Czas retencji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czas retencji – wielkość występująca we wszystkich technikach chromatograficznych, równa ilości czasu potrzebnego do przejścia przez całą długość fazy rozdzielczej określonego składnika analizowanej mieszaniny.

Eluat – roztwór zawierający substancje wymyte, np. pobierany z generatora izotopów roztwór zawierający pożądany izotop pochodny; eluatami nazywa się również frakcje odbierane z chromatografów (np. gazowych), zawierające kolejno wymywane z kolumn związki chemiczne – składniki rozdzielanych mieszanin.Eluent – płyn wymywający substancje zaadsorbowane na fazie stałej podczas chromatografii. Proces wymywania nosi nazwę elucji, a faza wypływająca z fazy stałej to eluat.

Rozdział i analiza mieszanin w metodach chromatograficznych wynika z faktu, że każdy związek chemiczny wykazuje zazwyczaj inne powinowactwo chemiczne lub inny stopień oddziaływań fizycznych z fazą rozdzielczą. Czym to powinowactwo jest silniejsze tym dłuższy jest czas retencji.

Powinowactwo chemiczne (A) – miara siły napędowej reakcji chemicznych, traktowanych jako samorzutne procesy, zmierzające do stanu równowagi termodynamicznej, w tym do równowagi chemicznej. Najbardziej popularnymi miarami powinowactwa chemicznego są wartości:

Rodzaje czasów retencji[ | edytuj kod]

  • czas retencji całkowity (niepoprawiony) substancji chemicznej, tr - jest to czas od wprowadzenia mieszaniny do rozdziału, do pojawienia się na chromatogramie maksimum piku, odpowiadającego tej substancji
  • czas retencji martwy (zerowy), tm - jest to czas retencji substancji obojętnej względem fazy rozdzielczej, czyli takiej, która nie oddziałuje chemicznie z tą fazą i dyfunduje przez nią bez żadnych przeszkód; w konsekwencji substancja ta pojawia się w eluacie jako pierwsza
  • czas retencji zredukowany substancji chemicznej, tr' - jest to różnica między całkowitym czasem retencji substancji a martwym czasem retencji, tr' = tr - tm.
  • Czasy retencji zależą głównie[ | edytuj kod]

  • od charakteru substancji chromatografowanej i fazy stacjonarnej (stąd od współczynnika podziału K w chromatografii podziałowej lub współczynnika adsorpcji KA w chromatografii adsorpcyjnej),
  • od drogi jaką musi przebyć analizowana substancja i szybkości przepływu eluenta, przy czym oczywiście czas retencji jest tym dłuższy im dłuższą drogę ma do pokonania analizowana substancja i im mniejsza szybkość przepływu fazy ruchomej,
  • od temperatury,
  • od objętości fazy stacjonarnej.




  • Reklama