Denise Fabre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Denise Fabre (ur. 5 września 1942) − była francuską osobowością telewizyjną. Była prowadzącą w Konkursie Piosenki Eurowizji 1978 roku we Francji z Léon Zitrone.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Poniższa lista prezentuje prezenterów Konkursu Piosenki Eurowizji. Pierwszym prezenterem Konkursu Piosenki Eurowizji, w 1956, był Lohengrin Filipello. Pierwszym państwem, w którym było dwóch prezenterów, była Francja w 1978 roku (konkurs prowadzili Denise Fabre i Léon Zit). W Izraelu, w 1999 miał aż trzech prowadzących: Dafnę Dekel, Sigala Shahamona i Yigala Ravida. W 2009 w Rosji, półfinał prowadzili Natalia Vodianova i Andriej Małachow, a finał Iwan Urgant i Alsou. Było to pierwszy przypadek, kiedy w półfinale i finale byli inni prezenterzy. Wszystkich prezenterów było 82.

Fabre urodziła się w Nicei. Rozpoczęła swoją karierę zawodową w Tele Monte Carlo. Pracowała także w France 2, a najszerzej znana jest z TF1.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Prezenterzy Konkursu Piosenki Eurowizji




  • Warto wiedzieć że... beta

    France 2 – główny kanał francuskiej telewizji publicznej. Jest on częścią grupy medialnej France Télévisions, w której skład wchodzą także France 3, France 4, France 5, RFO (w skład RFO wchodzi France Ô), ARTE France oraz France 24.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama