Dennis Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dennis Wayne Johnson (ur. 18 września 1954 w San Pedro, zm. 22 lutego 2007 w Austin) – amerykański koszykarz, występujący na pozycji obrońcy, trzykrotny mistrz NBA, po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener.

Jerry Buss, właśc. Gerard Hatten Buss (ur. 27 stycznia 1933 w Salt Lake City, Utah, zm. 18 lutego 2013 w Los Angeles) – amerykański przedsiębiorca, inwestor nieruchomości, oraz kiedyś chemik.Washington Wizards – amerykański klub koszykarski, mający swoją siedzibę w Waszyngtonie. Wizards są jednym z zespołów w lidze NBA.

Mierzący 193 cm wzrostu koszykarz studiował na Pepperdine University. Do NBA został wybrany z 29. numerem w drafcie w 1976 przez Seattle SuperSonics. Grał w tej organizacji przez cztery sezony, w 1979 zwyciężając w lidze – został wybrany MVP finałów. W latach 1980–1983 grał w Phoenix Suns. Siedem lat grał w Bostonie (1983-1990) i był częścią dwóch ekip mistrzowskich. W NBA spędził 14 lat, zdobywając łącznie 15 535 punktów. Karierę kończył w 1990. Pięć razy był wybierany do All-Star Game.

Thomas William Heinsohn (ur. 26 sierpnia 1934 w Jersey City), amerykański koszykarz, skrzydłowy lub center oraz trener. Członek Basketball Hall of Fame.William „Red” Holzman (ur. 10 sierpnia 1920 na Brooklynie w Nowym Jorku, zm. 13 listopada 1998 w Nowym Jorku) – amerykański koszykarz, występujący na pozycji rozgrywającego, żydowskiego pochodzenia, po zakończeniu kariery zawodniczej trener koszykarski, dwukrotny mistrz NBA jako trener, członek Galerii Sław Koszykówki im. Jamesa Naismitha.

Kariera zawodowa[ | edytuj kod]

Seattle Supersonics[ | edytuj kod]

Dennis Johnson został wybrany w drugiej rundzie draftu z numerem 29 przez Seattle Supersonics i od razu podpisał czteroletni kontrakt, na mocy którego miał zarabiać 45.000 USD w pierwszym sezonie, a 90.000 USD w ostatnim. W swoim debiutanckim sezonie Johnson rozpoczynał mecze w roli rezerwowego i notował średnio 9,2 punktu oraz 1,5 asysty na mecz. W tym czasie trenerem ekipy była legenda NBA, Bill Russell. Seattle skończyło sezon z bilansem 40-42 i nie zakwalifikowało się do fazy Play Off, co przyczyniło się do odejścia Russella. Kampanie 1977-78 Sonics rozpoczęli od bilansu 5-17 co przełożyło się na kolejną zmianę trenera, tym razem na członka koszykarskiej Galerii Sław, Lenny’ego Wilkensa, który uczynił z Johnsona zawodnika pierwszej piątki. W tym czasie grał na pozycji numer 2 i notował średnio 12,7 punktu oraz 2,8 asysty na mecz.

Rzucający obrońca (ang. shooting guard, SG) – "2" – pozycja w zespole koszykarskim. Do zadań na tej pozycji należy gra na obwodzie, rzut za trzy punkty, gra w obronie, rozgrywanie razem z rozgrywającym i zdobywanie punktów.Abe Saperstein (ur. 4 lipca 1902 w Londynie, zm. 15 marca 1966 r.) - założyciel i trener drużyny Savoy Big Five, która później zmieniła nazwę na Harlem Globetrotters.

Seattle SuperSonics zakończyli rozgrywki 1977-1978 z bilansem 47-35 i zdołali awansować do Play Off’s. W pierwszej rundzie trafili na drużynę Los Angeles Lakers którą pokonali w stosunku 2-1. Następnie trafili na obrońcę mistrzowskiego tytułu z poprzedniego sezonu, Portland Trail Blazers, wygrywając rywalizację w 6 meczach (4-2). W finale konferencji w tym samym stosunku ograli Denver Nuggets zapewniając sobie awans do wielkiego Finału, w którym trafili na Washington Bullets. Seattle było bardzo blisko wywalczenia mistrzostwa, osiągając prowadzenie 3-2. Bullets zwyciężyło jednak w dwóch kolejnych potyczkach i to oni zdobyli mistrzowskie pierścienie. W siódmym, ostatnim meczu rywalizacji, Johnson spudłował wszystkie 14 rzutów z pola, przyczyniając się do porażki swojej drużyny.

William Felton "Bill" Russell (ur. 12 lutego 1934 r. w Monroe, Luizjana) były amerykański koszykarz i pierwszy czarnoskóry trener w NBA, jedenastokrotny mistrz z drużyną Boston Celtics (w tym dwukrotnie jako grający trener). Mistrz olimpijski w koszykówce mężczyzn z Melbourne w 1956 r.Bob Cousy Award (lub Bob Cousy Collegiate Point Guard of the Year Award) – nagroda przyznawana corocznie przez Koszykarską Galerię Sław im. Jamesa Naismitha najlepszemu koszykarzowi akademickiemu, występującemu na pozycji rozgrywającego. Nosi imię sześciokrotnego mistrza NBA – Bob Cousy, który występował na pozycji rozgrywającego w barwach Boston Celtics od 1950 do 1963 roku.

Seattle SuperSonics już rok później miało okazję do rewanżu. Po sezonie zakończonym bilansem 52-30 drużyna po raz drugi z rzędu awansowała do Finału NBA. Tam po raz drugi zmierzyli się z drużyną z Waszyngtonu. Po przegranym pierwszym meczu, cztery kolejne spotkania zakończyły się zwycięstwami drużyny Sonics. Johnson w 5 finałowych meczach notował średnio 22,6 punktów oraz po 6 asyst i zbiórek w każdym meczu. Dzięki świetnej grze Dennis Johnson został uznany MVP finałów. Wystąpił także w Meczu Gwiazd oraz został wybrany do NBA All-Defensive Team.

Earl Lloyd (ur. 3 kwietnia 1928 w Alexandrii, USA) – były amerykański koszykarz. Był pierwszym afroamerykańskim zawodnikiem, który zagrał w zawodowej lidze koszykówki - NBA. Prócz niego, w tym samym sezonie (1950/51) zadebiutowało też trzech innych czarnoskórych graczy - Chuck Cooper, Nathaniel Clifton oraz Hank DeZonie.Play-off – system rozgrywek sportowych, odmiana systemu pucharowego, mający na celu wyłonienie drużyny mistrzowskiej. Stosowany najczęściej po zakończeniu znacznie dłuższej rundy zasadniczej (nazywanej czasem - głównie w odniesieniu do rozgrywek w USA - sezonem regularnym lub zasadniczym), która wyłania uczestników play-offów oraz określa ich rozstawienie.

W sezonie 1979-1980 Johnson notował średnio 19 punktów, 4,1 asyst oraz 5,1 zbiórek w meczu. Został po raz drugi wybrany do Meczu Gwiazd oraz All-Defensive Team. Rozgrywki Play Off drużyna z Seattle zakończyła w finale konferencji, w którym uległa Los Angeles Lakers. Po sezonie Johnson został oddany do Phoenix Suns w ramach wymiany za Paula Westphala oraz wybór w kolejnym drafcie.

