Daguang Juhui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Daguang Juhui (ur. 836, zm. 903; chiń. 大光居誨, pinyin Dàguāng Jūhuì; kor. 대광거회 Taegwang Kŏhoe; jap. Daikō Kyokai; wiet. Đại Quang Cư Hối) – chiński mistrz chan z tradycji południowej szkoły chan.

Yunyan Tansheng (雲巖曇晟; ur. 780, zm. 841; kor. Unam Tamsŭng, jap. Ungan Donjō, wiet. Vân Nham Đàm Thạnh) – chiński mistrz chan, uczeń mistrza Yaoshana Weiyana. Prekursor szkoły caodong.Qingyuan Xingsi (青原行思; ur. 660, zm. 740) kor. Chǒngwǒn Haengsa, jap. Seigen Gyōshi, wiet. Thanh Nguyên Hành Tư) – chiński mistrz chan Południowej szkoły chanu. Znany także jako Jizhou Xingsi i Qingzhu Xingsi.

Pochodził z dawnej stolicy Chin - Luoyangu. Był opisywany jako dość ascetyczny mnich, nie myślący o swoim ciele tylko o Dharmie. Nosił szatę z konopi i sandały z trawy. Pewnego dnia Shishuang zdecydował, że nadszedł czas, aby sprawdzić zrozumienie Daguanga, więc zapytał go: "Każdego roku kraj wydaje ludzi, którzy dostają rangę [przechodząc przez imperialne egzaminy]. Czy ci ludzie wciąż składają hołd na dworze cesarskim czy nie?" Daguang powiedział: "Zapewne jest ktoś, kto nie prosi o wejście." Shishuang powiedział: "Kto ci to powiedział?" Daguang powiedział: "On nie ma imienia." Shishuang powiedział: "Jeśli nie dzisiaj, może kiedy indziej?" Daguang powiedział: "On nawet nie mówi, że jest jakieś 'dzisiaj'." W tego typu dialogach Daguang nigdy nie popełnił błędu. Po ponad dwudziestu latach życia w klasztorze, kongregacja zaprosiła go do podjęcia funkcji opata. Mnich spytal Daguanga: "Ludzie tacy jak Bodhidharma stają się przodkami, tak?" Daguang powiedział: "Nie." Mnich powiedział: "Jeśli Bodhidharma nie jest naszym przodkiem, to dlaczego przyszedł z zachodu?" Daguang powiedział: "Po to, abyś nie czcił przodków." Mnich spytał znowu: "Po tym jak przestaniesz czcić przodków, to wtedy co?" Daguang powiedział: "Wtedy wiesz, że oni nie są twoimi przodkami."

Mistrz ten występuje w przypadku 93 w Biyan lu.

Dongshan Liangjie (ur. 807, zm. 869) (洞山良价) (Tung-shan Liang-chieh) (kor. Tongsan Lianggye. ( ) | jap. Tōzan Ryōkan ( ) | wiet. Động Sơn Lương Giới) – mistrz chan założyciel szkoły caodong.Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.

| edytuj kod]

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu Dharmy w nowym kraju.

  • 33/6. Dajian Huineng (638713)
  • 34/7. Qingyuan Xingsi (660740)
  • 35/8. Shitou Xiqian (700790)
  • 36/9. Yaoshan Weiyan (751834)
  • 37/10. Yunyan Tansheng (782841)
  • 38/11. Dongshan Liangjie (806869) szkoła caodong
  • 37/10. Daowu Yuanzhi (769835)
  • '38/11. Jianyuan Zhongxing (bd)
  • 38/11. Shishuang Qingzhu (805889)
  • 39/12. Yungai Yuanquan (bd)
  • 40/13. Yungai Jingquan (bd)
  • 39/12. Daguang Juhui (836903)
  • 39/12. Jiufeng Daoqian (zm. 921)
  • 40/13. Heshan Wuyin (891960)
  • 40/13. Baofeng Yanmao (bd)
  • 40/13. Guangmu Xingxiu (bd)
  • 40/13. Tong’an Changcha (bd)
  • 40/13. Letan Kuangwu (bd)
  • 40/13/1. Pŏpgyŏng Hyŏnhwi (875941 ('Korea
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. Str. 518. ​ISBN 0-86171-163-7
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, str. 236
    Yaoshan Weiyan (藥山惟儼; ur. 745, zm. 828); kor. Yaksan Yuǒm; jap. Yakusan Igen; wiet. Dược Sơn Duy Nghiễm) – chiński mistrz chan szkoły hongzhou, uczeń mistrza chan Shitou Xiqiana.Luoyang (chin. upr.: 洛阳; chin. trad.: 洛陽; pinyin: Luòyáng) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Henan, nad rzeką Luo He (dopływ Huang He). W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 391 054. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 156 510 mieszkańców. Ośrodek regionu sadowniczego i rzemiosła artystycznego; rowinięty przemysł środków transportu, maszynowy, bawełniany, spożywczy i gumowy; w mieście funkcjonują szkoły wyższe.




    Warto wiedzieć że... beta

    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.
    Daowu Yuanzhi (道吾圓智; ur. 769, zm. 835) (kor. Too Wǒnji ( ); jap. Dōgo Enchi ( ); wiet. Đạo Ngô Viên Trí) – chiński mistrz chan.
    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
    Caodongzong (chiń. 曹洞宗 cáodòng zōng ; kor. chodong chong 조동종; jap. sōtō-shū 曹洞宗; wiet. tào dộng tông) – jedna z pięciu głównych szkół chan.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Konopie siewne (Cannabis sativa L.) – gatunek rośliny z rodziny konopiowatych (Cannabaceae Endl.), jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju konopie (Cannabis Linnaeus, Sp. Pl. 1027. 1 Mai 1753). Występuje w górach Ałtaj, Tienszan oraz na Zakaukaziu i w Afganistanie. Jako roślina uprawna rozpowszechniona w różnych częściach świata. W Polsce może dziczeć i występować jako efemerofit (konopie siewne) lub kenofit (konopie dzikie) zajmujący siedliska ruderalne.
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.

    Reklama