Diogenes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Diogenesimię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się z połączenia słów Dios - "Bóg" i genes - "urodzony", oznaczającego "urodzony z Boga".

Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.Diogenes z Synopy, gr. Διογένης της Σινώπης Diogenes tes Sinopes (ur. ok. 413 r. p.n.e. w Synopie, zm. ok. 323 r. p.n.e. w Koryncie) – grecki filozof, przedstawiciel szkoły cyników (nazwanej od jego przydomka – Κυνικός, Pies) i uczeń Antystenesa. Był nauczycielem Kratesa z Teb. Starając się wprowadzić w czyn głoszone przez siebie poglądy i zarzucając swojemu nauczycielowi sprzeciwienie się im, stał się abnegatem.

Diogenes imieniny obchodzi 6 kwietnia.

Do znanych Diogenesów należą:

  • Diogenes z Synopy
  • Diogenes z Apollonii
  • Diogenes z Efezu
  • Diogenes ze Smyrne
  • Diogenes z Seleucji
  • Diogenes Laertios
  • Roman IV Diogenes - cesarz bizantyjski od 1067 do 1071
  • Diogenes z Ojnoandy
  • Diogenes z Seleucji, także Diogenes z Babilonu (Διογένης) (około 238–150 p.n.e.) – stoicki filozof pochodzący z Seleucji nad Tygrysem, uczeń Chryzypa oraz Zenona z Tarsu, którego następcą został jako piąty z kolei scholarcha Stoi. Był autorem licznych pism, w tym m.in. O prawach. Powoływał się na niego Cyceron. Jego uczniem był Panajtios. Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.




    Warto wiedzieć że... beta

    Diogenes z Apollonii (V wiek p.n.e.) filozof i lekarz grecki, ze szkoły jońskiej. Był uczniem Anaksymenesa. Napisał dzieło zatytułowane Peri Physeos (O przyrodzie). Przyjmował powietrze za pramaterię, wyposażoną w siłę duchową. Z tej pramaterii powstaje wszystko przez zgęszczenie lub rozrzedzenie i w nią się na nowo rozpływa. Był pierwszym znanym badaczem który opisał układ krwionośny, krew tętniczą i żylną.
    Diogenes Laertios (także Laertes lub Laertios Diogenes) (gr. Διογένης Λαέρτιος, łac. Diogenes Laërtius) – autor dzieła Żywoty i poglądy słynnych filozofów (Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων Bioi kai gnomai ton en philosophia eudokimesanton). Czas jego życia ustala się na pierwszą połowę III w., miejsce pochodzenia jest nieznane, istnieją domysły, że było to miasto Laertes w Cylicji. Opisuje żywoty i poglądy filozofów greckich od Talesa i siedmiu mędrców do Epikura włącznie. Jego dzieło jest ważnym źródłem wiedzy o filozofach, których pisma nie zachowały się do naszych czasów.
    Diogenes z Ojnoandy – grecki filozof epikurejczyk, żyjący najprawdopodobniej w II. w.n.e., znany wyłącznie jako autor ogromnej kamiennej inskrypcji będącej wykładem epikureizmu. Inskrypcja została wyryta w kamieniu, w ścianie specjalnie w tym celu wybudowanego portyku. Zawiera obszerne omówienie filozofii Epikura, koncentrując się na zagadnieniach fizyki, i etyki, oraz na polemice z innymi szkołami filozoficznymi. Inskrypcja zachowała się jedynie we fragmentach. Odkrycia dokonali badacze francuscy w 1884 r.

    Reklama