Cmentarz Centralny w Sanoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cmentarz Centralny w Sanokucmentarz komunalny położony w Sanoku. Nekropolia jest złożona z kilku części. Jako pierwsza została założona część przy ulicy Jana Matejki, następnie powstał zaprojektowany obszar przy ulicy Rymanowskiej, zaś obie wymienione części zostały wpisane do rejestru zabytków Sanoka. W późniejszym czasie teren cmentarza ulegał poszerzeniu o okoliczny areał (powstały m.in. dwie kwatery żołnierskie), w rezultacie tworząc całość obecnej nekropolii. Pod względem historycznym i zabytkowym jest to jedna z najstarszych nekropolii na obszarze województwa podkarpackiego.

Ostatnia rodzina – polski film biograficzny z 2016 roku w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego, z Andrzejem Sewerynem, Dawidem Ogrodnikiem i Aleksandrą Konieczną w rolach głównych, którego scenariusz powstał na podstawie losów Zdzisława i Tomasza Beksińskich. Ryszard Kulman (ur. w 1947 r. w Grabownicy Starzeńskiej na Podkarpaciu, zmarł 23 czerwca 2011 w Sanoku) - poeta i prozaik. Debiutował w Prometeju (1978). Wydał tomiki wierszy: „Cokolwiek się stanie” (1982), „Słodki głód” (1989), „Lustra” (1998), „Wszystkie kobiety ”(2009). Za ten ostatni tomik otrzymał nagrodę Związku Literatów Polskich "Złote Pióro".

Historia i struktura[ | edytuj kod]

Stara część przy ulicy Jana Matejki[ | edytuj kod]

Cmentarz w Sanoku na mapie z 1852

Pierwotny i nieistniejący już cmentarz przy dzisiejszej ulicy Jana Matejki został utworzony wskutek dekretu cesarza Józefa II Habsburga o cmentarzach zamiejskich z 11 grudnia 1783, wydanego przez Gubernium Galicyjskie z 21 stycznia 1784 (dokument nakazywał dokonywanie pochówków poza terenami zabudowanymi). Przy opisach starych pochowków na tymże cmentarzu pojawia się też wskazanie pobliskiej ulicy Elżbiety Granowskiej. Brak jest informacji o dokładnej dacie otwarcia cmentarza, przyjmuje się, że pierwsze pochówki odbyły się najprawdopodobniej w latach 90. XVIII wieku bądź na początku XIX wieku. Nie ma pewności kiedy powstał cmentarz przy ul. Jana Matejki; jest on widoczny na mapie Sanoka z 1852 (według Edwarda Zająca cmentarz ten powstał w 1857). Cmentarz ten został założony na terenie nabytym od Piotra Czyżewskiego przez cesarsko-królewską władzę obwodową. Koszty tego zakupu spadły na gminy oraz dwory przynależne do miejscowych parafii rzymsko- i grekokatolickiej. Dochody uzyskiwane ze sprzedaży miejsc pochówków były przeznaczane na rzecz budowy łacińskiego kościoła parafialnego w Sanoku. Administrowaniem cmentarza zajmował się tamtejszy komitet parafialny.

Maksymilian Mieczysław Frydecki (ur. 9 sierpnia 1886, zm. 11 stycznia 1927) – doktor praw, sędzia, rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego.Starobielsk (ukr. Старобільськ, ros. Старобельск) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, nad rzeką Ajdar (dopływ Dońca), 20 714 mieszkańców.

Na cmentarzu grzebani chrześcijanie (obrządków rzymskokatolickiego i ewangelickiego), zaś po wydaniu dekretu z 1784 także osoby wyznania greckokatolickiego (chowane uprzednio na cmentarzu przy Cerkwi Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w centrum miasta). W połowie lat 80. XIX wieku cmentarz, pozostający pod zarządem parafii obrządku rzym.-kat., stał się obiektem krytyki z uwagi na panujący tam rzekomo chaos prowadzenia pochówków, brak ogrodzenia i alejek, a także położenie na terenie bagnistym. 12 maja 1887 radny miejski Aital Witoszyński wnioskował o ogrodzenie terenu cmentarza. Informacja prasowa z 1891 wskazała na zaniedbanie terenu cmentarza. Z dniem 1 grudnia 1895 cmentarz przy ulicy Jana Matejki został zamknięty. 5 października 1905 burmistrz Sanoka Feliks Giela wydał specjalne wezwanie do mieszkańców miasta i innych osób zainteresowanych niszczejącymi nagrobkami na starym katolickim cmentarzu w Sanoku, aby zabezpieczyli owe w czasie do jednego roku, po upływie którego uszkodzone pomniki zostaną usunięte.

Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (transkrypcja z hebrajskiego: Chasid Umot ha-Olam, חסיד אומות העולם) – najwyższe izraelskie odznaczenie cywilne nadawane nie-Żydom, przyznawane przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem w Jerozolimie.Wojna polsko-ukraińska (ukr. Польсько-українська війна) – konflikt zbrojny o przynależność państwową Galicji Wschodniej, zamieszkanej przez Polaków i Ukraińców.

Pod koniec XIX wieku Ewa Śnieżyńska-Stolot i Franciszek Stolot wskazali, iż jednym z najstarszych obiektów na cmentarzu był nagrobek Antoniego Lenika, c. k. radcy finansowego, zmarłego w 1866 w wieku 52 lat. Obecnie powierzchnia części przy ulicy Jana Matejki wynosi 1,57 ha. Powierzchnia ma formę nieregularnego czworoboku. Z uwagi na strukturę ta część ma charakter formy wachlarza, jako że od wejścia (w południowo-wschodnim rogu od ulicy Romana Dmowskiego) alejki rozchodzą się w kierunkach zachodnim, północno-zachodnim i północnym. Od strony południowej do tej części cmentarza przylega osobny, mniejszy fragment przy ul. Jana Matejki, który również skupia stare pochówki, jednakże nie posiada ustanowionych alejek.

Uroczystość Wszystkich Świętych (łac. Sollemnitas Omnium Sanctorum) – w Kościele katolickim jest to uroczystość ku czci wszystkich chrześcijan, którzy osiągnęli stan zbawienia i przebywają w niebie, obchodzona corocznie w dniu 1 listopada, treściowo połączona z następującym po niej obchodem liturgicznym Dnia Zadusznego. W doktrynie Kościoła katolickiego jest wyrazem wiary w obcowanie świętych i powszechne powołanie do świętości. Zgodnie z liturgią Kościoła katolickiego obchodzona jest też wigilia uroczystości Wszystkich Świętych. Jacek Fredro, herbu Bończa (ur. 1770 w Hoczwi, powiat leski, zm. 8 lutego 1828) – członek Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji w 1809, członek Stanów Galicyjskich, wicemarszałek krajowy galicyjski 1817, strażnik wielki sreber koronnych galicyjskich 1825, strażnik wielki galicyjski.

Stara część przy ulicy Rymanowskiej[ | edytuj kod]

Pierwotny plan cmentarza przy ulicy Rymanowskiej autorstwa Władysława Beksińskiego

Inicjatorem i założycielem nowego cmentarza był proboszcz rzymskokatolickiej parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku, ks. Franciszek Salezy Czaszyński, który 3 kwietnia 1867 złożył wniosek w Radzie Miejskiej i został przewodniczącym komisji mającej na celu znalezienie obszaru dla nowego cmentarza (w składzie tego gremium zasiedli także M. Solski, Ignacy Kahane, Karol Pollak, Szymon Drewiński oraz dr Józef Demetrykiewicz). Efektem prac tejże komisji było wytypowanie teren na zachód od miasta, należącego do Jana Tchorznickiego. Pomimo tego w kolejnych dekadach nie doszło do finalizacji sprawy. Przypuszcza się, że przesłanką do stworzenia nowego cmentarza mogło być rozszerzenie dotychczas istniejącej nekropolii albo też mogły to być intencja założenia nowego cmentarza przeznaczonego tylko dla rzymskich katolików.

Mikołaj Szwan – żołnierz Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i Ludowego Wojska Polskiego, działacz społeczny.Karol Pollak (ur. 17 sierpnia 1818 w Brnie, zm. 27 kwietnia 1880 w Sanoku) – polski drukarz, wydawca, księgarz, radny Sanoka.

Po 20 latach od próby ustanowienia nowego cmentarza rada miejska w Sanoku w 1887 postanowiła utworzyć nową nekropolię dla chrześcijan. Zgodnie z tym zamierzeniem fundusze na zakup oraz założenie cmentarza miały pochodzić ze środków miejskich, zaś poniesione koszty miało wyrównać późniejsze korzystanie z nekropolii. Do komisji powołanej celem zakupu i urządzenia nowego cmentarza zostali wyznaczeni Aital Witoszyński, Franciszek Bem i Józef Rynaczarski. 21 stycznia 1890 magistrat Sanoka wnioskował o zakup terenu o powierzchni 2,5 morga od Józefa Lisowskiego. 26 sierpnia 1890 została powołana nowa komisji działająca w sprawie, której członkami byli dr Jan Gaweł, ks. Wasyl Czemarnyk i Paweł Hydzik. To gremium upoważniło sanocki magistrat sanocki do nabycia gruntu pod przyszły cmentarz (parcele oznaczone Ik. 85/1, 86/, 87/1). Władze miasta nabyły od Józefy Rylskiej ziemię oddaloną od centralnego punktu miasta, t.j. rynku, o ok. 1,3 km.

