• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czechy - nazwa



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Miloš Zeman (ur. 28 września 1944 w Kolínie) – czeski polityk socjaldemokratyczny, premier Czech (1998–2002), kandydat w wyborach prezydenckich 2003, w latach 2009–2010 przewodniczący Partii Praw Obywateli, od 8 marca 2013 prezydent Republiki Czeskiej.
    Organizacja Narodów Zjednoczonych[ | edytuj kod]

    14 kwietnia 2016 na spotkaniu premiera, prezydenta, ministra obrony i marszałków obu izb parlamentu podjęto decyzję o rejestracji krótkich nazw państwa w językach angielskim (Czechia), francuskim (Tchéquie), hiszpańskim (Chequia), rosyjskim (Чехия), arabskim (تشيكيا) i chińskim (捷克). Ustalono również jednowyrazowe określenie dla języka czeskiego - Česko. Nazwy te zostały 1 lipca 2016 zarejestrowane przez ONZ.

    Czechosłowacja (czes. Československo, słow. Česko-Slovensko lub Československo) – państwo w Europie Środkowej istniejące w latach 1918-1938 i 1945-1992. 1 stycznia 1993 w miejscu Czechosłowacji powstały dwa nowe państwa – Czechy i Słowacja. Kraj graniczył z Niemcami (1949-90: NRD i RFN), Polską, ZSRR (1991: Ukrainą), Rumunią (do 1939), Węgrami i Austrią. Stolicą Czechosłowacji była Praga.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • wojna o myślnik
  • Czechy (kraina)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ústava České republiky ze dne 16. prosince 1992 (cz.). [dostęp 8 lipca 2009].
    2. Daniela Lazarová: Looking for a name (ang.). 13 maja 2004. [dostęp 8 lipca 2009].
    3. Česká republika, Česko, Czechia… o názvu naší země a jeho proměnách v čase (cz.). Zeměměřič, grudzień 2006. [dostęp 10 lipca 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)].
    4. W wydanym w 2009 r. przez Český úřad zeměměřický a katastralní (Czeski Urząd Geodezyjny, Kartograficzny i Katastralny) wykazie Jména států a jejich územních částí (Nazwy państw i ich jednostek terytorialnych) jako krótką nazwę państwa podano Česko z przypisem „Česko je kodifikovaný jednoslovný název státu, který se podle ústavy oficiálně nazývá Česká republika” (Czechy są skodyfikowaną jednowyrazową nazwą państwa, które zgodnie z konstytucją oficjalnie nazywa się Republika Czeska).
    5. Stanovisko odborníků k názvu naší země (cz.). National Geographic, 26 kwietnia 2005. [dostęp 10 lipca 2009].
    6. Těsnopisecký záznam ze 7. veřejného slyšení Senátu Parlamentu České republiky (cz.). [dostęp 10 lipca 2009]. Por. Jarosław Malicki, Dyskusja o nazwie państwa czeskiego, „Poradnik Językowy” 1998, z. 1-2, s. 66-71.
    7. Welcome to the official pages of the Czech Republic (ang.). [dostęp 10 lipca 2009].
    8. Hugh James Rose (1841): A New General Biographical Dictionary, Vol. III, BAH-BEE.
    9. Notes and Queries: Medium of Inter-Communication for Literary Men, Artists, Antiquaries, Genealogists, etc. Second Series, Volume Second, July-December, 1856.
    10. Latest from Prussia. The Mercury, page 4, Saturday 21 July 1866
    11. Český pavilon protestuje - Česko není Čečensko. iDnes.cz, 23 czerwca 2000
    12. Místo Česka bude stát v cizině nově používat název Česká republika. Novinky.cz, 14 lipca 2004
    13. Some on Twitter confused Czech Republic with Chechnya, referring to bombing suspects’ origins. Radio Prague, 20 kwietnia 2013
    14. Czech Ambassador Issues Statement To End Confusion Between Czech Republic And Chechnya. Business Insider, 20 kwietnia 2013
    15. Boston Marathon bombings: Czech Republic's ambassador 'concerned' by Americans confusing his country with Chechnya. The Independent, 20 kwietnia 2013
    16. Prezydent Czech za zmianą angielskiej nazwy swojego kraju
    17. Czech (ang.). Oxford Distionaries. [dostęp 2019-06-11].
    18. Tilman Berger: Z dějin českého pravopisu: Jan Václav Pól. (cz.). s. 19. [dostęp 2009-07-10].
    19. Google Ngram Viewer, books.google.com [dostęp 2017-11-22].
    20. Hans Lemberg: Haben Wir wieder eine „Tschechei“ ? oder: wie soll das Kind denn heissen ? (niem.). Bohemia 34. [dostęp 10 lipca 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (28 września 2007)].
    21. Nazwy państw (pol.). Komisja Standaryzacji Nazewnictwa Geograficznego poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2010-12-05].
