Cynkowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cynkowane zanurzeniowo elementy konstrukcji stalowych
Przykład elementów cynkowanych galwanicznie

Cynkowanie – ogół operacji mający na celu pokrycie powierzchni przedmiotów stalowych cienką, silnie przylegającą powłoką cynku w celu ochrony przed korozją powodowaną działaniem powietrza i wody. Cynkowanie jest stosowane powszechnie w wielu gałęziach gospodarki, m.in. w przemyśle samochodowym, budowlanym, lotniczym.

Ochrona katodowa – jedna z elektrochemicznych metod ochrony metali przed korozją elektrochemiczną, która polega na tym, że do chronionej konstrukcji dołącza się zewnętrzną anodę. Powierzchnia chronionego metalu staje się katodą – elektrodą, na której zachodzą reakcje redukcji depolaryzatora, a nie zachodzi utlenianie metalu, czyli jego korozja.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Powłoka cynkowa wykazuje w warunkach miejskiego środowiska korozyjnego od kilku do kilkunastu razy większą odporność korozyjną od stali nieocynkowanej. Ochronę stali przez powłokę cynkową można podzielić na dwa etapy. W pierwszym etapie powłoka cynkowa jest szczelna i izoluje stal od działania agresywnego środowiska, które mogłoby prowadzić do korozji pokrytego nią elementu. Drugi etap ochrony następuje po zerwaniu ciągłości powłoki. W takim przypadku będzie ona w dalszym ciągu chronić materiał bazowy przed korozją. Zjawisko to nosi nazwę ochrony katodowej. Dzieje się tak, ponieważ potencjał standardowy cynku jest niższy niż potencjał żelaza. W takim układzie żelazo będzie pełniło rolę katody, a cynk rolę anody, na której zajdzie utlenianie. Oznacza to, że niepożądanej korozji będzie poddawana powłoka zamiast chronionego elementu stalowego.

Proces Sendzimira (nazywany od nazwiska polskiego wynalazcy Tadeusza Sendzimira) – metoda cynkowania blach stalowych, polegająca na zastosowaniu kąpieli z małymi domieszkami aluminium. Metoda polega na zanurzaniu w roztopionym cynku blachy bądź drutu wyżarzonego w wodorze. Proces przebiega w formie ciągłej: surowiec odwija się z rolki i przepuszcza przez piec tunelowy z atmosferą wodoru, a potem - po częściowym ostudzeniu - zanurza się w cynku.Stal – stop żelaza z węglem, plastycznie obrobiony i obrabialny cieplnie, o zawartości węgla nieprzekraczającej 2,10%, co odpowiada granicznej rozpuszczalności węgla w żelazie (dla stali stopowych zawartość węgla może być dużo wyższa). Węgiel w stali najczęściej występuje w postaci perlitu płytkowego. Niekiedy jednak, szczególnie przy większych zawartościach węgla, cementyt występuje w postaci kulkowej w otoczeniu ziaren ferrytu.

Rodzaje cynkowania[ | edytuj kod]

  • cynkowanie proszkowe – utrzymanie przedmiotu przez kilka godzin w temperaturze 350–400 °C w sproszkowanym cynku zawierającym około 6% tlenku cynku.
  • cynkowanie zanurzeniowe (ogniowe), np. proces Sendzimira – zanurzenie przedmiotu w ciekłej kąpieli cynkowej.
  • cynkowanie galwaniczne (elektrolityczne)
  • cynkowanie natryskowe - zabezpieczania dużych i/lub nieodpornych na wysokie temperatury elementów
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. M. Jaśniok, Zabezpieczenie stali zbrojeniowej przed korozją w betonie metodą cynkowania ogniowego, „Przegląd Budowlany”, R. 89, nr 2, 2018, ISSN 0033-2038 [dostęp 2020-12-19] (pol.).
    Potencjał standardowy, standardowy potencjał półogniwa, E° – siła elektromotoryczna ogniwa zbudowanego z odwracalnego półogniwa badanego, zawierającego jony o jednostkowej aktywności, oraz elektrody wodorowej, której potencjał przyjmuje się za równy 0 we wszystkich temperaturach, aby było możliwe określenie potencjału badanej elektrody (lewa strona na schematach). Jeśli badana elektroda jest anodą, to jej potencjał jest ujemny, jeśli natomiast jest katodą to jej potencjał jest dodatni. Potencjał standardowy rozumiany jest również jako wkład elektrody do standardowej siły elektromotorycznej ogniwa.Katoda (gr. kata – „w dół”, hodós – „ścieżka”) – elektroda, przez którą z urządzenia wypływa prąd elektryczny (co może polegać na wypływie ładunku dodatniego lub dopływie ładunku ujemnego). W odbiornikach prądu elektrycznego (np. lampach elektronowych) katoda jest elektrodą ujemną, natomiast w źródłach prądu (np. ogniwach galwanicznych) – dodatnią. Katoda występuje zawsze w parze z elektrodą, przez którą do urządzenia wpływa prąd – anodą.




    Warto wiedzieć że... beta

    Korozja (łac. corrosio – zżeranie) – procesy stopniowego niszczenia materiałów, zachodzące między ich powierzchnią i otaczającym środowiskiem. Zależnie od rodzaju materiału dominujące procesy mają charakter reakcji chemicznych, procesów elektrochemicznych, mikrobiologicznych lub fizycznych (np. topnienie i inne przemiany fazowe, uszkodzenia przez promieniowanie).
    Anoda (gr. ana – "w górę", hodós – "ścieżka") – elektroda, przez którą prąd elektryczny wpływa do urządzenia (co może polegać na dopływie ładunku dodatniego lub wypływie ładunku ujemnego). W odbiornikach prądu elektrycznego (np. lampach elektronowych) anoda jest elektrodą dodatnią, natomiast w źródłach prądu (np. ogniwach galwanicznych) – ujemną. Anoda występuje zawsze w parze z elektrodą, przez którą prąd wypływa z urządzenia, czyli katodą.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Przemysł motoryzacyjny – pojęcie obejmujące szerokie spektrum firm i organizacji zaangażowanych w projektowanie, produkcję, marketing i sprzedaż samochodów. Jest to jedna z najważniejszych gałęzi przemysłu według przychodów.
    Powłoka - warstwa materiału wytworzona w sposób naturalny lub sztuczny albo nałożona sztucznie na powierzchnię przedmiotu wykonanego z innego materiału, w celu uzyskania określonych właściwości technicznych lub dekoracyjnych.
    Galwanotechnika - dział techniki zajmujący się teoretycznymi aspektami oraz praktycznymi metodami elektrolitycznego wytwarzania powłok na rozmaitych podłożach. Galwanotechnika zajmuje się wytwarzaniem powłok zarówno metodą osadzania na podłożu substancji pochodzących z elektrolitu, jak i metodą przetwarzania materiału podłoża.
    Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.

    Reklama