Drużyny Bartoszowe - organizacja przysposobienia wojskowego utworzona przez młodzież z grupy Rzeczpospolita w 1908 we Lwowie z inicjatywy Wawrzyńca Dayczaka.Krosno (niem. Krossen) – miasto na prawach powiatu w województwie podkarpackim, siedziba władz powiatu krośnieńskiego.

Dokumentację techniczną cmentarza komunalnego i domu pogrzebowego w formie neogotyckiej kaplicy wykonał architekt miejski, inż. Władysław Beksiński. Jego projekt został wydany drukiem jako ogólne zasady zakładania oraz urządzania nowych cmentarzy i opublikowany w wydaniu „Czasopisma Technicznego” z 1896 jako wzór do naśladowania przy wydzielaniu miejsc na pochówki w Galicji. Zaprojektowany przez inż. W. Beksińskiego cmentarz powstał na parceli przy ulicy Rymanowskiej o powierzchni 1,54 ha w kształcie prostokąta, którą podzielono na cztery części, tzw. dzielnice (ćwiartki całości), które zostały ponumerowane, zaś w oparciu o źródło należy przyjąć następujący schemat: I – dzielnica południowo-zachodnia, II – dzielnica południowo-wschodnia, III – dzielnica północno-zachodnia, IV – dzielnica północno-wschodnia. Cały obszar przecinały cztery główne alejki, zbiegające się w centrum, gdzie została wzniesiona kaplica o charakterze neogotyckim, która została zatwierdzona przez władze miejskie dla Józefy Habermann (zm. 2 maja 1895) i jej rodziny, za opłatą 250 zł wieczystego legatu. Projektant zaplanował precyzyjnie rozmieszczenie grobów – przewidział ich liczbę na niespełna 3000, dokładnie 2842 (w tym 4 dla osób zasłużonych, 172 wieczyste murowane, 436 wieczystych zwyczajnych i 2230 czasowych zwyczajnych, w tym 415 czasowych dla ubogich). Według planu miejsca grzebalne położone przy głównych alejkach były przeznaczone dla zasłużonych mieszkańców miasta (cztery miejsca projektant ulokował w centrum, symetrycznie wokół kaplicy), zaś na obrzeżach przewidziano miejsca dla ubogich.

Górki – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Brzozów. Wieś sąsiaduje z Humniskami, Turzym Polem, Grabownicą Starzeńską, Pakoszówką, Strachociną, Bażanówką, Jaćmierzem i Wzdowem.Marian Tadeusz Strzelbicki (ur. 3 stycznia 1908 w Kamionce Strumiłowej, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – inżynier, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Do lipca 1895 teren cmentarza przy ulicy Rymanowskiej został wyposażony w bramę, ogrodzenie, żywopłot, alejki, rowy osuszające i plantowany teren oraz zadaszoną kaplicę. Cmentarz został konsekrowany w Dzień Zaduszny, 2 listopada 1895 w obecności członków Rady Miejskiej, duchownych obrządków rzym.-kat. i greck.-kat. oraz mieszkańców. Na początku XX wieku na cmentarzu funkcjonowała kostnica (tzw. trupiarnia), wcześniej będąca prochownią. Tuż obok, 11 listopada 1895 została poświęcona przylegająca od zachodu część cmentarza, przeznaczona dla mieszkańców – wówczas nienależących jeszcze administracyjnie do miasta – Posady Sanockiej i obszaru Dąbrówki (zazwyczaj rodzin rolniczych i rzemieślniczych); zadrzewienie tej części zapewniła Józefa Rylska. W połowie 1896 dokonano posadzenia drzewek w alejach cmentarza.

Jerzy Rapf, właściwie Jan Jerzy Rapf; niem. Johan Georg Rapf (ur. ok. 1796 we Lwowie, zm. 21 września 1874 w Sanoku) – lekarz, burmistrz gminy miasta Sanoka.Włodzimierz Truskolaski (ur. 22 marca 1858 w Płonnej, zm. 11 lutego 1906 w Krakowie) – poseł do Sejmu Krajowego Galicji VIII kadencji, marszałek rady powiatu sanockiego, właściciel dóbr.

Z dniem 1 grudnia 1895 cmentarz przy ulicy Jana Matejki został zamknięty w związku z tym, że cmentarze posiadały wówczas zarówno miasto, Posada Sanocka (nowy cmentarz przy ul. Rymanowskiej) oraz Posada Olchowska (zob. cmentarz Posada). Podczas posiedzenia Rady Miejskiej 24 września 1896 radny dr Jan Gaweł zgłosił interpelacje dotyczącą nieprawidłowego (odwrotnego) stawiania pomników na cmentarzu, które powinny być skierowane frontem do chodnika.

II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, dawniej Państwowe III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego – szkoła średnia działająca w Krakowie od 1883 roku.Formalina – wodny nasycony (ok. 35–40%) roztwór aldehydu mrówkowego (inaczej formaldehydu lub metanalu). Ciecz bezbarwna o drażniącym ostrym zapachu i takim smaku. Jako środek wygodniejszy w użyciu zastępuje sam formaldehyd, który w warunkach normalnych jest gazem. Dobrze miesza się z etanolem, który nieraz służy do jej stabilizowania, gdyż z formaliny może wytrącać się polimer (trioksan lub polioksymetylen).

Cmentarz był przeznaczony dla pochówków ludności obrządków rzymskokatolickiego i greckokatolickiego. Projekt cmentarza autorstwa W. Beksińskiego przewidywał zamknięcie nekropolii po upływie 50 lat, tj. w 1946. W 1931 budynek cmentarny mieścił się przy ul. Rymanowskiej 46. Całkowita powierzchnia tej części, z uwzględnieniem pierwotnego projektu W. Beksińskiego, wynosi 2,49 ha. Znawca Sanoka, Stefan Stefański podał, że jednym z najstarszych zachowanych nagrobków w tej części jest płyta Józefa Hellebranda, zmarłego w 1898. Od strony ulicy Rymanowskiej zostały stworzone dwie bramy wejściowe, w tym jedna główna, prowadząca do starej kaplicy.

Policja Państwowa (w skrócie PP) – umundurowana i uzbrojona organizacja pełniąca funkcje porządkowe oraz antykryminalne na terenie Polski w latach 1918-1939.Adam Tadeusz Kulczycki ps. „Kropowicz” (ur. 15 grudnia 1921 w Węgierskiej Górce, zm. 2001) – oficer Armii Krajowej, powstaniec warszawski.

Na początku XX wieku istniał fundusz cmentarny, a numeracje przy grobach były umieszczane na słupkach. W tym czasie w Uroczystość Wszystkich Świętych 1 listopada na cmentarz starym (ul. J. Matejki) i nowym (ul: Rymanowska) kwestowały członkinie Towarzystwa Wincentego á Paulo. W drugiej połowie XX wieku w uroczystość Wszystkich Świętych 1 listopada sprawowana była uroczysta msza święta obrządku rzymskokatolickiego przy zabytkowej kaplicy na cmentarzu.

Roman Fil (ur. 19 lutego 1919, zm. 23 sierpnia 2007) – polski pracownik przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem, działacz społeczny, radny.Szymon Zuzak (ur. 16 października 1850 w Białobrzegach, zm. 3 października 1887 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki.

Obszar i stan współczesny[ | edytuj kod]

Cmentarz Centralny w Sanoku – widok od wschodu z parku miejskiego. Po prawej część przy ulicy Jana Matejki, po lewej część biegnąca do ulicy Rymanowskiej
Kaplica przedpogrzebowa (2017)

Z biegiem czasu obszar cmentarza był powiększany o okoliczny areał. Poszerzenie nastąpiło w kierunku zachodnim od pierwotnych obszarów cmentarzy przy ulicach Jana Matejki i Rymanowskiej, a ponadto przejęto teren pomiędzy obiema częściami, wskutek czego powstało spójne terytorium skupiające dotychczasowe oraz nowe powierzchnie cmentarne. Na początku lat 80. XX wieku podjęto starania zmierzające do scalenia terenów pochówków przy ulicy Jana Matejki i w jego obrębie. Ostatecznie Cmentarz Centralny objął teren ograniczony ulicami: Rymanowską, Romana Dmowskiego, Kiczury, Głogową i Dąbrowiecką. Przez całościowy teren cmentarza przebiega ulica Jana Brzechwy. Od strony ulicy Głogowej Cmentarz Centralny sąsiaduje z nowym cmentarzem żydowskim. Pośrodku obecnego całego terenu Cmentarza Centralnego został zlokalizowany komunalny dom przedpogrzebowy, którego budowę rozpoczęto w 1988. W jego wnętrzu polichromie wykonał Tadeusz Turkowski. Także w 1988 Urban Jawień zaproponował renowację oraz oznaczenie grobów osób zasłużonych na miasta.

Rudolf Ryndak (ur. 21 czerwca 1896, zm. 1940 w Kijowie) – starszy posterunkowy Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.Królestwo Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim i Księstwami Oświęcimia i Zatoru (niem. Königreich Galizien und Lodomerien mit dem Großherzogtum Krakau und den Herzogtümern Auschwitz und Zator; ukr. Королівство Галичини та Володимирії з великим князівством Краківським і князівствами Освенціма і Затору) – państwo (w praktyce prowincja i kraj koronny) na terytorium Galicji, w latach 1772-1918 wchodzące w skład Monarchii Habsburgów, Cesarstwa Austriackiego i Austro-Węgier. Kraina historyczna na wschodzie Europy Środkowej, obecnie w granicach Polski i Ukrainy.

Na cmentarzu pochowano odkryte w latach 1935-1936 szczątki ludzkie w miejscu istnienia kościoła Najświętszej Marii Panny w Sanoku. Podczas prac archeologicznych przy ulicy Zamkowej w pobliżu tamtejszej cerkwi odkryto szczątki ludzkie prawdopodobnie z istniejącego w XVII wieku cmentarza, które następnie przeniesiono na cmentarz w Sanoku.

Bjelovar (węg. Belovár, niem. Belowar) – miasto w Chorwacji, na wschód od Zagrzebia. Stolica żupanii bielowarsko-bilogorskiej.Mord w Czarnym Lesie – egzekucja ok. 250 przedstawicieli polskiej inteligencji ze Stanisławowa (głównie nauczycieli), dokonana przez Gestapo na rozkaz SS-Hauptsturmführera Hansa Krügera, w nocy z 14 na 15 sierpnia 1941 roku w Czarnym Lesie w pobliżu Stanisławowa.

W lipcu 1987 na cmentarzu miały miejsce włamania do najstarszych krypt grobowych i trumien oraz ich plądrowanie połączone z kradzieżą. Na przełomie 1994/1995 na terenie cmentarza kilkakrotnie dochodziło do aktów wandalizmu, w wyniku których uszkodzeń doznawały nagrobki, Krzyż Powstańców i kwatery wojskowe. W 2000 wykonano nowe ogrodzenie cmentarza od strony ulicy Rymanowskiej, zasadzono na jego obszarze 500 krzewów jałowca i odnowiono kilka alejek. Na początku XXI wieku na zachodnim brzegu cmentarza, równolegle do ulicy Romana Dmowskiego powstały dwie ściany kolumbarium z przeznaczeniem na urny z prochami (pierwsza z nich posiada 80 miejsc). Uchwałą z 21 lipca 2011 Rada Miasta Sanoka wprowadziła Regulamin Cmentarzy Komunalnych, położonych na terenie Gminy Miasta Sanoka. Od 1 sierpnia 2012 został zamknięty swobodny przejazd przez teren cmentarza t.j. Jana Brzechwy od zbiegu z ulicą Romana Dmowskiego oraz z ulicą Dąbrowiecką i Głogową (decyzja władz miasta była motywowana przepisami prawa i względami bezpieczeństwa). Wstęp na cmentarz jest całodobowo możliwy przez furtki. Wiosną i latem 2014 były prowadzone remonty i prace modernizacyjne na terenie cmentarza, w trakcie których powstał parking oraz rozpoczęto tworzenie ogrodzenia kwatery żołnierzy polskich i prace konserwacyjne. W toku dalszych prac w 2014 ukończono ww. parking, odremontowano i zmodernizowano wnętrze kaplicy przedpogrzebowej, wyasfaltowano dwie alejki cmentarne, wybudowano drugą ścianę kolumbarium, w której stworzono 120 miejsc pochówków z obu stron. Do 2015 administrowaniem terenu cmentarza zajmowało się prywatne przedsiębiorstwo z branży pogrzebowej, zaś z dniem 1 maja 2017 administrację objęło Sanockie Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej (SPGM) w imieniu miasta Sanoka. W 2017 dokonano modernizacji kaplicy przedpogrzebowej, w której zabudowano przedsionek.

Leszek Mazan (ur. 31 października 1942 w Nowym Sączu) – dziennikarz, publicysta, autor licznych książek, których tematyka związana jest z Krakowem oraz Pragą. Znany również ze swojego zamiłowania do Szwejka.Stanisław Ryniak (ur. 21 listopada 1915 w Sanoku, zm. luty 2004 we Wrocławiu) – inżynier architekt, pierwszy polski więzień niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.

Całkowita powierzchnia Cmentarza Centralnego w Sanoku wynosi niespełna 8 ha (79 300 m²).Według obecnego stanu (2019) w planie całego Cmentarza Centralnego wyodrębniono sześć dzielnic: 1 – stanowi obszar starej części przy ulicy Rymanowskiej wraz z kwaterami żołnierzy polskich i żołnierzy Armii Czerwonej, 2 – obszar położony pomiędzy starą częścią przy ulicy Rymanowskiej do ulicy Jana Brzechwy, 3 – teren w otoczeniu kaplicy przedpogrzebowej, 4 – obszar starej części przy ulicy Jana Matejki, 5 – teren w kształcie trójkąta leżący u zbiegu ulic Jana Brzechwy i Głogowej, 6 – obszar przylegający do ulic Głogowej i Kiczury.

Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa – polska organizacja państwowa zajmująca się kultywowaniem pamięci walki i męczeństwa narodu polskiego, a także innymi miejscami martyrologii na ziemiach polskich.Adam Antoni Bratro (ur. 20 listopada 1900 w Sanoku, zm. 11 sierpnia 1920 pod Pułtuskiem) – harcerz, podporucznik piechoty Wojska Polskiego.

W 1991 awizowano podjęcie zbiórki na rzecz ratowania pomników nagrobnych przez powstałe Towarzystwo Rozwoju i Upiększania Miasta Sanoka. W Uroczystość Wszystkich Świętych 1 listopada oraz w Dzień Zaduszny 2 listopada kwesty na Cmentarzu Centralnym prowadzą Stowarzyszenia Opieki nad Starymi Cmentarzami w Sanoku oraz Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta Koło w Sanoku. Opiekę nad kilkoma nagrobkami żołnierzy i harcerzy podjęli harcerze z Hufca Ziemi Sanockiej im. ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego.

Babica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Czudec. Przez Babicę przepływa rzeka Wisłok oraz przebiega droga krajowa nr 9.Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.

Kwatery i pochówki wojskowe[ | edytuj kod]

Po zakończeniu II wojny światowej przy północnej starej części przy ulicy Rymanowskiej został utworzony cmentarz wojskowy, składający się z dwóch kwater: żołnierzy polskich i żołnierzy Armii Czerwonej, o powierzchni łącznej 1650 m². W 1958 teren został ogrodzony żywopłotem, a groby wojenne zostały odnowione przez władze miasta.

Leon Barucki (ur. 10 kwietnia 1883 w Ruskiej Wsi, zm. 17 stycznia 1955 w Sanoku) – polski nauczyciel, działacz społeczny. Jan Grzegorz Krawiec (ur. 15 marca 1909 w Bukowsku, zm. wiosna 1940 w Charkowie) – podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Cmentarz wojskowy sprzed 1918[ | edytuj kod]

W przeszłości na cmentarzu znajdowały się groby wojskowych armii austriackiej. Według stanu z czerwca 1914 istniały groby 34 oficerów i 67 żołnierzy. Następnie na cmentarzu w Sanoku (nr XIV według nomenklatury austro-węgierskiej) zostało pochowanych 8700 żołnierzy poległych w czasie I wojny światowej (w całym Okręgu Sanok pochowano 12247 żołnierzy. Do lat po 1945 istniał pomnik z inskrypcją w językach polskim i niemieckim Masowy grób 32 regimentu, na którym była umieszczona tożsamość Laszlo Garganyi, a na zwieńczeniu monumentu istniała korona. Na podstawie zachowanej pocztówki stwierdzono, że na cmentarzu istniał grób zmarłych nagle czterech żołnierzy honvédów węgierskich. W późniejszym czasie groby wojsk austriackich zostały zlikwidowane. Najprawdopodobniej stało się to po II wojnie światowej, zaś w miejscu tych mogił powstały nowe groby.

Sport i Turystyka – polskie wydawnictwo, które w czasach PRL specjalizowało się w publikacjach sportowych, przewodnikach i informatorach turystycznych.Kacper Kostecki herbu Prus II (ur. 1785 w Tyrawie Wołoskiej, zm. 13 lub 14 marca 1864 w Sanoku) – polski lekarz z tytułem doktora.

