Determinatyw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Determinatyw (łac. determinativus „określający” od determinare „wyznaczać, rozróżniać, wskazywać, rozstrzygać”, de „z (czego), od, wy-” i terminare „ograniczać” od terminus „słup graniczny, granica, cel, koniec”) – znak stojący w systemach pisma ideograficzno-fonetycznego przed lub po znaku określanym, oznaczający klasę pojęciową, jaką określany znak reprezentuje (drzewa, ludzie, bogowie). Determinatywy nie są wymawiane. Rolę podobną do determinatywu spełnia w piśmie alfabetycznym duża litera na początku wyrazu, odróżniająca nazwę własną od pospolitej.

W językoznawstwie klasa to zespół elementów języka pełniących tę samą funkcję; termin językoznawstwa strukturalistycznego.Władysław Kopaliński, właściwie Władysław Jan Stefczyk, przed II wojną światową Jan Sterling (ur. 14 listopada 1907 w Warszawie, zm. 5 października 2007 w Warszawie) – polski leksykograf, tłumacz, wydawca.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, slownik-online.pl [dostęp 2014-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2013-07-02].
  2. Dictionary : determinative (ang.).
  3. John Chadwick, Odczytanie pisma linearnego B, przekład Jacek Niećko, Warszawa 1964, seria Omega, s. 39.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Pismo. W: WIEM [on-line]. [dostęp 30 listopada 2009].
  • Pismo w starożytnym Egipcie
  • Pismo egipskie – pismo hieroglificzne, hieratyczne, demotyczne – opis, historia
  • Pismo ideograficzno-fonetyczne – system pisma w którym obok siebie występują symbole oznaczające całe morfemy i pewne pojęcia (ideogramy) oraz symbole oznaczające dźwięki.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama