• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cykl koniunkturalny



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Krytyka Lucasa – praca ekonomisty amerykańskiego Roberta Lucasa z 1976, nazwana na jego cześć, dotycząca polityki gospodarczej w ujęciu makroekonomicznym. Autor twierdzi w niej, iż wszelkie próby predykcji oraz wnioski dotyczące gospodarki, wyciągane na podstawie badań ekonometrycznych przeprowadzanych wyłącznie z użyciem historycznych danych są nieefektywne. Nawet zaawansowane techniki zagregowanej obróbki danych nie dostarczą żądanych wyników.Pory roku – okresy klimatyczne, będące następstwem ruchu obiegowego Ziemi wokół Słońca i nachylenia osi ziemskiej do płaszczyzny orbity tego ruchu. Ruch obiegowy Ziemi przy stałym nachyleniu osi obrotu sprawia, że warunki oświetlenia Ziemi zmieniają się w rytmie rocznym, co pociąga za sobą zmiany klimatyczne oraz wpływa na wegetację roślin i tryb życia zwierząt. Nauka o wpływie pór roku na świat roślin i zwierząt to fenologia.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • polityczny cykl koniunkturalny
  • Austriacka teoria cyklu koniunkturalnego
  • Teoria realnego cyklu koniunkturalnego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Korotayev, Andrey V., & Tsirel, Sergey V. A Spectral Analysis of World GDP Dynamics: Kondratieff Waves, Kuznets Swings, Juglar and Kitchin Cycles in Global Economic Development, and the 2008–2009 Economic Crisis. Structure and Dynamics. 2010. Vol.4. #1. P.3-57.
    2. Kraje Wysoko Rozwinięte.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Michael Burda, Charles Wyplosz: Makroekonomia-podręcznik europejski. Warszawa: PWN, 2000.
  • Leszek Kupiec: Rozwój społeczno-gospodarczy, 1995. ​ISBN 83-86423-31-5​.
  • Ryszard Barczyk: Nowe oblicza cyklu koniunkturalnego. Warszawa: PWE, 2006.
  • James Arthur Estey: Cykle koniunkturalne. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Gospodarcze 1959.
  • Kolasa, M. (2012): Teoria realnego cyklu koniunkturalnego, Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów SGH, Zeszyt nr 119
  • Austriacka teoria cyklu koniunkturalnego – teoria sformułowana przez ekonomistów szkoły austriackiej mająca na celu wyjaśnienie przyczyn powstawania, dynamikę oraz skutki cykli koniunkturalnych.Szkoła austriacka, zwana też szkołą wiedeńską oraz prakseologiczną – jedna ze szkół ekonomii. Prezentuje podejście subiektywno-marginalistyczne.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gospodarka – całokształt działalności gospodarczej prowadzonej w danym regionie (gospodarka regionalna), kraju (gospodarka narodowa) lub na całym świecie (gospodarka światowa). Działalność ta polega na wytwarzaniu dóbr i świadczeniu usług zgodnie z potrzebami ludności. Najprostszy podział gospodarki wyróżnia trzy sektory: usługi, przemysł, rolnictwo.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Przemysł – dział produkcji materialnej, w którym wydobywanie zasobów przyrody i dostosowanie ich do potrzeb ludzi odbywa się na dużą skalę, na zasadzie podziału pracy i za pomocą maszyn.
    Finn Erling Kydland (ur. 1 grudnia 1943 w Ålgård koło Stavanger) – norweski ekonomista, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 2004 roku.
    Teoria realnego cyklu koniunkturalnego zakłada, ze wahania produkcji i zatrudnienia są wynikiem zmian realnych czynników w gospodarce przy rynkach dostosowujących się szybko i zawsze pozostających w stanie równowagi.
    Wzrost gospodarczy – zwiększenie się rocznej produkcji dóbr i usług w kraju. Jeśli w kolejnym roku w całej gospodarce uda się sprzedać więcej towarów i usług niż w roku poprzednim – mamy do czynienia ze wzrostem gospodarczym. Kiedy jesteśmy w stanie więcej zarobić, źródłem wzrostu jest nasza praca. Ale jeśli w tym samym czasie, gdy wzrosły nasze zarobki, o tyle samo podniosły się ceny towarów, które kupujemy, mieliśmy do czynienia tylko ze wzrostem nominalnym. Nie możemy bowiem kupić więcej niż poprzednio. Dlatego cieszyć się można tylko z wzrostu realnego, czyli po uwzględnieniu inflacji. Wzrost gospodarczy odnosi się tylko do zmian ilościowych, przy założeniu, że podstawowe wielkości makroekonomiczne charakteryzują się długofalowym trendem.
    Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie nauk ekonomicznych jest przyznawana przez Komitet Noblowski. Są to nagrody ufundowane przez Szwedzki Bank Narodowy, czyli nie pochodzą z funduszy, z których pochodzą Nagrody Nobla.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.