Kwatera żołnierzy polskich[ | edytuj kod]

Kwatera żołnierzy polskich z pomnikiem upamiętniającym

Na cmentarzu znajduje się kwatera żołnierzy i oficerów Wojska Polskiego poległych w walkach o wyzwolenie w latach 1918–1948: wojnie polsko-ukraińskiej 1918-1919, wojnie polski-bolszewickiej 1919–1920, polskiej wojnie obronnej 1939 oraz w walkach z Ukraińską Powstańczą Armią 1944–1948. Pierwotnie organizowaniem kwatery dla żołnierzy poległych w latach 1918–1920 zajął się jeszcze w latach 30. ks. kpt. Roman Kostikow z parafii wojskowej pw. Chrystusa Króla, powołanej przy stacjonującym w Sanoku, 2 Pułku Strzelców Podhalańskich. W utworzonej kwaterze zostali pochowani wojskowi m.in. 2 Pułku Strzelców Podhalańskich oraz powstały mogiły żołnierzy walczących w szeregach 8 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty, Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Wojsk Ochrony Pogranicza. Wśród pochowanych zostali m.in. ppłk dypl. Karol Lenczowski (1891-1936, kawaler Virtuti Militari, dowódca 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w latach 1935-1936), szer. strz. Jan Goryl (1924-1946, kawaler Orderu Virtuti Militari), oficerowie 8 Dywizji Piechoty, którzy ponieśli śmierć ze strony Samodzielnego Batalionu Operacyjnego NSZ „Zuch” kpt. Antoniego Żubryda – mjr Abraham Preminger (1918-1946, szef Wydziału Polityczno-Wychowawczego, w wyniku egzekucji) i ppłk Teodor Rajewski (1916-1946, oficer radziecki, szef sztabu, podczas potyczki), kpr. Stefan Strzelczyk (1923-1947, uczestniczący 28 marca 1947 jako kierowca w inspekcji wojskowej w Bieszczadach, podczas której śmierć poniósł generał Karol Świerczewski; prócz niego 30 marca 1947 w Sanoku został pochowany także ppor. Józef Krysiński), oficerowie 34 Budziszyńskiego Pułku Piechoty: ppor. Mieczysław Walesiuk (1906-1946, komendant miasta; później jego szczątki przeniesiono do Białegostoku, w kwaterze pozostał symboliczny nagrobek), kpt. Leon Kostecki (1911-1955, dowódca plutonu). Ponadto w kwaterze są cztery groby żołnierzy Wojska Polskiego, którzy ponieśli tragiczną śmierć w późniejszych latach PRL. W kwaterze zostali pochowani także żołnierze żyjący w długich latach po II wojnie światowej, zmarli i pochowani w latach 60., 70. i 80. XX wieku: ppor. Zbigniew Królicki (zm. w 1962 w wieku 23 lat), sierż. Kazimierz Kokoszka (1946-1978), Piotr Palmowski (1907-1983) oraz st. chor. Karol Gurgacz (1941-1983) i jego żona Maria (1942-2006). Ponadto w 1958 w kwaterze miały zostać pochowane, po uprzedniej ekshumacji, ofiary masowej egzekucji (ok. 50 osób), dokonanej przez Niemców w grudniu 1943 w podrzeszowskiej Babicy.

45 Galicyjski Pułk Piechoty Arcyksięcia Józefa Ferdynanda (niem. Galizisches Infanterie Regiment „Erzherzog Joseph Ferdinand” Nr. 45) – od roku 1905, do roku 1904 księcia Friedricha Augusta Herzog zu Sachsen, do roku 1884 arcyksięcia Sigmunda.Stefan Aleksander Szwarczyk (ur. 6 marca 1927 w Sanoku, zm. 23 września 1993) – polski funkcjonariusz Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, działacz partyjny.

Łącznie w kwaterze znajdują się 154 mogiły pojedyncze, dwie mogiły zbiorowe (jedna w północno-zachodnim rogu kwatery, w której spoczywa 10 ofiar) oraz jedna symboliczna zbiorowa, stanowiąca pomnik. Na niej umieszczono postument, z którego pionowo wznosi się podłużna sztywna flaga Polski z orłem na szczycie. Na pomniku umieszczono krzyż Virtuti Militari oraz tablicę pamiątkową z napisem W hołdzie poległym. Społeczeństwo Sanoka. Projektantem pomnika był Edmund Królicki, a przewodniczącym komitetu budowy Tadeusz Wilk. Budowa została ukończona przed 1 listopada 1959. W latach 2011–2012 mogiły w kwaterze zostały odremontowane, w tym także odmalowane. W 2013 zaplanowano wykonanie ogrodzenia kwatery. W 2014 zachodnia połowa okalającego kwaterę żywopłotu została zastąpiona ogrodzeniem.

Kazimierz Franciszek Vetulani (ur. 1889 roku w Sanoku, zamordowany 4 lipca 1941 roku we Lwowie) − polski inżynier, teoretyk budownictwa, profesor.Zygmunt Antoni Pankowski (ur. 31 marca 1910 w Sanoku, zm. 26 stycznia 1995 tamże) – polski pracownik pocztowy związany z Sanokiem.

Pochówki niemieckie z 1939[ | edytuj kod]

Po wybuchu II wojny światowej na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej spoczęli także żołnierze Wehrmachtu, polegli w kampanii wrześniowej 1939. Szczątki żołnierzy niemieckich ekshumowano w 1995 i następnie złożono na cmentarzu wojskowym w Przemyślu, poświęconym 7 października 1995.

Przyrzeczenie harcerskie – uroczysta deklaracja składana przy otrzymywaniu krzyża harcerskiego. Stanowi ono lapidarny opis trzech podstawowych zasad wychowawczych obowiązujących w harcerstwie: służby, samodoskonalenia, braterstwa.Emil Władimirowicz Kardin, ros. Эмиль Владимирович Кардин (ur. 3 sierpnia 1921 w Moskwie, zm. 28 maja 2008 tamże) – radziecki i rosyjski oficer, krytyk literacki i filmowy, prozaik, eseista.

Kwatera żołnierzy Armii Czerwonej[ | edytuj kod]

Kwatera żołnierzy Armii Czerwonej. Brama wejściowa z symbolami komunistycznymi

W zachodniej części Cmentarza Centralnego znajduje się kwatera żołnierzy Armii Czerwonej, założona w latach 1951–1953 (w tych latach prowadzono ekshumacje) (wcześniej, do 1951 w tym miejscu istniał cmentarz żołnierzy austriackich, który zniwelowano celem utworzenia kwatery żołnierzy radzieckich). Prace ekshumacyjne zwłok żołnierzy Armii Czerwonej prowadziła na obszarze województwa rzeszowskiego specjalna grupa ekspedycyjna Ministerstwa Gospodarki Komunalnej, zaś prace tworzenia stałego cmentarza wojskowego w Sanoku były na ukończeniu pod koniec 1953. W kwaterze spoczęli żołnierze radzieccy polegli w 1944 w walkach na froncie wschodnim II wojny światowej o tzw. wyzwolenie ziemi sanockiej. Zmarli pochodzili z szeregów 101 korpusu armijnego 38 Armii 1 Frontu Ukraińskiego. Pierwotnie żołnierze radzieccy byli grzebani w Sanoku w centrum miasta na wschodnim stoku parku miejskiego oraz na obszarze powiatu sanockiego, skąd ich ciała - po ekshumacjach prowadzonych przez Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej - przeniesiono do utworzonej kwatery na cmentarzu.

Jan Maciej Kosina (ur. 1859, zm. 15 lutego 1943 w Sanoku) – inżynier leśnik, geometra, mierniczy przysięgły, działacz społeczny. Josyp Hukewycz, ukr. Іосип Гукевич, pol. Józef Hukiewicz (ur. 1891 lub 1892, zm. 1939) – nauczyciel z tytułem doktora.

Powierzchnia kwatery po jej utworzeniu wyniosła 2463 m². W kwaterze utworzono główną aleję obsadzoną kasztanami, a w jej głębi został ustanowiony pamiątkowy obelisk, na którym widnieje czerwona gwiazda. Na bramie wejściowej do kwatery zainstalowano symbole komunistyczne: sierp i młot. Ogółem w 90 ponumerowanych mogiłach (78 zbiorowych o wymiarach 2x5 m oraz 12 indywidualnych o wymiarach 1x2 m, przeznaczonych dla bohaterów i odznaczonych) pochowano 2969 żołnierzy. Z upływem lat na mogiłach umieszczano indywidualne tabliczki upamiętniające poszczególnych żołnierzy, z inskrypcjami w językach: polskim, rosyjskim, ukraińskim, ormiańskim i gruzińskim. W kwaterze zostali pochowani m.in. majorzy Michaił Kalmus, Iosif Niepran, kapitanowie Nikołaj Gietmanski i Aleksandr Hulewicz, starszy lejtnant Nikołaj Gass, Kłara Sołonienko, st. sierż. Chamit Nieatbakow (Bohater Związku Radzieckiego), mł. sierż. Iwan Niedwiżaj (Bohater Związku Radzieckiego).

Tadeusz Bronisław Malawski (ur. 8 stycznia 1875 w Tarnowie, zm. 27 lutego 1944 w Sanoku) – doktor praw, adwokat, urzędnik, działacz społeczny, burmistrz Sanoka.Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny – nieistniejąca, drewniana cerkiew obrządku bizantyjskiego w Sanoku. Cerkiew znajdowała się poza murami miasta w średniowieczu.

W okresie PRL opiekę nad mogiłami w kwaterze sprawowali sanoccy harcerze oraz miejska organizacja TPPR. W 2012 zostało odremontowanych sześć mogił zbiorowych w kwaterze.

Obiekty upamiętniające i zabytkowe[ | edytuj kod]

Krzyż Powstańców[ | edytuj kod]

Pierwotnie Pomnik dla poległych w walkach narodowych 1830-31 i 1863 planowano ustanowić tuż po założeniu cmentarza przy ulicy Rymanowskiej w 1896. Pomnik, zaprojektowany przez inż. Władysława Beksińskiego, miał stanowić dębowy krzyż usadowiony na wzniesieniu z kamiennych głazów, na których planowano umieścić marmurową tablicę upamiętniającą, zaś otoczony miał być przez kolumny łączone łańcuchem. Monument miał być umiejscowiony w jednym czterech, bezpłatnych miejsc dla zasłużonych, przewidzianych w centralnej części nowego cmentarza.

Kornel Heinrich (ur. 1833 w Sanoku, zm. 4 lutego 1888 w Sanoku) – polski inżynier, budowniczy, dróg i mostów, radca budownictwa w oddziale technicznym namiestnictwa we Lwowie.Bolesław Drewiński (ur. 2 kwietnia 1895 w Sanoku, zm. 1936) – podporucznik rezerwy żandarmerii Wojska Polskiego, komisarz Policji Państwowej.

Obecnie istniejący dębowy Krzyż Powstańców znajduje się w północno-zachodnim narożniku części starej przy ulicy Rymanowskiej. Krzyż postawili w 1923 sanoccy harcerze i uczniowie Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku: Fritz Hotze, Józef Pudełko, Tadeusz Riedrich, Zygmunt Żyłka-Żebracki, dla upamiętnienia polskich powstań niepodległościowych. Umieszczono na nim tabliczkę z napisem: Bohaterom z 1831/63 Harcerze 1923, która została wykonana w Sanockiej Fabryce Wagonów. Pod krzyżem harcerze składali Przyrzeczenie Harcerskie (m.in. Zdzisław Peszkowski). W 1958 symboliczny obiekt został odnowiony przez władze miasta. W 1980 na wykonanej z kamieni podstawie krzyża ustanowiono tablicę z inskrypcją: Bohaterom Powstań Polskich 1980. 11 listopada 1996 poświęcono nowy krzyż wraz z odnowioną tabliczką metalową z pierwotnego krzyża, która zawiera inskrypcję Bohaterom zr 1831 63 Harcerze 1923 1996 (ufundował ją pochodzący z Sanoka, ówczesny Naczelnik ZHP, hm. Ryszard Pacławski). Dodatkowo na pionowej części drewnianej krzyża przymocowano tabliczkę z napisem Ernest Bauman Powstaniec 1831 r. Kawaler V.M. pof. pułku jazdy pozn.. Pomnik jest uznany za obiekt zabytkowy i podlega ochronie prawnej.

Cyryl Jaksa Ładyżyński, także Cyryl de Jaksa Ładyżyński (ur. 13 stycznia 1830 w Berezce, zm. 6 listopada 1897 w Sanoku) – oficer wojskowy, burmistrz Sanoka.Obozy w III Rzeszy – obozy i podobozy przeznaczone do przetrzymywania (w niektórych przypadkach także uśmiercania) ludzi kierowane przez SA, a później SS, policję lub Wehrmacht. Utworzone w latach 1933–1945 przez władze niemieckie. Obozy te, w liczbie przynajmniej 12 tysięcy, umiejscowione były na własnym terytorium III Rzeszy oraz na ziemiach państw okupowanych.

Mogiły zbiorowe[ | edytuj kod]

Mogiła rozstrzelanych na Gruszce

Przy głównej alei prowadzącej od ulicy Rymanowskiej do pierwotnej kaplicy cmentarnej znajdują się dwie mogiły zbiorowe. Pierwsza to Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej, które zostało ustanowione w 1947. W monumentalnym grobowcu złożono prochy ofiar pochodzących z Sanoka i ziemi sanockiej – uczestników walk na frontach II wojny światowej, członków ruchu oporu, więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych i innych pomordowanych. W podziemiu mauzoleum umieszczono metalową urnę z ziemią spod Ściany Śmierci w Auschwitz-Birkenau oraz innych miejsc kaźni. Powstanie pomnika zainicjował Polski Związek Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych, a projektantem był Stanisław Ryniak, inżynier architekt i zarazem były więzień obozu Auschwitz-Birkenau (pierwszy polski osadzony z nr 31). Forma mauzoleum przypomina obozowy piec krematoryjny – posiada otwór frontowy oraz obelisk imitujący komin. Główna inskrypcja na tablicy brzmi: Ofiarę z krwi, cierpień i życia złożyli za Ojczyznę w II-giej wojnie światowej. Cześć ich pamięci. W sierpniu 1962 na bocznych ścianach pomnika umieszczono dwanaście tablic z imionami i nazwiskami ofiar (pierwotnie było umieszczonych 560 tożsamości, obecnie łącznie 577 osób). Inicjatorem akcji umieszczenia tablic był Związek Bojowników o Wolność i Demokrację. Potocznie mauzoleum bywa określane jako Mauzoleum Oświęcimiaków bądź Pomnik Oświęcimiaków. Na tablicach zostały wymienione ofiary II wojny światowej, w tym różnych niemieckich obozów koncentracyjnych, zabici przez Niemców w egzekucjach (na górze Gruszka, w lesie Hanusiska, w Czarnym Lesie), a ponadto rozstrzelani w ramach zbrodni katyńskiej i zmarli w ZSRR, zamordowani przez UPA, polegli w Monte Cassino. Wśród wymienionych są m.in.: Jerzy Albert, Jan Barniak, Julian Bakoń, kpt. Tadeusz Berek, Zygmunt Bezucha, ks. Franciszek Bętkowski, Lucjan Borek-Prek, Kazimierz Ciałowicz, Zbigniew Czekański, Jan Drabik, Zbigniew Dukiet, Bronisław Górski, Jakub Hanus, Jan Hrabar, dr Jan Hrebenda, Stanisław Hroboni, Bolesław Jus, Jan Keller, Edward Kielar, Jan Kosina, Jan Krawiec, Zygmunt Kruszelnicki, Władysław Kubala, Józef Kucharski, Stanisław Kurek, ks. Władysław Kuzio, Wincenty Kwiatkowski, Stanisław Lurski, Ludwik Ławniczak, Władysław Majcher, Stanisław Michalski, Bolesław Mozołowski, Stefan Mozołowski, Władysław Mueller, Marian Niedenthal, Romuald Ochęduszko, ks. Eugeniusz Pelc, dr Jerzy Pietrzkiewicz, Marian Placzek, Marek Pollak, Bolesław Przystasz, Mieczysław Pudełko, Zdzisław Rajchel, Józef Rec, Antoni Rejnin, Jan Rerutko, dr Roman Rogoż, Jerzy Skoczyński, ks. Józef Skrabalak, Tadeusz Słotołowicz, Maksymilian Słuszkiewicz, inż. Ludwik Sokołowski, Marian Strzelbicki, Franciszek Szafran, ks. Antoni Tomaka, Zygmunt Tomaszewski, Kazimierz Vetulani, Ludwik Warchał, Czesław Wawrosz, ks. Stanisław Węgrzynowski, Julian Wichert, Józef Władyka, kpt. dr Grzegorz Woźniakowski, ks. Władysław Wójcik, Zbigniew Wyskiel, Juliusz Zaleski, Władysław Żarski, Leopold Żołnierczyk.

Wojskowe Biuro Historyczne (WBH) – polska wojskowa instytucja historyczna działająca w Warszawie w latach 1927–1939.Tadeusz Euzebiusz Knopp (ur. 14 sierpnia 1894 w Borszczowie, zm. prawdop. 1940) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
 Osobny artykuł: Egzekucja na górze Gruszka.

Druga zbiorowym pochówkiem o charakterze symbolicznym jest położona tuż za ww. Mauzoleum Ofiar II Wojny Światowej mogiła upamiętniająca ofiary rozstrzelane na Gruszce. W 1947 umieszczono w niej ekshumowane szczątki ofiar rozstrzelanych przez Niemców 5/6 lipca 1940 na stoku góry Gruszka nieopodal Tarnawy Dolnej. Było to 112 więźniów z sanockiego więzienia, a wśród zamordowanych był były kpt. Czesław Wawrosz, kpt. Jan Drabik, profesor sanockiego gimnazjum Józef Rec. Mogiłę o podłużnej formie otoczono żywopłotem. Znajduje się na niej pomnik z podstawą w postaci stosu kamieni, na którym umieszczono tablicę z inskrypcją: Męczennikom za wolność i demokrację. Mogiła zbiorowa Polaków zamordowanych bestialsko przez zbirów hitlerowskich w czasie okupacji powiatu sanockiego od września 1939 r. do czerwca 1944 r. Cześć waszej pamięci. Na postumencie znajduje się rzeźba sokoła autorstwa Stanisława Jana Piątkiewicza, która pierwotnie od 1939 miała zostać umieszczona na Gmachu Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku. W 2012 mogiła została odremontowana, a rzeźba sokoła odmalowana. W połowie 2013 po bokach pomnika umieszczono dwie tablice zawierające listę ofiar zamordowanych na górze Gruszka.

