• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Detektory promieniowania elektromagnetycznego



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Promieniowanie gamma – wysokoenergetyczna forma promieniowania elektromagnetycznego. Za promieniowanie gamma uznaje się promieniowanie o energii kwantu większej od 50 keV. Zakres ten częściowo pokrywa się z zakresem promieniowania rentgenowskiego. W wielu publikacjach rozróżnienie promieniowania gamma oraz promieniowania X (rentgenowskiego) opiera się na ich źródłach, a nie na długości fali. Promieniowanie gamma wytwarzane jest w wyniku przemian jądrowych albo zderzeń jąder lub cząstek subatomowych, a promieniowanie rentgenowskie – w wyniku zderzeń elektronów z elektronami powłok wewnętrznych lub ich rozpraszaniu w polu jąder atomu. Promieniowanie gamma jest promieniowaniem jonizującym i przenikliwym. Promieniowania gamma oznacza się grecką literą γ, analogicznie do korpuskularnego promieniowania alfa (α) i beta (β).Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.

    Detektory promieniowania elektromagnetycznegodetektory (wykrywacze, odbieralniki) kwantów promieniowania elektromagnetycznego o różnych długościach fali (światło widzialne, podczerwone, promieniowanie ultrafioletowe, rentgenowskie, radiowe), w których energia odebranego kwantu zmienia się w inną postać energii (np. ciepło, energia elektryczna).

    Spektroskopia – nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm.Termowizor – optoelektroniczne urządzenie obrazowe analizujące tzw. temperaturowe promieniowanie podczerwieni. Występuje w wersjach obserwacyjnych oraz pomiarowych.

    Odbieranie promieniowania elektromagnetycznego przez zwierzęta i rośliny jest jednym z mechanizmów gromadzenia ważnych informacji o środowisku ich życia, bodźców wpływających m.in. na ich zachowania. W urządzeniach elektronicznych odbierane sygnały mogą być wykorzystywane w czasie zdalnego sterowania urządzeniami, a ich charakterystyka (liczba kwantów i ich wielkość) jest podstawą pomiarów (spektroskopia). Jako detektory stosowane są m.in. fototranzystory, bolometry, fotodiody półprzewodnikowe, detektory fotoemisyjne.

    Napięcie elektryczne – różnica potencjałów elektrycznych między dwoma punktami obwodu elektrycznego lub pola elektrycznego. Symbolem napięcia jest U. Napięcie elektryczne jest to stosunek pracy wykonanej podczas przenoszenia ładunku elektrycznego między punktami, dla których określa się napięcie, do wartości tego ładunku. Wyraża to wzórKąpiel fotograficzna - określony roztwór odpowiednich związków chemicznych, w którym zanurza się na każdym z etapów procesu fotograficznego materiał fotograficzny w celu przeprowadzenia kolejnych reakcji chemicznych dla uzyskania końcowego efektu obrazu fotograficznego.

    Biologiczne detektory promieniowania elektromagnetycznego[ | edytuj kod]

    Z szerokiego zakresu długości fal promieniowania elektromagnetycznego dla organizmów zamieszkujących Ziemię – w całym okresie ewolucji – szczególne znaczenie mają fale określane współcześnie jako światło widzialne i podczerwień. Jest to promieniowanie, którego oddziaływanie z cząsteczkami budulcowymi pierwotnych organizmów nie prowadzi do nieodwracalnego zniszczenia ich komórek, a powoduje zmiany odwracalne, np. izomeryzację makrocząsteczek. Promieniowanie nazywane „światłem widzialnym” zostało wyodrębnione z pełnego zakresu widma w oparciu o zakres czułości biologicznych detektorów ludzkiego zmysłu wzroku. Fotoreceptory siatkówki oka człowieka (czopki i pręciki) odbierają kwanty światła odpowiadające długościom fali z zakresu ok. 380–780 nm. Proces absorpcji wiąże się z reakcjami izomeryzacji retinalu, połączonego z transbłonowym białkiem (zob. opsyny, rodopsyna), siedmiokrotnie przenikającym błonę komórek receptorowych, np. fotoreceptorów narządu wzroku. Analizator wzrokowy człowieka pozwala sygnały o stopniu pobudzenia trzech rodzajów czopków interpretować jako wielobarwne wrażenia optyczne (zob. barwa, synteza addytywna, synteza subtraktywna, trójkąt Maxwella).

