Dializa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Urządzenie do hemodializy

Dializa (gr. diálysis = „rozpuszczanie”, „rozdzielanie”) – metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

Krystyna Kubicka (ur. 7 marca 1930 w Warszawie) – polska lekarka, specjalistka w zakresie pediatrii i kardiologii, profesor nauk medycznych.Terapia nerkozastępcza – formy leczenia zastępujące funkcję nerek i podtrzymujące życie w niewydolności nerek. Zalicza się do nich:

W nefrologii stosuje się zabiegi dializacyjne u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy nie kwalifikują się do zabiegu przeszczepienia nerki albo oczekują na ten zabieg.

Zabieg ten umożliwia usunięcie większości szkodliwych produktów przemiany materii, w tym mocznika.

Poza tym zabiegi hemodializy wykorzystywane są w leczeniu niektórych zatruć, wówczas celem zabiegu jest usunięcie toksycznej substancji znajdującej się we krwi. Przykładem może być hemodializa w leczeniu zatrucia glikolem etylenowym.

Zapalenie osierdzia (łac. – pericarditis acuta, ang. acute pericarditis) – stan zapalny blaszek osierdzia, o różnej etiologii, któremu zwykle towarzyszy gromadzenie się płynu pomiędzy blaszkami osierdzia w tak zwanym worku osierdziowym.Mocznik (karbamid, E927b), CO(NH2)2 – organiczny związek chemiczny, diamid kwasu węglowego. W wyniku kondensacji podczas ogrzewania tworzy biuret.

Najczęściej stosowane są dwie metody zabiegu dializy:

  • hemodializa
  • dializa otrzewnowa
  • Jest to najczęstsza w Polsce metoda leczenia stosowana w chorobie nerek wymagającej terapii nerkozastępczej; co roku dializowanych pacjentów jest ponad 130/mln.

    Wskazania[ | edytuj kod]

    Wskazania do dializy to:

  • wskaźnik filtracji kłębuszkowej poniżej 10–15 ml/min/1,73 m²
  • nadciśnienie tętnicze oporne
  • masywne obrzęki
  • znaczne niedożywienie
  • zapalenie osierdzia
  • świąd mocznicowy
  • neuropatia lub encefalopatia mocznicowa
  • skaza krwotoczna
  • znaczna nadczynność przytarczyc i osteodystrofia
  • znaczna hiperkaliemia
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski, Interna Szczeklika 2017, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2017, s. 1642, ISBN 978-83-7430-517-4.
    2. Krystyna Kubicka, Wanda Kawalec, Ewa Bernatowska, Pediatria. Podręcznik dla studentów, t. 2, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 486, ISBN 978-83-200-3433-2.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Global Dialysis (ang.)
  • Neuropatia (Choroba nerwów obwodowych, zapalenie nerwów obwodowych) – stan chorobowy dotyczący nerwów – struktur przekazujących impulsy do różnych części organizmu poza mózgiem i rdzeniem kręgowym – określany bywa mianem neuropatii obwodowej lub zapalenia nerwów obwodowych. Uszkodzenie lub stan zapalny zaburza przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych i oprócz bólu wywołuje takie objawy, jak drętwienie, mrowienie, palenie kończyn, wrażenie osłabienia kończyn.Przeszczepienie nerki – zabieg medyczny polegający na operacyjnym wprowadzeniu do ciała biorcy zdrowej nerki (pochodzącej od żywego bądź zmarłego dawcy), która przejmuje funkcję filtracyjną. Przeszczepianie jest metodą z wyboru leczenia przewlekłej niewydolności nerek w stadium zaawansowanym (wymagającym prowadzenia regularnych dializ).




    Warto wiedzieć że... beta

    Dializa otrzewnowa – zabieg, który stosuje się dla oczyszczenia krwi ze szkodliwych produktów metabolizmu, jest on stosowany w zaawansowanej przewlekłej niewydolności nerek.
    Nadciśnienie tętnicze oporne (NTO) – postać nadciśnienia tętniczego, w którym nie uzyskuje się docelowych wartości ciśnienia tętniczego krwi, pomimo jednoczesnego stosowania 3 leków hipotensyjnych z różnych grup, stosowanych w optymalnych dawkach, przy czym diuretyki powinny być jedną ze stosownych grup leków. Jako nadciśnienie tętnicze oporne klasyfikuje się też często trudności z obniżeniem ciśnienia skurczowego poniżej 160 mm Hg u pacjentów w podeszłym wieku.
    Niedożywienie (łac. inanitio, ang. undernutrition) – stan organizmu żywego będący skutkiem, zazwyczaj przedłużonego, niedoboru składników pokarmowych (najczęściej tłuszczów i węglowodanów) wynikającym bądź z niedoboru określonych składników w spożywanych pokarmach, bądź to z ich niewielkiej ilości. Skutkiem niedożywienia jest zazwyczaj utrata masy ciała i wychudzenie, rzadziej objawy niedoboru jakiegoś składnika, np. witamin w spożywanym pokarmie. Niedożywienie może być przyczyną znacznego osłabienia organizmu i depresji, apatii czy rozdrażnienia.
    Nadczynność przytarczyc (łac. hyperparathyreosis) – nadaktywność przytarczyc w wyniku której dochodzi do nadmiernej produkcji parathormonu (PTH). Parathormon jest hormonem regulującym poziom wapnia i fosforanów. Nadczynność przytarczyc dzieli się na:
    Hiperkaliemia, hiperpotasemia – u człowieka stan, w którym stężenie jonów potasowych K w surowicy krwi przekracza przyjętą wartość 5,5 mmol/l, chociaż granica jest płynna.
    Metabolizm – całokształt reakcji chemicznych i związanych z nimi przemian energii zachodzących w żywych komórkach, stanowiący podstawę wszelkich zjawisk biologicznych. Procesy te pozwalają komórce na wzrost i rozmnażanie, zarządzanie swoją strukturą wewnętrzną oraz odpowiadanie na bodźce zewnętrzne.
    Zatrucie glikolem etylenowym − do zatrucia dochodzi poprzez omyłkowe lub samobójcze wypicie płynu zawierającego glikol etylenowy, zawarty np. w niezamarzającym płynie chłodniczym stosowanym w samochodach takim jak "Borygo".

    Reklama