Digital Cinema Package

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

DCP – (ang. Digital Cinema Package) – Pakiet Kina Cyfrowego – jest to zbiór plików cyfrowych używany do przechowywania i przekazywania strumieni audio i wideo oraz innych danych na potrzeby kina cyfrowego (ang. Digital Cinema, DC).

MPEG-2 – grupa standardów stratnej kompresji ruchomych obrazów i dźwięku zatwierdzona przez MPEG (ang. Moving Picture Experts Group) w 1994 roku. Od roku 1995 jest zatwierdzonym standardem ISO/IEC nr 13818.WAV (ang. wave form audio format) – format plików dźwiękowych stworzony przez Microsoft oraz IBM. WAVE bazuje na formacie RIFF, poszerzając go o informacje o strumieniu audio, takie jak użyty kodek, częstotliwość próbkowania czy ilość kanałów. WAV podobnie jak RIFF został przewidziany dla komputerów IBM PC, toteż wszystkie zmienne zapisywane są w formacie little endian. Odpowiednikiem WAV dla komputerów Macintosh jest AIFF.

Termin ten został zdefiniowany przez Digital Cinema Initiatives (DCI, LLC) w rekomendacji dotyczącej zawartości pakietu dla kina cyfrowego.

W praktyce DCP składa się z plików MXF (Material eXchange Format) zawierających osobne strumienie audio i wideo oraz z kilku pomocniczych plików indeksu w formacie XML (Extensible Markup Language).

Dane zawarte w plikach MXF są zazwyczaj skompresowane, zakodowane i zaszyfrowane w celu zmniejszenia ilości wymaganej pamięci dyskowej i zabezpieczeniu przed niedozwolonym użyciem. W przypadku plików zaszyfrowanych do odtworzenia materiału niezbędny jest dostarczony osobno plik klucza.

Kino cyfrowe (ang. digital cinema, d-cinema) – użycie technologii cyfrowej w celu dystrybucji i wyświetlania filmów w kinach. Filmy mogą być dostarczane do kin z użyciem twardych dysków, pojemnych nośników optycznych lub transmitowane przez satelitę i wyświetlane za pomocą cyfrowego projektora połączonego z serwerem. W tradycyjnym kinie analogowym film jest dystrybuowany na taśmie filmowej i wyświetlany za pomocą zwykłego projektora.Society of Motion Picture and Television Engineers (SMPTE) – organizacja z siedzibą w White Plains, w stanie Nowy Jork, zajmująca się zagadnieniami filmu i telewizji, skupiająca ok. 9 tys. członków z całego świata. Organizacja przygotowuje standardy i dokumentację związane z produkcją telewizyjną.

Strumień wideo składa się z sekwencji stałych obrazów skompresowanych w standardzie JPEG 2000. Audio jest przechowywane jako liniowy PCM (PCM to najpopularniejsza metoda reprezentacji sygnału analogowego w systemach cyfrowych).

Najnowszy standard – SMPTE – został stworzony w celu dostosowania systemu do uwag i zaleceń producentów i dostawców sprzętu.

Specyfikacja techniczna[ | edytuj kod]

Obraz[ | edytuj kod]

Obraz może być przechowywany w jednej lub wielu „szpulach” (ang. reel – bęben) odpowiadających jednemu lub wielu plikom MXF.

Każda „szpula” zawiera obraz zapisany w zależności od wykorzystanego kodera jako JPEG2000 lub MPEG-2. MPEG-2 nie jest jednak już kompatybilny ze standardem DCI. Obecnie JPEG2000 jest jedynym akceptowanym standardem kompresji.

  • Dopuszczalna liczba klatek na sekundę (fps):
  • SMPTE (JPEG 2000)
  • 24, 25, 30, 48, 50, oraz 60 fps dla rozdzielczości 2K
  • 24, 25, oraz 30 fps dla rozdzielczości 4K
  • 24 i 48 fps dla rozdzielczości 2K w trybie stereoskopowym (3D)
  • MXF Interop – JPEG 2000 (starszy)
  • 24 and 48 fps dla rozdzielczości 2K (MXF Interop może być zapisany jako 25 fps jednak w tym przypadku kompatybilność nie jest gwarantowana)
  • 24 fps dla rozdzielczości 4K
  • 24 fps dla rozdzielczości 2K w trybie stereoskopowym (3D)
  • MXF Interop – MPEG-2 (starszy)
  • 23.976 oraz 24 fps dla rozdzielczości 1920×1080
  • Maksymalny rozmiar klatki to 2048×1080 dla 2K, oraz 4096×2160 dla 4K. Najczęstsze rozmiary to: Głębia kolorów: 12 bitów dla piksela (36 bitów dla obrazu)
  • SMPTE (JPEG 2000)
  • Kaszeta (Flat): 1998×1080 lub 3996×2160, proporcje: ~1.85:1
  • Panorama (Scope): 2048×858 lub 4096×1716, proporcje: ~2.39:1
  • HDTV: 1920×1080 lub 3840×2160, proporcje: 16:9 (rozdzielczość ta nie została zdefiniowana w specyfikacji DCI, jednak jest z nią zgodna w sekcji 3.2.1.2).
  • Pełna (Full): 2048×1080 lub 4096×2160
  • MXF Interop – MPEG-2 (starszy)
  • Pełna klatka (Full Frame): 1920×1080, proporcje: 16:9
  • Przestrzeń kolorów: XYZ
  • Maksymalny strumień danych to 245 Mbit/s (1.3 MB dla klatki przy prędkości 24. klatek na sekundę)
  • Pliki dźwiękowe[ | edytuj kod]

    Dźwięk analogicznie do obrazu przechowywany jest w „szpulach” (MXF), których liczba i długość jest zgodna z plikami obrazu. W przypadku pakietów wielojęzycznych, dołączane są dodatkowe pliki zawierające oddzielną ścieżkę dźwiękową w odpowiednim języku. Każdy plik zawiera dźwięk zapisany jako liniowy PCM.

  • częstotliwość próbkowania to 48 000 lub 96 000 próbek na sekundę
  • rozmiar próbki: 24 bity
  • mapowanie linearne
  • maksymalnie 12 niezależnych kanałów
  • kontener: WAV
  • Plik mapy zawartości (ASSETMAP) zawiera listę wszystkich plików zawartych w DCP, zapisaną w formacie XML
  • Plik listy odtwarzania[ | edytuj kod]

    Definiuje kolejność odtwarzania i synchronizację plików audio i wideo. Kolejność ta zapisana jest w formacie XML a odpowiednie pliki identyfikowane są poprzez ich numery UUID.

    Plik sum kontrolnych.[ | edytuj kod]

    Wszystkie pliki zawarte w pakiecie posiadają obliczoną sumę kontrolną, ich lista przechowywana jest w tym pliku w formacie XML. Suma kontrolna wykorzystywana jest w celu sprawdzenia przez serwer czy któryś z plików pakietu nie został uszkodzony lub zmieniony. Niezgodność sumy kontrolnej pliku z wartością zapisaną uniemożliwi wgranie pakietu na serwer kina cyfrowego.

    Plik indeksu woluminu (VOLINDEX)[ | edytuj kod]

    Pojedynczy DCP może być zapisany na więcej niż jednym nośniku. Plik VOLINDEX zawiera informację o liczbie i kolejności nośników zawierających pojedynczy pakiet, mogą to być na przykład dyski twarde.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Digital Cinema Initiatives
  • Digital Cinema Naming Convention
  • 01-studio.pl polska strona o DCP




  • Reklama