Dichromiany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odczynnik Cornfortha (dichromian pirydyniowy) – silny utleniacz stosowany w chemii organicznej
Obszary dominacji jonów chromianowych w zależności od pH i stężenia

Dichromiany, MI2Cr2O7 – grupa związków chemicznych, sole kwasu dichromowego (H2Cr2O7).

Dichromian amonu, (NH4)2Cr2O7 (nazwa Stocka: dichromian(VI) amonu)– nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu dichromowego i amoniaku.Dichromian sodu, Na2Cr2O7 − nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chromowego i sodu. Jest związkiem trującym, a jego pył drażni błony śluzowe.

W temperaturze pokojowej są to substancje krystaliczne o zabarwieniu ciemnopomarańczowym. W środowisku alkalicznym przechodzą w chromiany (sole kwasu chromowego, H2CrO4). Zakwaszenie powoduje odtworzenie jonu dichromianowego.

Dichromian potasu, K2Cr2O7 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chromowego i potasu. Jest trujący i rakotwórczy.Tlen (O, łac. oxygenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8, niemetal z grupy tlenowców w układzie okresowym.
Nazewnictwo
  • nazwy systematyczne (addytywne):
  • heptaoksydodichromiany(2−) Cr2O2−7
  • μ-oksydo-bis(trioksydo)chromiany(2−) O3CrOCrO2−3
  • nazwa tradycyjna: dichromiany (daw. dwuchromiany)
  • nazwa Stocka: dichromiany(VI)
  • Przykłady
  • dichromian potasu
  • dichromian sodu
  • dichromian amonu
  • dichromian pirydyniowy (odczynnik Cornfortha)
  • Chrom (Cr, łac. chromium) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z bloku d układu okresowego. Ma 13 izotopów, od Cr do Cr, z czego trwałe są izotopy 50, 52, 53 i 54. Został odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.Związek chemiczny – jednorodne połączenie co najmniej dwóch różnych pierwiastków chemicznych za pomocą dowolnego wiązania.




    Reklama