowa), przy równoczesnym uwzględnieniu ilości podanych płynów. Niekiedy dla wykonania dokładniejszych pomiarów wymagane jest wprowadzenie cewnika na stałe (na cały czas badania) do pęcherza.

Cewnik Foleya – rodzaj giętkiego cewnika pęcherzowego. Jest to narzędzie urologiczne, najczęściej lateksowe, stosowane do odprowadzania moczu z pęcherza moczowego. Jego charakterystyczną cechą jest balonik o średnicy większej niż średnica cewki moczowej, który wypełniany jest sterylną wodą i utrzymuje narzędzie na stałe w pęcherzu. Grubość produkowanych cewników Foleya w skali French wynosi 10 F- 28 F. Długotrwałe stosowanie cewnika Foleya może się wiązać z powikłaniami (cewnik może być bowiem źródłem utrzymujących się zakażeń układu moczowego, może powodować mechaniczne urazy w cewce moczowej i szyi pęcherza, stwierdzone zwiększone ryzyko raka pęcherza moczowego), jest jednak najczęściej używaną metodą odprowadzenia moczu. Jeśli pacjent cierpi na nietrzymanie moczu, a nie ma zwężenia cewki moczowej, alternatywnym rozwiązaniem u mężczyzn może być cewnik zewnętrzny.Anatomia człowieka, antropotomia (starogr. anthropos - człowiek) – nauka o budowie narządów i układów ciała człowieka, wchodzi w skład morfologii i posługuje się metodami na poziomie makroskopowym (np. obserwacji żywych organizmów i badań sekcyjnych zwłok). Jest to anatomia opisowa, zwana też anatomią klasyczną. Zajmuje się ona badaniem i opisaniem narządów, które spełniają wspólną funkcję, oraz poszczególnych części ustroju.

Ilość wydzielanego moczu poniżej 60 ml/h jest określane jako skąpomocz, poniżej 5–10 ml/h jako bezmocz. Badanie to pozwala na wskazanie występowania niewydolności nerek.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Encyklopedia dla pielęgniarek. Józef Bogusz (red.). Warszawa: PZWL, 1990. ISBN 83-200-1191-4.




  • Reklama