    Ciałka Ruffiniego – rodzaj wolnoadaptujących mechanoreceptorów, występujących u ludzi w skórze nieowłosionej i tkance podskórnej. Jako pierwszy opisał je włoski histolog i anatom Angelo Ruffini.Bodziec (fizjologia) - uczucie, czynnik fizyczny lub biochemiczny powodujący specyficzną reakcję receptorów nerwowych lub innej komórki; bądź rozpoczynający ciąg reakcji w układach: nerwowym lub hormonalnym; zmiana środowiska zewnętrznego, w którym znajduje się dana komórka lub narząd.

    W przypadku roślin i grzybów reakcje na światło wyrażają się jako fototaksje. Organizmy fotosyntetyzujące charakteryzują taksje dodatnie, których przykładem jest zwracanie się w stronę słońca koszyczka słonecznika (łac. Helianthus annuus L.) lub ruch glonów

    Sygnał to abstrakcyjny model dowolnej mierzalnej wielkości zmieniającej się w czasie, generowanej przez zjawiska fizyczne lub systemy. Tak jak wszystkie zjawiska może być opisany za pomocą aparatu matematycznego, np. poprzez podanie pewnej funkcji zależnej od czasu. Mówimy, że sygnał niesie informację lub też umożliwia przepływ strumienia informacji.Pluskwa domowa (Cimex lectularius) – gatunek owada należący do rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, rodziny pluskwowatych. Żywi się krwią zwierząt ciepłokrwistych, w tym człowieka. Była prawie wytępiona w krajach rozwiniętych (z użyciem DDT), ale współcześnie obserwowany jest jej powrót. Potrafi być uciążliwa w warunkach domowych, często poprzez aktywność nocą w łóżkach.
    Efekt tropizmu orchidei Falenopsis
    Cztery kaczki na wodzie
    (zdjęcie w podczerwieni)

    (np. zielenice, krasnorosty) w kierunku źródła światła (zob. też fototropizm, plagiofototropizm, fototropiny).

    Działanie „zmysłu temperatury”, pozwalającego na odbiór kwantów mniejszych od kwantów światła widzialnego (dłuższe fale promieniowania podczerwonego), nie jest dotychczas wyjaśnione. Przypuszcza się, że w odbieraniu bodźców „cieplnych” przez człowieka biorą udział ciałka Ruffiniego i ciałka Krausego. Ciałka te należą do grupy receptorów skórnych – eksteroreceptorów odpowiedzialnych za działanie zmysłu dotyku. Kolby Krausego reagują wysłaniem impulsu nerwowego na ochładzanie skóry, a ciałka Ruffiniego (położone głębiej – w skórze i tkance podskórnej) na wzrost jej temperatury.

    Guglielmo Marconi (ur. 25 kwietnia 1874 w Bolonii, Włochy - zm. 20 lipca 1937 w Rzymie, Włochy) – włoski fizyk i konstruktor. Jeden z pionierów radia i przemysłu elektronicznego. Laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1909 za wkład w rozwój telegrafii bezprzewodowej.Rad (Ra, łac. radium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali ziem alkalicznych w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa radius oznaczającego promień.

    Progiem reakcji „receptorów zimna” jest spadek temperatury skóry z prędkością ok. 0,004 °C/s, dla „receptorów ciepła” – wzrost z prędkością ok. 0,001 °C/s (próg reakcji na zmianę jest zależny od wartości temperatury). Przypuszcza się, że reakcje ciałek zimna i ciepła są tylko jednym z etapów złożonego procesu odbierania informacji o promieniowaniu cieplnym, który rozpoczyna się od ogrzania lub ochłodzenia całej powierzchni skóry.

    Jan Kazimierz Danysz (ur. 11 marca 1884 w Paryżu, zm. w listopadzie 1914) – polski fizyk urodzony i wykształcony we Francji (obywatel francuski), syn Jana Danysza i ojciec Mariana Danysza, uczeń Piotra Curie i asystent Marii Skłodowskiej-Curie, twórca pierwszego spektrometru beta.Czopki, dawniej zwane słupkami – światłoczułe receptory siatkówki oka. Czopki umożliwiają widzenie kolorów przy dobrym oświetleniu. Jest to widzenie fotopowe. (Porównaj: widzenie skotopowe) Jakość wzroku pogarsza się przy zbyt intensywnym świetle (czopki ulegają przesyceniu).

