Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum (CSEL) naukowa seria publikująca krytyczne wydania łacińskich dzieł Ojców Kościoła. Seria ta jest publikowana przez CSEL działający przy Uniwersytecie w Salzburgu.

Corpus Christianorum (CC) - naukowa kolekcja serii wydawniczych zapoczątkowana i prowadzona przez benedyktynów w Turnhout (Belgia), publikowana w wydawnictwie Brepols. Celem projektu jest wydanie, w ramach współpracy międzynarodowej, wszystkich pism chrześcijańskich, greckich i łacińskich, okresu od ojców Kościoła do schyłku średniowiecza. Każdy z tomów jako owoc studiów filologicznych i krytyki tekstualnej, bez komentarzy i tłumaczeń, ma służyć za narzędzie pracy dla mediewistów i patrologów.Beda, zwany Czcigodnym lub Wspaniałym, łac. Venerabilis, sang. Bǣda lub Bēda (ur. 672 w Wearmouth k. Sunderlandu w Anglii lub 673, zm. 25 maja 735 w Jarrow) – anglosaski mnich i benedyktyn, prezbiter, związany z klasztorami w Wearmouth oraz Jarrow w Nortumbrii (obecnie klasztor Wearmouth-Jarrow ), wszechstronny uczony.

Opis[ | edytuj kod]

CSEL został rozpoczęty w 1864 r. z zastosowaniem badań krytyki tekstualnej, polegających na porównaniu wszystkich istniejących kopii danego dzieła. Na CSEL od roku 1866 publikowane są dzieła Pisarzy Kościoła Zachodniego, poczynając od II wieku (Tertulian) do początków wieku VIII (Beda Czcigodny, † 735) na podstawie zachowanych rękopisów. Edycja tych publikacji jest przygotowana przez pracowników CSEL lecz również przez międzynarodowych znawców dziedziny i po dokładnym sprawdzeniu, zostanie wydana przez Wydawnictwo De Gruyter (do roku 2012 Wydawnictwo Austriackiej Akademii Nauk). Aby uniknąć powielania wysiłków, CSEL prowadzi internetową bazę danych "Edenda". Również, aby ułatwić czasochłonny proces wyszukiwania rękopisów, CSEL opublikował katalog szczególnie bogato zachowanych dzieł św. Augustyna ("Die handschriftliche Überlieferung der Werke des heiligen Augustinus"). Poza kolejnością czasami wydawane są również monografie dotyczące zagadnień łacińskiej epoki patrystycznej jak i teksty z konferencji naukowych czy wykładów ("CSEL Extra seriem").

Ojcowie Kościoła (łac. Patres Ecclesiae) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, aż do czasów średniowiecza. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.Austriacka Akademia Nauk (Österreichische Akademie der Wissenschaften - ÖAW) - austriacka, państwowa instytucja naukowa, założona w 1921 roku. Jej poprzedniczką była założona w 1874 roku Kaiserliche Akademie der Wissenschaften in Wien. Utrzymuje się z dotacji państwowych i datków. Ma 90 członków rzeczywistych i 250 korespondecyjnych. Posiada własną bibliotekę, która ma 100 tys. woluminów, i wydawnictwo. Obecnym prezydentem jest Helmut Denk. Członkami byli: Christian Doppler, Theodor Billroth, Anton Eiselsberg, Eduard Suess, Ludwig Boltzmann, Paul Kretschmer, Hans Horst Meyer, Roland Scholl, zdobywcy Nagrody Nobla Julius Wagner-Jauregg, Victor Hess, Erwin Schrödinger i Konrad Lorenz.

Niektóre z wydań CSEL zostały zastąpione przez serię Corpus Christianorum, a inne zostały włączone do wydania elektronicznego Corpus Christianorum – CETEDOC Library of Christian Latin Texts (CLCLT), które zostało później poszerzone o Library of Latin Texts Online wydawnictwa Brepols z Turnhout.

Aureliusz Augustyn z Hippony (łac. Aurelius Augustinus; ur. 13 listopada 354 w Tagaście, zm. 28 sierpnia 430 w Hipponie) – filozof, teolog, organizator życia kościelnego, święty Kościoła katolickiego, jeden z ojców i doktorów Kościoła, znany jako doctor gratiae (doktor łaski), pisarz i błogosławiony prawosławny o berberyjskich korzeniach. Wielu protestantów uważa go również za duchowego przodka protestantyzmu, jako że jego pisma miały duży wpływ na nauki Lutra i Kalwina.Quintus Septimus Florens Tertullianus (ur. pomiędzy 150 a 160, zm. 240) – łaciński teolog z Afryki Północnej, nawrócony na chrześcijaństwo w 190 roku, stał się jego najgorliwszym w owym czasie apologetą. Nauczanie Tertuliana jest do dziś cennym źródłem dla teologii, szczególnie dla teologii dogmatycznej.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Krytyka tekstu (gr.-łac. critica textus) – dział filologii, odgałęzienie krytyki literackiej, poświęcony pracom edytorskim nad dawnymi dziełami zachowanymi w manuskryptach.
Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Reklama