Rozgrywający, prowadzący grę (ang. point guard, PG, playmaker) – "1" – najczęściej najniższy zawodnik w zespole koszykarskim.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Phoenix Suns[ | edytuj kod]

Johnson w drużynie Słońc występował przez trzy sezony, w latach 1980–1983. W tym czasie wystąpił dwukrotnie w Meczu Gwiazd, trzykrotnie znalazł się w drużynie najlepszych obrońców ligi oraz raz został wybrany do All-NBA Team. W drużynie Suns Johnson grał na pozycji rzucającego obrońcy, będąc w dwóch pierwszych sezonach najlepszym punktującym drużyny. W sezonach 1980-81 oraz 1981-82 Phoenix Suns grało w półfinałach konferencji, ulegając odpowiednio Kansas City oraz Los Angeles Lakers. Po sezonie 1982-83 Johnson został oddany do Boston Celtics. W zamian Phoenix otrzymało Ricka Robeya oraz wybory w drafcie.

Mirko Novosel (ur. 30 czerwca 1938 w Zagrzebiu) – jugosłowiański koszykarz i trener. Przeszedł na emeryturę w 1992.Charles Jerome „Chuck” Daly (ur. 20 lipca 1930 w St. Marys, zm. 8 lipca 2009 w Jupiter) – amerykański trener koszykarski, dwukrotny mistrz NBA, mistrz olimpijski, członek Koszykarskiej Galerii Sław.

Boston Celtics[ | edytuj kod]

Po dołączeniu do Celtics w roku 1983, Johnson zaczął występować na pozycji rozgrywającego, skupiając się na kreowaniu pozycji rzutowych kolegom. W pierwszym sezonie występów w Bostonie Johnson notował średnio 13,2 punktów na mecz oraz awansował z drużyną do Finału NBA, w którym jego Celtics zmierzyli się z ekipą z Los Angeles. Rywalizacja zakończyła się zwycięstwem Celtów 4-3 a Johnson po raz kolejny dobrze wywiązywał się z zadań defensywnych, ograniczając zdobycz punktową Magica Johnsona oraz wymuszając jego błędy w kluczowych fazach meczów 2,4 oraz 7.

Turniej koszykówki rozgrywany był w dniach od 26 sierpnia do 10 września 1960 roku. Startowało 16 drużyn z 16 krajów.National Basketball Association (skrót ang. NBA) – amerykańsko-kanadyjska liga koszykarska, o charakterze profesjonalnym. Tworzą ją 30 zespołów, w tym: 29 ze Stanów Zjednoczonych i jeden z Kanady. Liga jest aktywnym członkiem USA Basketball, oddziału Fédération Internationale de Basketball na terytorium Stanów Zjednoczonych. Jej komisarzem od 1984 roku jest David Stern, który swój urząd zda w 2014 roku. NBA jest jedną z czterech największych północnoamerykańskich zawodowych lig sportowych (oprócz niej NFL, NHL i MLB). Gracze NBA są najlepiej opłacanymi sportowcami świata (w średniej rocznych zarobków).

Sezon 1984-85 Johnson skończył ze średnią zdobyczą punktów na poziomie 15,7 oraz 6,8 asystami. Jego Celtics w Finale NBA po raz kolejny trafili na drużynę Lakers, tym razem uznając wyższość rywali w sześciomeczowej serii. Johnson został wybrany do drugiej najlepszej drużyny obrońców ligi.

W kolejnym sezonie Johnson kontynuował swoją dobrą grę, co potwierdza ponowne jego wybranie do drugiej najlepszej piątki obrońców. Po wyeliminowaniu w finale konferencji Milwaukee Bucks Celtics w Wielkim Finale mierzyli się z Houston Rockets. Rywalizacja zakończyła się zwycięstwem Celtów, prowadzonych przez Larry’ego Birda. Johnson zdobył wówczas swój trzeci i ostatni mistrzowski pierścień. W barwach Celtics Johnson grał do roku 1990, kiedy to postanowił zakończyć swoją karierę

