• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Corpus Aristotelicum



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Italonormanowie także Normanowie italscy lub sycylijscy – określenie używane w historiografii w stosunku do Normanów osiedlających się lub działających na terenie Italii (głownie na południu) a także ich potomków.Polityka (stgr. Πολιτικά Politika, dosł. sprawy ustrojów państw, sprawy publiczne) - rozprawa Arystotelesa w którym wykłada w systematyczny sposób swoje poglądy na organizację państwa i ustroju politycznego. Polityka kontynuuje tematy podjęte w Etyce nikomachejskiej.
    Strona tytułowa wydania Corpus Aristotelicum Bekkera z 1837 r.

    Corpus Aristotelicum – te spośród pism Arystotelesa, które przetrwały do naszych czasów.

    Dzieła Arystotelesa i jego współpracowników z Lykeionu dzieliły się na dwie grupy. Pisma egzoteryczne przeznaczone były do szerokiego kręgu odbiorców. Do dnia dzisiejszego przetrwały jedynie w niewielkich fragmentach. Zachowane dzieła były pismami ezoterycznymi, przeznaczonymi dla wąskiego grona uczniów i współpracowników szkoły.

    Cesarstwo zachodniorzymskie – zachodnia część cesarstwa rzymskiego, rządzona przez osobnego cesarza (lub cesarzy) od czasu utworzenia tetrarchii w 285 roku, formalnie niezależna od cześci wschodniej po śmierci cesarza Teodozjusza I w 395. Obejmowała Italię, Galię, Hiszpanię, Brytanię, Dalmację i część Afryki Północnej na zachód od Cyrenajki. W V wieku cesarstwo zachodniorzymskie przeżywało trudności związane z najazdami ludów barbarzyńskich i rozkładem struktur państwowych, co doprowadziło do upadku państwa w 476 roku.Filozofia świata islamu, filozofia muzułmańska (zwłaszcza dla średniowiecza używa się także niedokładnych określeń filozofia arabska, klasyczna filozofia arabska, średniowieczna filozofia arabska) - zespół tradycji filozoficznych kultywowanych na terenach objętych przez islam, przy czym nie zawsze zgodnych z islamską ortodoksją religijną.

    Pierwsze wydanie krytyczne pism Arystotelesa przygotowane zostało przez Augusta Immanuela Bekkera w latach 1831-1836. Wydanie Bekkera jest obecnie podstawą do specjalnego systemu cytowania dzieł Arystotelesa. Odwołując się do dzieł Stagiryty podaje się czterocyfrową liczbę oznaczającą numer strony w wydaniu Bekkera, literę a lub b oznaczającą kolumnę, a następnie numer wersu. Np. 765a12 oznacza s. 765, lewą kolumnę, wers 12.

    Etyka nikomachejska (gr. Ηθικά Νικομάχεια, ēthiká Nikomácheia) - dzieło Arystotelesa, najpełniejsza wykładnia poglądów etycznych stworzonego przez niego systemu filozoficznego.Poetyka (gr. Περὶ ποιητικῆς właściwie O sztuce poetyckiej), ok. 335 p.n.e. – prawdopodobnie nie zachowane w całości dzieło Arystotelesa, zawierające pierwszą w historii próbę skonstruowania teorii struktury wewnętrznej i odbioru dzieła literackiego. Pierwsza w historii poetyka opisowa (zawierająca także pewne elementy poetyki normatywnej). Przedmiotem dociekań Arystotelesa są: określenie czym jest literatura („poezja", do której filozof nie włącza jednak liryki) oraz opisanie trzech gatunków: tragedii, epopei i komedii (w zachowanej części traktatu brakuje tego ostatniego elementu, który prawdopodobnie zawarty był w zaginionej księdze drugiej).

    Numeracja Bekkera nie uwzględnia zachowanych fragmentów z zaginionych dzieł Arystotelesa (np. Zachęty do filozofii czy O filozofii), oraz odnalezionego w 1890 r. Ustroju politycznego Aten.

    Dzieła Arystotelesa[ | edytuj kod]

    Podane w nawiasach liczby oznaczają początek danego tekstu w wydaniu krytycznym Bekkera. Podano tytuł polski, tytuł oryginału greckiego oraz tytuł łaciński.

    Stefan Swieżawski (ur. 10 lutego 1907 w Hołubiu, zm. 18 maja 2004 w Konstancinie-Jeziornie) – polski historyk filozofii, autor ponad 250 prac naukowych, w tym Dziejów filozofii europejskiej w XV wieku, najobszerniejszego dzieła w literaturze światowej poświęconego filozofii tego okresu.Wilhelm z Moerbeke (Guillelmus Morbeka) (ur. ok. 1215, zm. ok. 1286) – średniowieczny filozof i teolog, poliglota i tłumacz z greckiego na łacinę. Autor cenionych także obecnie tłumaczeń autorów greckich epoki klasycznej.
    Znakiem ? oznaczono dzieła, których przypisywanie Arystotelesowi jest obecnie dyskusyjne, Znakiem ??? oznaczono dzieła obecnie uznawane za niepochodzące od Arystotelesa (autorstwo Pseudo-Arystotelesa).

    Logika (Όργανον, | edytuj kod]

    Wydanie pism logicznych Arystotelesa z 1570 r.
  • (1a) Kategorie (Κατηγοριαι, Categoriae)
  • (16a) O interpretacji (Περὶ Ἑρμηνείας, De Interpretatione)
  • (24a) Analityki pierwsze (Ἀναλυτικῶν προτέρων, Analytica Priora)
  • (71a) Analityki wtóre (Ἀναλυτικῶν ὑστέρων, Analytica Posteriora)
  • (100a) Topiki (Τόποι, Topica)
  • (164a) O dowodach sofistycznych (Περὶ σοφιστικῶν ἐλέγχων, De Sophisticis Elenchis)
  • Fizyka[ | edytuj kod]

    Strona ze średniowiecznego rękopisu De Anima (ok. 1362)
  • (184a) Fizyka (Φυσικῆς Ἀκροάσεως, Physica)
  • (268a) O niebie (Περὶ οὐρανοῦ, De Caelo)
  • (314a) O powstawaniu i ginięciu (Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς, De Generatione et Corruptione)
  • (338a) Meteorologika (Μετεωρολογικῶν, Meteorologica)
  • (391a) O świecie (Περὶ κοσμοῦ. De Mundo) ??? - datowany na lata między 350 a 200 p.n.e
  • (402a) O duszy (Περὶ ψυχῆς, De Anima)
  • Krótkie rozprawy psychologiczno-biologiczne (Parva Naturalia):
  • (436a) O zmysłach i ich przedmiotach (Περὶ αἰσθήσεως καὶ αἰσθητῶν. De Sensu et Sensibilibus)
  • (449b) O pamięci i przypominaniu sobie (Περὶ μνήμης καὶ ἀναμνήσεως, De Memoria et Reminiscentia)
  • (453b) O śnie i czuwaniu (Περὶ ὕπνου καὶ ἐγρηγόρσεως, De Somno et Vigilia)
  • (458a) O marzeniach sennych (Περὶ ἐνυπνίων, De Insomniis)
  • (462b) O wieszczbiarstwie ze snu (Περὶ τῆς καθ’ ὕπνον μαντικῆς, De Divinatione per Somnum)
  • (464b) O długości i krótkości życia (Περὶ μακροβιότητος καὶ βραχυβιότητος, De Longitudine et Brevitate Vitae)
  • (467b) O młodości i starości,O życiu i śmierci, O oddychaniu (Περὶ νεότητος καὶ γήρως, De Juventute et Senectute; Περὶ ζωῆς καὶ θανάτου, De Vita et Morte; Περὶ ἀναπνοῆς, De Respiratione)
  • (481a) O oddychaniu (Περὶ πνεύματος, De Spiritu) ???
  • (486a) Zoologia (Περὶ τὰ ζῷα ἱστορίαι, Historia Animalium)
  • (639a) O częściach zwierząt (Περὶ ζῴων μορίων, De Partibus Animalium)
  • (698a) O ruchu zwierząt (Περὶ ζῴων κινήσεως, De Motu Animalium)
  • (704a) O poruszaniu się przestrzennym zwierząt (Περὶ πορείας ζῴων, De Incessu Animalium)
  • (715a) O rodzeniu się zwierząt (Περὶ ζῴων γενέσεως, De Generatione Animalium)
  • Pisma różne:
  • (791a) O barwach (Περὶ χρωμάτων, De Coloribus) ???
  • (800a) O głosach (Περὶ ἀκουστῶν, De audibilibus) ???
  • (805a) Fizjognomika (Φυσιογνωμονικῶν, Physiognomonica) ???
  • (815a) O roślinach (Περὶ φυτῶν, De Plantis) ???
  • (830a) Opowiadania zdumiewające (Περὶ θαυμασίων ἀκουσμάτων, De mirabilibus auscultationibus) ???
  • (847a) Mechanika (Μηχανικά, Mechanica) ???
  • (859a) Zagadnienia przyrodnicze (Προβλημάτων, Problemata) ?
  • (968a) O odcinkach niepodzielnych (Περὶ ἀτόμων γραμμῶν, De Lineis Insecabilibus) ???
  • (973a) Położenia i nazwy wiatrów (Ἀνέμων θέσεις καὶ προσηγορίαι, Ventorum Situs) ???
  • (974a) O Melliossie, Ksenofanesie i Gorgiaszu (Περὶ Ξενοφάνους, Περὶ Ζήνωνος, Περὶ Γοργίου) ???
  • Metafizyka[ | edytuj kod]

