Dinant (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dinant (ang. Dinantian)

Dinant – miasto w południowej Belgii, w prowincji Namur, nad rzeką Mozą, w pobliżu jej przełomu przez Ardeny, przy granicy z Francją.Wiek (ang. Age) - formalna jednostka geochronologiczna (czasowa), niższa rangą od epoki a wyższa od chronu (doby). Czas trwania waha się od kilkuset tysięcy do kilkunastu milionów lat.
  • w sensie geochronologicznym – pierwsza epoka karbonu, trwająca około 33 milionów lat (od 359,2 ± 2,5 do 326,4 ± 1,6 mln lat temu). Dzieli się na dwa wieki: turnej i wizen. W podziale standardowym jest odpowiednikiem starszej i środkowej części mississipu.
  • w sensie chronostratygraficznym – niższy oddział karbonu. Nazwa pochodzi od miasta Dinant w południowej Belgii. Dzieli się na dwa piętra: turnej i wizen.
  • Dinant jest tradycyjną jednostką stratygraficzną karbonu, stosowaną dla regionu europejskiego. Osady dinantu tworzyły się zwykle w warunkach morskich (facje kulmu i wapienia węglowego) i, w odróżnieniu od osadów silezu, nie zawierają pokładów węgla kamiennego.

    Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), ONZ oraz NATO.Epoka geologiczna – formalna jednostka geochronologiczna podziału dziejów Ziemi (np. plejstocen), mająca od kilku do kilkudziesięciu milionów lat. Epoka wchodzi w skład okresów, dzieli się natomiast na wieki.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • tabela stratygraficzna
  • silez
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • International Commission on Stratigraphy (ang.)
  • Tabela stratygraficzna – schemat obrazujący przebieg historii Ziemi na podstawie następstwa procesów i warstw skalnych. Obecnie przyjęta tabela stratygraficzna została ustalona przez Międzynarodową Komisję Stratygrafii (ICS).Stratygrafia – dział geologii historycznej zajmujący się ustalaniem wieku i przyczyn rozmieszczenia skał w skorupie ziemskiej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Węgiel kamienny – skała osadowa pochodzenia roślinnego, zawierająca 75-97% pierwiastka węgla, powstała głównie w karbonie (era paleozoiczna) ze szczątków roślinnych, które bez dostępu tlenu uległy uwęgleniu. Ma czarną barwę, matowy połysk, czarną rysę.
    Oddział (ang. Series) – formalna jednostka chronostratygraficzna, niższa rangą od systemu. Jest to zespół skał powstałych w ciągu jednej epoki. Oddział dzieli się na piętra.
    Pokład – w geologii jest to złoże mające formę warstwy, zalegające na dużej przestrzeni i ograniczone dwiema mniej więcej równoległymi warstwami (górna to strop, dolna to spąg). Pokłady są charakterystyczne dla skał osadowych. W formie pokładów występują najczęściej węgiel kamienny, węgiel brunatny, siarka, sole potasowe itd. Złoża występujące w więcej niż jednym pokładzie to złoża wielopokładowe.
    Facja – zespół wspólnych cech charakterystycznych dla skał utworzonych w różnych warunkach. Skały (lub środowiska) tej samej facji mogą różnić się czasem powstania i miejscem, muszą jednak posiadać łączące je istotne cechy szczególne, najczęściej litologiczne lub paleontologiczne. Niemniej niekiedy pod nazwą konkretnej facji bywają też łączone zespoły skał bardzo różniące się petrograficznie, a powstałe w jednym (lub pokrewnym) regionie w określonym czasie.
    Chronostratygrafia - jedna z metod stratygraficznych. Polega na porządkowaniu skał skorupy ziemskiej na podstawie ich wieku. Chronostratygrafia wykorzystuje formalne jednostki chronostratygraficzne, które obejmują wszystkie skały powstałe w określonym czasie geologicznym. Są to:
    Piętro (ang. Stage) – formalna jednostka chronostratygraficzna (skalna), niższa rangą od oddziału; zespół skał powstałych w ciągu jednego wieku; dzieli się na chronozony.

    Reklama