Sztuka sepulkralna – twórczość artystyczna dotycząca sfery nekropolitycznej - powiązana ściśle z kultem zmarłych. Rozwinęła się już w czasach starożytnych, w kulturach charakteryzujących się hołdowaniem czci zmarłych, powiązanym z wiarą w "życia po śmierci". Przejawiała się w najróżniejszych formach - od zdobień miejsc pochówku, poprzez dokonanie aktu pochówku (pogrzeb) do budownictwa grobowego. Przykładami budowli powstałych w zamyśle sztuki sepulkralnej są m.in. rozwiązania przestrzenne cmentarzy łącznie z rodzajami budowli cmentarnych - grobowców a nawet w starożytności mastab, mauzoleów czy piramid. Opiewała również sztukę zdobniczą, m.in. sarkofagów, wnętrz grobowych, jak i specjalnie przygotowanych na tę okazję biżuterii czy naczyń.{{Czasopismo infobox}} Nieznane pola: "odpowiednik". Tygodnik Ziemi Sanockiej – tygodnik regionalny ukazujący się w Sanoku na początku XX wieku.

Golgota Wschodu i Dęby Pamięci[ | edytuj kod]

Pomnik Golgota Wschodu

Pomnik Golgota Wschodu upamiętnia pochodzące z Sanoka i Ziemi Sanockiej ofiary zbrodni katyńskiej. Znajduje się w zachodniej części cmentarza, nieopodal domu przedpogrzebowego. Pomnik powstał z inicjatywy rodowitego sanoczanina, ks. Zdzisława Peszkowskiego. Głównym jego elementem jest Krzyż Pamięci Ofiar Polskiej Golgoty Wschodu, poświęcony 10 listopada 2008. Stanowi go krzyż brzozowy z tabliczką o treści: Ofiarom polskiej Golgoty Wschodu. U podstawy krzyża umieszczono kamienie, na których widnieją trzy tablice. Pierwsza zawiera inskrypcję Krzyż wzniesiono z inicjatywy Ks. Prałata Zdzisława J. Peszkowskiego staraniem Hufca ZHP Ziemi Sanockiej. A.D. 2008., druga – W 40-stym nas Matko na Sybir zesłali. Sanok, 04.2009., ufundowana przez Związek Sybiraków, zaś trzecia, upamiętniająca por. Zbigniewa Czekańskiego, zawiera cytat ks. Zdzisława Peszkowskiego i informację pamiątkową: Sercem i modlitwą otaczam postać dh Z. Czekańskiego, umiłowanego harcerza, konspiratora, bohatera i męczennika, ks. Z. Peszkowski / por. Zbigniew Czekański ur. 4.VII.1907 zginął 30.VI.1941. Z-ca komendanta hufca harcerzy w Sanoku. Dowódca Harcerskiej Kompanii Obrony Lwowa w 1939 r. Instruktor Chorągwi Lwowskiej Szarych Szeregów. Sanok, 18.04.2009.

Czesław Wawrosz (ur. 8 kwietnia 1895 w Jaworowie, zm. 5 lipca 1940 na górze Gruszka) – kapitan piechoty Wojska Polskiego II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.Franciszek Lurski (ur. 15 lub 17 grudnia 1895, zm. 3 stycznia 1963) – major dyplomowany Wojska Polskiego, oficer gospodarczy intendentury i Korpusie Ochrony Pogranicza, uczestnik I i II wojny światowej, prześladowany i więziony przez władze komunistyczne PRL.

W dniu 18 kwietnia 2009, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w tzw. Alei Katyńskiej wokoło ww. krzyża zostało zasadzonych 21 Dębów Pamięci, honorujących ofiary zbrodni katyńskiej, urodzone w Sanoku bądź związane z miastem. W drugą rocznicę śmierci księdza Peszkowskiego, 8 października 2009, posadzono trzy następne Dęby Pamięci, a w piątą rocznicę, t.j. 8 października 2012, dwa kolejne. Łącznie zostało upamiętnionych 26 oficerów i funkcjonariuszy: podch. Juliusz Bakoń, ppor. Zygmunt Bezucha, mjr Józef Drzewiecki, kpt. Jan Dulęba, ppor. Włodzimierz Dżugan, ks. ppłk Szymon Fedorońko, mjr Tadeusz Florczak, ppor. Władysław Godula, ppor. Stanisław Hroboni, ppor. Bronisław Jahn, por. Edward Kilarski, mjr Jan Kosina, chor. Stanisław Mazur, por. Stanisław Michalski, ppor. Władysław Miller, płk Stefan Mozołowski, ppłk Edward Peszkowski, ppor. Zbigniew Przystasz, ppor. Zdzisław Rajchel, st. post. Rudolf Ryndak, por. Tadeusz Słotołowicz, ppłk Stanisław Styrczula, kpt. Franciszek Szafran, kpt. Aleksander Ślączka, podch. Ludwik Warchał, por. Józef Winter. Według szacunków i badań przeprowadzonych do 2010 w ramach zbrodni katyńskiej zginęło przeszło 60 osób pochodzących z Sanoka i ziemi sanockiej. Współinicjatorką ustanowienia pomnika Golgota Wschodu i zasadzenia Dębów Pamięci była hm. Krystyna Chowaniec.

Stanisław Romuald Gilewicz, herbu Kotwicz (ur. 13 listopada 1869 w Cieszanowie, zm. 29 marca 1943) – pułkownik tytularny Wojska Polskiego, lekarz z tytułem doktora.Piotr Dudycz ps. „Cezar” (ur. 23 czerwca 1902, zm. 1973) – podoficer piechoty Wojska Polskiego, oficer Związku Walki Zbrojnej–Armii Krajowej, porucznik Wojsk Ochrony Pogranicza, funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej.

Nagrobki zabytkowe[ | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Zabytki Sanoka.

Na cmentarzu dostrzec można modernistyczną sztukę sepulkralną. Na obszarze nekropolii znajdują się nagrobki zabytkowe, podlegające ochronie prawnej. Są to zarówno nagrobki indywidualne jak i rodzinne grobowce zbiorowe. Pierwotnie, wobec braku miejscowego konserwatora zabytków, w 1978 grupa miejska w składzie Edward Zając (dyrektor Muzeum Historycznego w Sanoku), Barbara Bandurka (plastyk miejski) i Krystyna Kilar (przewodnik muzealny) po inwentaryzacji wskazała łącznie 43 nagrobki (5 w starej części przy ulicy Jana Matejki i 38 w starej części przy ulicy Rymanowskiej) uznając je za posiadające wartość historyczną i zaproponowała ich zachowanie. Obecnie nagrobki w liczbie 64 są zlokalizowane: w części przy ulicy Rymanowskiej (48 obiektów wpisanych do rejestru zabytków, A-31 z 20 grudnia 1982) oraz w części przy ulicy Jana Matejki i w jej bezpośrednim obrębie (16 obiektów wpisanych do rejestru zabytków, A-32 z 20 grudnia 1982); zostało to potwierdzone 20 maja 2009 decyzją Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Przemyślu. Do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2015, zostało wpisanych 49 nagrobków w starej części przy ulicy Rymanowskiej oraz 16 nagrobków w starej części przy ulicy Jana Matejki.

Krystyna Cecylia Chowaniec (ur. 22 listopada 1953 w Czarnej) – polska historyk, nauczycielka, wizytator szkolna, harcmistrzyni, instruktorka harcerska, działaczka harcerska, oświatowa i społeczna.Mieczysław Granatowski ps. „Gram” (ur. 13 lub 15 listopada 1909, zm. 29 czerwca 1988) – podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, podczas II wojny światowej żołnierz SZP/ZWZ/AK, oficer Obwodu „OP-23” ZWZ/AK Sanok i szef komendy placówki nr II AK Zarszyn od stycznia 1941 do maja 1943.

