Disdrometr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Disdrometr tradycyjny

Disdrometr - rodzaj deszczomierza, przyrząd meteorologiczny, który mierzy wielkość i częstotliwość kropel deszczu oraz prędkość ich spadania. Na tej podstawie określa się intensywność opadu i sporządza profil opadu deszczu (rozkład wielkości kropel). Pomiary są najczęściej wykorzystywane w meteorologii morskiej i lotniczej; pomagają m.in. ustalić jaka jest widzialność w strefie deszczu.

Widzialność (met.) – zależny od warunków atmosferycznych zasięg dostrzegania i rozróżniania leżących na poziomie zbliżonym do poziomu, na którym znajduje się obserwator. Pojęcie jest definiowane na podstawie wykładniczego „prawa kontrastów”, a stopień widzialności określa się wzrokowo lub z użyciem przyrządów pomiarowych (rodzaju nefelometrów). Pomiary widzialności pomagają m.in. zapewnić bezpieczeństwo w ruchu drogowym i kolejowym, w żegludze i lotnictwie (ze spadkiem widzialności rośnie ryzyko kolizji).Meteorologia (gr. metéōron (μετέωρον) - unoszący się w powietrzu, lógos (λόγος)- słowo, wiedza) - nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze, szczególnie w jej niższej warstwie - troposferze. Bada, jak te procesy wpływają na przebieg procesów atmosferycznych i stan pogody na danym obszarze.
Przyrząd pomiarowy składający się z dwóch podłużnych elementów ustawionych poziomo, zamocowanych na ramionach stelaża o kształcie litery Y.
Disdrometr optyczny (laserowy)

Dane o opadach atmosferycznych są wykorzystywane również przy projektowaniu wielu obiektów, a także dla potrzeb inżynierii środowiska. Rozpoznanie lokalnych warunków opadowych jest konieczne np. dla przyjmowania obciążeń powierzchni dachów śniegiem, kontroli ilości odcieków ze składowisk, predykcji stanów w ciekach naturalnych. Znajomość danych opadowych jest niezbędna dla racjonalnego projektowania i eksploatacji systemów kanalizacji deszczowej i ogólnospławnej dla terenów zurbanizowanych.

Deszcz – opad atmosferyczny dosięgający powierzchni Ziemi w postaci kropel wody o średnicy większej od 0,5 mm. Gdy krople są mniejsze niż 0,5 mm opad taki nazywa się mżawką. Opad nie sięgający powierzchni Ziemi nazywa się virgą.Hydrofon - to mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach, podstawowy element konstrukcyjny sonarów pasywnych.

W tradycyjnym disdrometrze pomiar następuje podczas uderzeń kropli o powierzchnię poziomej płytki. Każde uderzenie kropli jest zamieniane na impuls elektryczny. Następnie komputer zlicza ilość kropel oraz ich wielkość (czym większa kropla, tym impuls jest silniejszy). W najnowszych urządzeniach do pomiarów wykorzystuje się czujniki akustyczne (hydrofony) lub lasery. Urządzenia tego typu zbierają więcej informacji o opadach. Potrafią ocenić kształt kropel, rozróżniają też rodzaje opadów - np. mgłę, mżawkę, śnieg oraz grad.

Laser – urządzenie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu światła widzialnego, ultrafioletu lub podczerwieni, wykorzystujące zjawisko emisji wymuszonej. Nazwa jest akronimem od (ang.) Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation: wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania. Promieniowanie lasera jest spójne, zazwyczaj spolaryzowane i ma postać wiązki o bardzo małej rozbieżności. W laserze łatwo jest otrzymać promieniowanie o bardzo małej szerokości linii emisyjnej, co jest równoważne bardzo dużej mocy w wybranym, wąskim obszarze widma. W laserach impulsowych można uzyskać bardzo dużą moc w impulsie i bardzo krótki czas trwania impulsu (zob. laser femtosekundowy).International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.

Informacje zbierane przez disdrometry są również wykorzystywane do modelowania zmian klimatycznych i hydrologicznych.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Andrzej Hołdys. Skąd się bierze deszcz?. „Wiedza i Życie”. Grudzień 2018 nr 12 (1008), s. 40. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0137-8929. 




Reklama