    22. Polak za granicą – Czechy (pol.). Ministerstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2010-12-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-05)].
    23. Czeskie władze zdecydowały: zmieniamy nazwę kraju
    24. The Government approves request to enter the short country name “Česko”/”Czechia” in UN databases. Ministry of Foreign Affairs of the Czech Republic, 2016-05-06. [dostęp 2016-05-12].
    25. [1]
    Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (KSNG) – komisja odpowiedzialna za ustalanie polskich nazw geograficznych świata (egzonimów) oraz za reprezentowanie Polski w kwestiach nazewnictwa geograficznego na arenie międzynarodowej.Organizacja Narodów Zjednoczonych (ang. United Nations, UN, fr. Organisation des Nations Unies, hiszp. Organización de las Naciones Unidas, ros. Организация Объединенных Наций Organizacyja Objedinionnych Nacyj, arab. الأمم المتحدة al-Umam al-Muttahida, chiń. 联合国 Liánhéguó), ONZ – uniwersalna (z wyjątkiem narodów niereprezentowanych) organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 października 1945 r. w wyniku wejścia w życie Karty Narodów Zjednoczonych. ONZ jest następczynią Ligi Narodów.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Czechy (czes. Čechy, łac. Bohemia, niem. Böhmen) – jedna z trzech historycznych ziem czeskich (krajów Korony Świętego Wacława), wraz z Morawami i Śląskiem Czeskim wchodząca w skład dzisiejszych Czech. W okresie największego rozwoju terytorialnego państwa czeskiego do Korony Królestwa Czech - Coronae Ragni Bohemie - powołanej do życia 7. 4. 1348 r. i de iure istniejącej do 1918 r. - należały, oprócz Królestwa Czech (Czech), Margrabstwa Morawskiego (Moraw), Księstwa Śląskiego (Śląska) także Margrabstwo Dolnych i Górnych Łużyc (do 1635), a także: Margrabstwo Brandenburskie (Brandenburgia, do 1415 r.), Księstwo Luksemburg (do lat 60. XV w.) oraz Górny Palatynat i Vogtland. Ziemie te (z wyjątkiem dwóch ostatnich) określano mianem krajów koronnych. Jądrem Korony były Czechy (królestwo Czeskie), a pozostałe kraje określano mianem krajów pobocznych Korony.
    Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).
    Konstytucja Czech została uchwalona 16 grudnia 1992 roku i przyjęta przez parlament w dniu 1 stycznia 1993 roku. Nowa konstytucja zastąpiła starą konstytucję czechosłowacką pochodzącą z 1960 roku. Konstytucja jest podzielona na 8 rozdziałów. Ósmy z nich jest poświęcony sprawom wewnętrznym oraz rządowi Czech.
    Słowacja, Republika Słowacka (słow. Slovensko, Slovenská republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Graniczy z Austrią (127 km), Polską (597 km), Czechami (240 km), Ukrainą (98 km) oraz Węgrami (678 km). Łączna długość granicy lądowej wynosi 1740 km. Do 1993 wchodziła w skład Czechosłowacji. Od 1 maja 2004 kraj należy do Unii Europejskiej, oraz NATO, a od 1 stycznia 2009 – do strefy euro. Stolicą państwa jest Bratysława, położona nad Dunajem przy granicy z Austrią i Węgrami.
    Ministerstwo Spraw Zagranicznych – resort odpowiedzialny za kształtowanie i prowadzenie polityki zagranicznej R.P. Do zadań Ministra Spraw Zagranicznych należy:
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Czechy (czes. Česko), Republika Czeska (czes. Česká republika) – państwo śródlądowe w Europie Środkowej. Od północnego wschodu graniczy z Polską, od zachodu i północnego zachodu z Niemcami, od południa z Austrią, a od południowego wschodu ze Słowacją. Stolicą i największym miastem Czech jest Praga. Kraj składa się z trzech historycznych krain – Czech właściwych, Moraw i czeskiej części Śląska. Na powierzchni 78 866 km² żyje ponad 10,5 mln osób, z czego 94% to Czesi. Państwo czeskie dzieli się na czternaście krajów. Czechy są republiką parlamentarną, demokratycznym państwem prawa o liberalnym systemie rządów, opartym na swobodnej rywalizacji partii i ruchów politycznych. Głową państwa jest prezydent. Naczelnym organem władzy ustawodawczej jest parlament z Izbą Poselską i Senatem, władzy wykonawczej rząd z czternastoma ministerstwami, a władzy sądowniczej Sąd Konstytucyjny i Sąd Najwyższy. Czechy są członkiem wielu organizacji międzynarodowych, m.in. ONZ, Unii Europejskiej, NATO, strefy Schengen, Rady Europy, OECD i Grupy Wyszehradzkiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.713 sek.