Do rejestru zabytków sanockiej nekropolii została wpisana część pomników nagrobnych wykonanych w warsztatach kamieniarskich Lwowa: m.in. w zakładzie Schimserów (nagrobek Władysława Niedźwieckiego, prawdopodobnie autorstwa Leopolda Schimsera, zaś po jego śmierci w pracowni kierowanej przez żonę Wiktorię (1838-1908) powstał nagrobek Karoliny i Mateusza Beksińskich), Ludwika Makolondry (nagrobki Juliusza Koźmy i grobowiec rodziny Pleszowskich, w którym został pochowany Jan Bogorya Pleszowski), Juliana Markowskiego (nagrobek Cyryla Jaksy Ładyżyńskiego), Ludwika Tyrowicza (nagrobek Antoniego Puszczyńskiego, Julii Rapf-Starosolskiej oraz prawdopodobnie Ludwika Święcha i Tytusa Lemera) oraz Bernarda Kobera (nagrobek Maksymiliana Frydeckiego); Krakowa: zakłady Romualda Łapczyńskiego (nagrobek Maryana Truszkowskiego, c. k. urzędnika skarbowego), Józefa Kuleszy (prawdopodobnie nagrobek rodziny Nowaków w formie katafalku oraz figura na nagrobku Anny (Lewickiej) Pająk), Przemyśla: zakład Ferdynanda Majerskiego (nagrobki Hiacynty Truskolaskiej, ks. Bronisława Stasickiego, Leopolda Biegi) oraz Sambora: zakład M. Bożejki (nagrobek Stanisława Lakusa). Wśród lokalnych zakładów należy wymienić nagrobki z pracowni, których właścicielami byli: Stanisław Piątkiewicz (Paweł Nestorowicz wskazał grobowce rodzin Iwanowiczów, Małachowskich, Słuszkiewiczów (pochowany Michał Słuszkiewicz) i Marii (Kamińskiej) Faliszewskiej, niepodpisany grobowiec w części Matejki oraz prawdopodobieństwo wykonania grobowców rodziny Lipińskich (pochowani w nim m.in. Aleksander, Walenty, Kazimierz, Bronisław Filipczak), Mozołowskich, Karola Petschachera) (Rymanów), Wojciech Wojtowicz (Krosno), Józef Aszklar (Krościenko Wyżne, wykonał nagrobki Bronisławy i Wojciecha Ślączków, Zofii Zaleskiej – córki Karola, oraz prawdopodobnie Anny Radomskiej), Jacek Fredro (Cisna).

Tadeusz Szczudlik (ur. 12 sierpnia 1919 w Sanoku, zm. 5 maja 1995 tamże) – polski pracownik ekonomiczny przemysłu motoryzacyjnego związany z Sanokiem, działacz społeczny i piłkarski.Włodzimierz Bańkowski (ur. 14 lipca lub 14 sierpnia 1851 w Płonnej, zm. 9 kwietnia 1940 we Lwowie) – polski nauczyciel.

Staraniem powstałego 16 stycznia 2009 Stowarzyszenia Opieki nad Starymi Cmentarzami w Sanoku (prezesem została Ewa Filip) od 2010 następują prace konserwatorskie i trwa sukcesywna restauracja kolejnych nagrobków. Jako pierwszy został odnowiony nagrobek Mateusza Beksińskiego w 2010), następnie nagrobki Władysława Niedźwieckiego i Maryana Truszkowskiego w 2011, nagrobek Heinrichów w 2012, Amalii Celestyny Świtalskiej w 2013, Feliksa Gieli w 2015, Jana Porajewskiego w 2016, ks. Bronisława Stasickiego w 2020.

Flaga Rzeczypospolitej Polskiej (Flaga Polski) – według ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych jest nią prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej i proporcji 5:8, umieszczony na maszcie. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy, za flagę Polski uważany jest wariant z godłem Polski, umieszczonym pośrodku białego pasa.Juliusz Adam Zaleski (ur. 29 maja 1889 w Sanoku, zm. 1940 w Kijowie) – doktor filologii, historyk i krytyk literatury, kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Lista nagrobków wpisanych do rejestru zabytków: Część przy ulicy Jana Matejki

  • Grobowiec Beksińskich: Mateusz (1814-1886), Karolina (1830-1901)
  • Nagrobek Grzegorza Hanulaka (1807-1887)
  • Nagrobek Balbiny Germak (1880-1949)
  • Grobowiec Germaków: Jan (zm. 1926), Maria (zm. 1930)
  • Nagrobek Feliksa Gieli (1859-1936)
  • Grobowiec Heinrichów: Juliusz Heinrich (1836-1884), Kornel Heinrich (1833-1888), Józefa Drozd z domu Heinrich (1838-1889)
  • Grobowiec Kawskich: Marian (1876-1932), Czesława (1880-1976), Jadwiga Rudy (1910-1994)
  • Grobowiec Konieczków: Wincenty (1852-1888), Teodozja (1861-1943), Seweryna Keller z d. Konieczko (1883-1951), Stanisława (1881-1971), Maria Keller (1909-2003), Apolonia Ostoja Świerczyńska (1829-1917)
  • Grobowiec Löwych: Anna (1847-1912), Józef (1841-1917), Franciszek (1890-1968), Halina (zm. 1979)
  • Nagrobek Władysława Niedźwieckiego (1848-1857)
  • Grobowiec Pollaków: Karol (1818-1880)
  • Grobowiec Suszków: Michał Nuncjusz (1916-1939), Cyprian (1922-1945), Stanisława (1887-1954), Michał (1860-1960)
  • Nagrobek Amalii Celestyny Świtalskiej (1840-1882)
  • Nagrobek Maryana Truszkowskiego (1879-1890)
  • oraz dwa niezidentyfikowane z XIX wieku (w tym jeden autorstwa Stanisława Piątkiewicza)
  • Część przy ulicy Rymanowskiej
  • Grobowiec Baranów: Franciszek (zm. 1915), Anna (zm. 1918)
  • Nagrobek Baranowiczów: Maria Anna (1888-1911), Jakub (1911-1912), Kazimierz (1915-2002), Krzysztof (1951-2015), Barbara (zm. 2020)
  • Nagrobek Borczyków: Józef ur. i zm. 1904), Stanisław (ur. 1904, zm. 1907)
  • Nagrobek Wasyla Czemarnyka (1833-1896)
  • Nagrobek Marii Dobosz (zm. 1911)
  • Grobowiec Dembickich: Adam Dembicki von Wrocień (1849-1933), Oktawia (1890-1984), Adam (1927-2017), Klaudiusz (1959-2017), Jadwiga Pisarczuk (1890-1957)
  • Nagrobek ks. Józefa Drozda (1857-1923)
  • Nagrobek Katarzyny Drwięgi (1877-1950)
  • Nagrobek Kazimiery Prus-Głowackiej (1845-1906)
  • Nagrobek Marii Górczyńskiej (1907-1920)
  • Nagrobek Guzików: Jan (1851-1918), Honorata (1845-1931); Kellerowie: Janina (1924-1988), Zygmunt Hipolit (1916-2008)
  • Nagrobek Petroneli Hoffman (zm. 1906) i Leona Zaleskiego (zm. 1909)
  • Nagrobek Marii Iwanowicz (1867-1930)
  • Nagrobek Mariana Bonawentury Jayko (1900-1918)
  • Nagrobek Józefy Józefowicz (1887-1906)
  • Nagrobek Kellerów: Tadeusz (1913-1914), Zofia (1920-1924)
  • Nagrobek Marii Kern (1818-1900)
  • Nagrobek Alfreda Konratowicza (1865-1897)
  • Nagrobek Olgi Krawczyńskiej (1855-1898)
  • Nagrobek Władysława Laurosiewicza (1864-1913)
  • Nagrobek Tytusa Lemera (1852-1899)
  • Nagrobek Marii Leszczyńskiej (1830-1899)
  • Nagrobek Stanisława Leszczyńskiego (zm. 1906)
  • Nagrobek Feliksa Wilhelma Limbacha (zm. 1908)
  • Grobowiec Lipińskich: m.in. Aleksander (1849-1897), Walenty (1813-1897), Kazimierz (1857-1911), Alfred Pohor Janowski (1883-1956), Anna Janowska (1889-1964), Walentyna Filipczak (1886-1955), Bronisław Filipczak (1877-1973)
  • Nagrobek Cyryla de Jaksa Ładyżyńskiego (1830-1897); dr Michał Ładyżyński (1867-1931)
  • Grobowiec Mozołowskich: Stefan (1826-1908), Maria (1830-1919), Jan (1856-1898), Józef (1858-1904), Antonina (1872-1900), Stanisław (1894-1900)
  • Nagrobek Leona Norasa (1834-1902)
  • Nagrobek Floriana Nowaka (1832-1899)
  • Grobowiec Petschacherów: Karol (zm. 1902), Amalia (zm. 1924); Marianna Nowak (zm. 1927)
  • Grobowiec Pleszowskich: Jasieńko-Zefircio (ur., zm. 1885), Jan Bogorya (zm. 1909)
  • Nagrobek Jana Porajewskiego (1872-1929)
  • Nagrobek Zbigniewa Praczyńskiego (1920-1921)
  • Nagrobek Anny Radomskiej (1825-1907)
  • Nagrobek Józefa Salamona (1848-1929)
  • Nagrobek Zofii Siekierzyńskiej (1897-1900)
  • Grobowiec Słuszkiewiczów 1
  • Grobowiec Słuszkiewiczów 2
  • Nagrobek ks. Bronisława Stasickiego (1836-1908)
  • Grobowiec Sulimierskich: Kazimierz (1857-1914), Maria (1883-1921)
  • Nagrobek Zbyszko Schwarza (zm. 1922)
  • Nagrobek Augusta Ścibora-Rylskiego (zm. 1902)
  • Nagrobek Olgi Ścibor-Rylskiej (1873-1898)
  • Nagrobek Bronisławy Ślączki (1856-1903)
  • Nagrobek Wojciecha Ślączki (1851-1925)
  • Nagrobek Ludwika Święcha (zm. 1911, lat 38)
  • Nagrobek Magdaleny Truskolaskiej (zm. 1898)
  • Pomnik-Krzyż Bohaterów Powstań Polskich z 1831 i 1863
  • Ponadto do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka z 2015 została wpisana stara kaplica cmentarna przy ul. Rymanowskiej, pierwotnie od 1895 stanowiąca kaplicę grobową rodziny Habermann, w której zostali pochowani członkowie tej rodziny: Józefa Habermann (zm. 1895), Antoni Habermann de Haberfeld (zm. 1916), Leopold Habermann (zm. 1917), Franciszka Habermann de Haberfeld Owsiany (zm. 1920), Robert Habermann (zm. 1943).