Finały NBA - finałowa faza rozgrywek NBA, wyłaniająca mistrza NBA, rozgrywana w systemie best-of-seven playoff (najlepszy w siedmiu finałowych meczach). Występuje w niej najlepszy zespół z Konferencji Wschodniej (Eastern Conference) i Konferencji Zachodniej (Western Conference).Donald Angelo "Don" Barksdale (ur. 31 marca 1923 w Oakland w stanie Kalifornia. zm. 8 marca 1993) – amerykański koszykarz, złoty medalista letnich igrzysk olimpijskich w Londynie.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

John Bunn Award (pełna nazwa: John W. Bunn Lifetime Achievement Award) – nagroda koszykarska przyznawana corocznie przez Koszykarską Galerię Sław im. Jamesa Naismitha osobie, która przyczyniła się z znaczący sposób do rozwoju koszykówki. Nosi imię Johna Bunna, pierwszego przewodniczącego komitetu Koszykarskiej Galerii Sław, piastującego to stanowisko od 1949 do 1969 roku. Nagroda jest najwyższym i najbardziej prestiżowym wyróżnieniem przyznawanym przez kapitułę Koszykarskiej Galerii Sław, bez względu na to, czy laureat został uprzednio wybrany do Hall Of Fame.
Cesare Rubini (ur. 2 listopada 1923, zm. 8 lutego 2011) – włoski koszykarz, piłkarz wodny, trener. Był członkiem kadry Włoch, która zdobyła złoty medal na olimpiadzie w Londynie i brązowy medal na igrzyskach w Helsinkach.
NBA All-Star Game (pol. Mecz gwiazd National Basketball Association), inaczej ASG, All-Stars – mecz koszykarski rozgrywany ostatniego dnia Weekendu Gwiazd NBA, pomiędzy reprezentantami konferencji wschodniej i konferencji zachodniej. Pierwsze piątki obu zespołów wybierane są przez kibiców, podczas internetowego głosowania, zaś ławki rezerwowych wybierają trenerzy danej drużyny. Co roku trenerami obu zespołów muszą być inne osoby niż przed rokiem. Po zakończeniu gry przyznawana jest nagroda dla najbardziej wartościowego zawodnika tegoż spotkania. W całej historii rozgrywek prowadzą zawodnicy ze wschodu, bilansem 36-25. Rekordzistą w liczbie rozegranych meczów gwiazd jest Kareem Abdul-Jabbar, z wynikiem 18 spotkań.
Richard Andrew „Rick” Pitino (ur. 18 września 1952 w Nowym Jorku) – amerykański trener koszykarski włoskiego pochodzenia, członek Koszykarskiej Galerii Sław, obecnie trener zespołu NCAA – Louisville Cardinals oraz męskiej reprezentacji Portoryko.
Arnold Jacob Auerbach, popularnie znany jako Red Auerbach (ur. 20 września 1917 w Nowym Jorku, zm. 28 października 2006 w Waszyngtonie) – amerykański trener koszykarski zespołów występujących w lidze NBA, były prezydent Boston Celtics. Pracując z tą drużyną w latach 1950-1966 zdobył dziewięciokrotnie tytuł mistrza NBA (w roku 1957 oraz w latach 1959-1966). Ustanowił tym samym rekord w największej liczbie tytułów mistrzowskich NBA, który potem został przebity przez Phila Jacksona. W swojej karierze był trenerem trzech zespołów: Boston Celtics, Washington Capitols i Tri-Cities Blackhawks. W czasie 20-letniej kariery trenerskiej drużyny pod jego wodzą zwyciężyły w sezonie zasadniczym 938 razy (rekord aż do sezonu 1994/95, kiedy to przewyższył go Lenny Wilkens).
James Naismith (ur. 6 listopada 1861 w Almonte, Ontario, zm. 28 listopada 1939 w Lawrence, Kansas, USA) – kanadyjski lekarz, twórca koszykówki. Był też propagatorem wykorzystania hełmów w sportach kontaktowych.
Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii (ang. Washington, D.C. /ˈwɒʃɪŋtən ˌdiːˈsiː/, District of Columbia), potocznie nazywany Waszyngtonem lub D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych.

Reklama