Deszcz zenitalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Deszcz zenitalny to opad atmosferyczny wynikający z konwekcji termicznej powstałej po górowaniu Słońca, występujący w strefie międzyzwrotnikowej. Ma charakter bardzo intensywnego deszczu. Nagrzana ziemia odparowuje wodę, która w postaci pary wodnej unosi się do góry, gdzie skrapla się i powstaje opad. Wysoka temperatura powietrza powoduje, że krople opadu są ciepłe.

Konwekcja termiczna - system prądów wstępujących i opadających, w warunkach chwiejnej równowagi pionowej atmosfery.Opad atmosferyczny – ogół ciekłych lub stałych produktów kondensacji pary wodnej spadających z chmur na powierzchnię Ziemi, unoszących się w powietrzu oraz osiadających na powierzchni Ziemi i przedmiotach. Dzieli się je na opady pionowe i poziome (osady atmosferyczne). Do opadów pionowych zalicza się: deszcz, mżawkę, śnieg, krupy oraz grad. Opad, który nie dociera do powierzchni Ziemi, nazywa się virgą.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Encyklopedia - geografia. Kraków: Wydawnictwo Greg, 2006. ISBN 978-83-7327-754-0.
  2. Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1982, s. 166. ISBN 83-02-00870-2.
  3. Deszcze zenitalne w krajach tropikalnych (pol.). twojapogoda.pl, 2011-03-08. [dostęp 2014-03-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-20)].




Reklama