    Niektóre organizmy dysponują inaczej działającymi, doskonalszymi receptorami podczerwieni. Prowadzone są np. badania termowizyjnego narządu zmysłu grzechotników i niektórych innych węży (np. grzechotnik teksaski, mokasyn miedziogłowiec), które są zdolne do przeprowadzania w ciemności celnego ataku, skierowanego na najcieplejsze miejsca skóry ofiary (zwykle głowa). Zdolność rejestracji promieniowania cieplnego mają również np. pijawki, pluskwy i inne owady krwiopijne (hematofagi), żywiące się krwią zwierząt stałocieplnych.

    Długość fali – najmniejsza odległość pomiędzy dwoma punktami o tej samej fazie drgań (czyli pomiędzy dwoma powtarzającymi się fragmentami fali – zob. rysunek). Dwa punkty fali są w tej samej fazie, jeżeli wychylenie w obu punktach jest takie samo i oba znajdują się na etapie wzrostu (lub zmniejszania się). Jeżeli w jednym punkcie wychylenie zwiększa się a w drugim maleje, to punkty te znajdują się w fazach przeciwnych.Promieniowanie jądrowe – emisja cząstek lub promieniowania elektromagnetycznego (promieniowanie gamma) przez jądra atomów. Promieniowanie zachodzi podczas przemiany promieniotwórczej lub w wyniku przejścia wzbudzonego jądra do stanu o niższej energii. Rodzaj wysyłanego promieniowania oraz jego energia zależy od rodzaju przemiany jądrowej.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Emulsja światłoczuła – zwykle zawiesina drobnokrystalicznych światłoczułych soli srebra - halogenków - w żelatynie.
    Owady krwiopijne, hematofagi, haematophaga - owady odżywiające się krwią, głównie kręgowców. Wśród owadów krwiopijnych są gatunki, które odżywiają się krwią we wszystkich stadiach rozwojowych (np. wszy, niektóre pluskwiaki różnoskrzydłe takie jak pluskwa domowa) lub tylko w stadium imago, np. pchły, meszki, samice komarów, kuczmanów, Tabanidae i innych muchówek. Krwią odżywiają się także inne owady, które same nie rozcinają skóry żywiciela, ale zlizują wypluwającą krew z ran, zrobionych np. przez bąki i ślepaki.
    Błona fotograficzna, film fotograficzny lub tylko film (potocznie: taśma filmowa, klisza) – jeden z podstawowych rodzajów materiałów światłoczułych. Błona fotograficzna jest materiałem płaskim, przezroczystym i elastycznym.
    Zielenice (Chlorophyta) – parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych, samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym – wówczas są to higrofity lub symbionty. Należy tu ok. 9000 gatunków. Swą polską nazwę wzięły od dominującej barwy chlorofilu a i b, występują jednak w nich również karoteny (α-, β- i γ-) i ksantofile (luteina, zeaksantyna, wiolaksantyna, neoksantyna, astaksantyna). Jako substancja zapasowa wykorzystywana jest głównie skrobia, a u niektórych również inulina lub podobne do niej związki, sacharoza, maltoza lub erytrytol. W ścianie komórkowej znajduje się celuloza, a czasem również mannany i ksylany. Zielenice stanowią jedną z trzech linii rozwojowych roślin (obok glaukofitów i krasnorostów). Współcześnie dzielone są na dwie lub cztery równorzędne grupy (gromady). W rygorystycznych ujęciach taksonomicznych do zielenic zaliczane są także rośliny lądowe, przy czym dla takiego ujęcia stosuje się odrębną nazwę rośliny zielone. Termin zielenice oznacza w aktualnym ujęciu wszystkie linie rozwojowe roślin zielonych po wyłączeniu z nich roślin lądowych.
    Selen (Se, łac. selenium) – pierwiastek chemiczny z grupy niemetali w układzie okresowym. Znanych jest kilkanaście jego izotopów z przedziału mas 65–91, z których trwałych jest 6.
    Widmo oscylacyjno-rotacyjne – rodzaj widma oscylacyjnego o dużej rozdzielczości, gdy ujawnia się struktura rotacyjna widma oscylacyjnego. Każda linia w widmie oscylacyjnym w rzeczywistości składa się z dużej liczby linii składowych położonych bardzo blisko siebie, które przy dużej rozdzielczości spektrofotometru można rozseparować na linie składowe.
    Fotoreceptory – receptory (białka lub specyficzne komórki) pochłaniające światło i uruchamiające określoną reakcję fizjologiczną w organizmie. Występują w organizmach roślinnych (fitochrom, fototropiny) i zwierzęcych, w tym u człowieka. Receptory wzrokowe stanowią wyspecjalizowane neurony siatkówki oka:

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.255 sek.