  • (980a) Metafizyka (Τῶν μετὰ τὰ φυσικά, Metaphysica)
  • Etyka i polityka[ | edytuj kod]

  • (1094a) Etyka nikomachejska (Ἠθικῶν Νικομαχείων, Ethica Nicomachea)
  • (1181a) Etyka wielka (Ἠθικῶν Μεγάλων, Magna Moralia) ?
  • (1214a) Etyka Eudemejska (Ἠθικῶν Εὐδημίων, Ethica Eudemia)
  • (1249a) O cnotach i wadach (Περὶ ἀρετῶν καὶ κακίων, De Virtutibus et Vitiis Libellus) ???
  • (1252a) Polityka (Πολιτικά, Politica)
  • (1343a) Ekonomika (Οἰκονομικῶν, Oeconomica) ?
  • Retoryka i poetyka[ | edytuj kod]

  • (1354a) Retoryka (Τέχνης ῥητορικῆς, Ars Rhetorica)
  • (1420a) Retoryka dla Aleksandra (Ῥητορικὴ πρὸς Ἀλέξανδρον, Rhetorica ad Alexandrum) ??? - obecnie przypisywana Anaksymenesowi z Lampsakos
  • (1447a) Poetyka (Περὶ ποιητικῆς, Ars Poetica)
  • Fizyka (gr. Φυσικὴ ἀκρόασις, łac. Physica lub Physicae Auscultationes, co znaczy wykłady o naturze) – utwór autorstwa Arystotelesa dotyczących najbardziej ogólnych (filozoficznych) zasad naturalnych. Głównym celem pracy jest nie tylko opis zmiany i ruchu, lecz także odkrycie ich zasad i przyczyn.Organon (gr. Όργανον oznacza instrument, narzędzie, organ) – zbiór pism logicznych Arystotelesa. W Corpus Aristotelicum zajmuje strony od 1a do 184a.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Anaksymenes z Lampsakos (ur. 380, zm. 320 p.n.e.) – historyk starożytnej Grecji, retor, uczeń Diogenesa, nauczyciel Aleksandra Wielkiego. Uchodzi za jednego z najwybitniejszych historyków starożytności, choć jego Historia Grecji nie zachowała się. Uważa się go za autora traktatu o retoryce, który przedtem uchodził za dzieło Arystotelesa.
    Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.
    Logika (gr. λόγος, logos – rozum, słowo, myśl) – wedle klasycznej definicji – nauka o sposobach jasnego i ścisłego formułowania myśli, o regułach poprawnego rozumowania i uzasadniania twierdzeń. Jako taka wraz z retoryką logika stanowiła część filozofii. Współczesna logika wykorzystując metodę formalną znacznie rozszerzyła pole badań włączając w to badania nad matematyką (metamatematyka, logika matematyczna), konstruowanie nowych systemów logicznych (np. logiki wielowartościowe), czysto teoretyczne badania o matematycznym charakterze (np. teoria modeli), zastosowania logiki w informatyce i sztucznej inteligencji (logic for computer science).
    Boecjusz (łac. Anicius Manlius Severinus Boëthius (ur. ok. 480; zm. między 524 a 526) – rzymski filozof, tłumacz Arystotelesa, teolog chrześcijański i polityk.
    O świecie (stgr. Περὶ Κόσμου, (łac.) De mundo) – traktat filozoficzny z zakresu filozofii przyrody, dawniej przypisywany Arystotelesowi. W Corpus Aristotelicum zajmuje strony 391–401.
    Średniowieczna filozofia żydowska – filozofia uprawiana od IX do XV wieku przez myślicieli zamieszkujących kraje islamu i chrześcijaństwa. Poddana była wpływom m.in. filozofów Starożytnej Grecji i Rzymu, teologię islamu oraz w okresie schyłkowym – przez chrześcijańską myśl scholastyczną. Filozofia ta zajmowała się klasycznymi kwestiami teologii i filozofii (problem wolności, prawa żydowskiego), ale także językiem hebrajskim jako takim.
    Komentarz – gatunek literatury użytkowej, w którym autor omawia, interpretuje i opatruje szczegółowymi uwagami oraz wyjaśnieniami dzieło innego autora.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.