    Marian Szajna (ur. 17 sierpnia 1873 w Monastercu, zm. 8 stycznia 1936 w Sanoku) – polski nauczyciel, działacz sokoli i społeczny.Edward Bogucki (ur. 16 września 1916, zm. 21 grudnia 2010) – polski żołnierz, funkcjonariusz, działacz kombatancki.

    Pierwotny nagrobek Józia i Stasia Borczyków nie istnieje. Obu zmarłych wymienia inskrypcja na grobowcu Władysława Szombary, który jest położony we wcześniejszej lokalizacji zabytkowego nagrobka.

    Pochowani na cmentarzu[ | edytuj kod]

     Z tym tematem związana jest kategoria: Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

    Listy pochowanych podane zostały w kolejności chronologicznego uwzględnienia śmierci.

    Kawalerowie Orderu Virtuti Militari[ | edytuj kod]

    Osoby odznaczone Orderem Virtuti Militari, które zostały pochowane na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

    Józef Rolski (ur. 28 stycznia 1883, zm. 25 listopada 1967) – polski nauczyciel, żołnierz Legionów Polskich, polityk. Feliks Bogaczyk OFMConv., właśc. Piotr Bogaczyk (ur. 1864 w Rogach, zm. w maju 1910 w Sanoku) – polski franciszkanin konwentualny.
  • Ernest Bauman (zm. 1889), podoficer Pułku Jazdy Poznańskiej, powstaniec listopadowy, inżynier
  • kpt. Kazimierz Swoszowski (1893-1920), kapitan-pilot, uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej
  • ppor. Adam Antoni Bratro (1900-1920), harcerz, dowódca kompanii, uczestniczył i zginął w wojnie polsko-bolszewickiej
  • ppłk Karol Lenczowski (1891-1936), legionista, oficer dyplomowany Wojska Polskiego, dowódca 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w latach 1935-1936
  • mjr Kazimierz Biernat (1894-1937), żołnierz 82 Syberyjskiego Pułku Piechoty, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej
  • szer. strz. Jan Goryl (1924-1946), żołnierz 8 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty, 34 Budziszyńskiego Pułku Piechoty
  • mjr Kazimierz Poschinger (1898-1956), uczestnik czterech wojen: I i II światowej, polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej
  • kpr Jan Drwięga (1894-1970), legionista, uczestnik wojny polsko-ukraińskiej, urzędnik branży naftowej
  • por. Piotr Dudycz (1902-1973), podoficer Wojska Polskiego II RP, żołnierz ZWZ-AK, oficer WOP
  • st. sierż. Kazimierz Nowakowski (1898-1977), uczestnik czterech wojen: I i II światowej, polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej, po 1945 prześladowany przez władze komunistyczne
  • kpt. Aleksander Rybicki (1904-1983), oficer Armii Krajowej, organizator szlaków kurierskich podczas II wojny światowej, kustosz muzealny, założyciel Skansenu w Sanoku
  • kpt. Stanisław Szwed (1894-1984), oficer, działacz samorządowy, poseł na Sejm II RP, prawnik
  • Jan Łożański (1912-1990), oficer ZWZ-AK, wielokrotny kurier transgraniczny na trasie Warszawa–Budapeszt, po wojnie prześladowany i więziony przez władze komunistyczne
  • ppłk Paweł Miller (1921-1992), oficer Ludowego Wojska Polskiego, działacz ZBoWiD
  • ppłk Edward Łabno (1908-1995), oficer Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, uczestnik II wojny światowej w kampanii wrześniowej i na froncie zachodnim, po wojnie prześladowany przez władze komunistyczne, radny Sanoka
  • płk Zygmunt Żyłka-Żebracki (1907-1997), oficer, podczas II wojny światowej działał w SZP, ZWZ-AK, WiN, dowódca 15 Pułku Piechoty „Wilków”, uczestnik Akcji „Burza”, po wojnie prześladowany i więziony przez władze komunistyczne, inżynier budownictwa
  • kpt. Wojciech Dąbrowski (1900-1998), funkcjonariusz Straży Granicznej II RP, uczestnik czterech wojen: I i II światowej, polsko-ukraińskiej oraz polsko-bolszewickiej, oficer WP
  • ppłk Marian Jarosz (1921-2008), oficer Wojska Polskiego, uczestnik II wojny światowej, walk z UPA
  • płk Wiesław Wolwowicz (1922-2014), oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, uczestnik walk na froncie zachodnim podczas II wojny światowej
  • gen. bryg. pil. Ludwik Krempa (1916-2017), podoficer rezerwy lotnictwa Wojska Polskiego II RP, pułkownik pilot Polskich Sił Powietrznych, porucznik Królewskich Sił Powietrznych, w 2016 mianowany na stopień generała brygady
  • mjr Danuta Przystasz (1920-2019), uczestniczka konspiracji podczas II wojny światowej oraz powstania warszawskiego, więziona przez reżim komunistyczny PRL
  • Ponadto w marcu 1864 odbył się w Sanoku pogrzeb dr. Kacpra Kosteckiego, odznaczonego Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari. W 1932 na sanockim cmentarzu został pierwotnie pochowany inny kawaler Orderu Virtuti Militari, płk Janusz Dłużniakiewicz, którego szczątki później zostały ekshumowane i przeniesione na Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie. Wśród zamordowanych na górze Gruszka w 1940, których prochy zostały umieszczone w pomniku ustanowionym na cmentarzu, był kpt. Czesław Wawrosz, kawaler Orderu Virtuti Militari.

    Ludwik Stanisławczyk (ur. 23 lutego 1870 w Rzeszowie, zm. 10 lutego 1917 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik, działacz społeczny. Kościół pw. Przemienienia Pańskiego w Sanoku − neoromańska świątynia parafii rzymskokatolickiej pw. Przemienienia Pańskiego w Sanoku mieszcząca się przy placu św. Michała, potocznie zwana Farą.

    Inni wojskowi i funkcjonariusze[ | edytuj kod]

  • Uczestnicy powstania listopadowego z 1830/1831: Ernest Bauman (1810-1889), Tytus Peszyński (zm. 1881), Walenty Lipiński (1813-1897), Mateusz Beksiński (1814-1886).
  • Uczestnicy konspiracji i przygotowania powstania krakowskiego na ziemi sanockiej z 1846: Antoni Radomski (zm. 1871), Adolf Kern (zm. 1895).
  • Uczestnicy powstania styczniowego z 1863: Walerian Weiss (zm. 1895), Marceli Tomżyński (zm. 1902, urzędnik fabryki maszyn, dz. I), August Ścibor-Rylski (zm. 1902), Michał Zbiegień (zm. 1908, szewc), Maksymilian Kamiński (1845-1908, urzędnik, dz. II), Antoni Stupnicki (zm. 1908, dz. I), Józef Wieniawa Kossowicz (zm. 1911), Antoni Gołkowski (1838-1914, profesor gimnazjalny, dz. III), Paweł Hydzik (1842-1913), Franciszek Baran (zm. 1915), August Mroczkowski (1845-1920, profesor gimnazjum), Saturnin Lityński (zm. 1927, dz. I), Marceli Denkiewicz (zm. 1928).
  • Wojskowi cesarskiej i królewskiej armii oraz c. k. obrony krajowej: por. Wilhelm Kwiatkowski (zm. 1876), kpt. Wojciech Krystyński (1816-1885, oficer 12 pułku piechoty), nadpor. Alfred Konratowicz (1865-1897), ppłk Zenon Szołginia (zm. 1920), gen.-por. Adam Dembicki von Wrocień (1849-1933), żołnierze 45 Pułku Piechoty Austro-Węgier: por. Oscar Holfeld (1877-1899, nagrobek zlikwidowany), sierż. Jan Wilusz (sierżant rachunkowy pułku), Jan Tytus Pokorny (1876-1932, oficer rezerwy, naczelnik stacji Sanok), por. Michał Guzik (1883-1933), ppłk Franciszek Stok (1880-1935), ppłk dr Tadeusz Kolasiński (1874-1939)
  • Uczestnicy I wojny światowej: Tadeusz Bratro (1896-1916), Bronisław Samecki (1890-1916, ochotnik 100 Pułku Piechoty), Ferdynand Kolin (1896-1928), kpt. Edward Zegarski (1892-1928), por. Stanisław Sas Żurakowski (1889-1941), kpt. dr Stefan Schlarp (1892-1944), inż. Stanisław Beksiński (1887–1953, żołnierz Armii Hallera), chor. Jan Ratułowski (1897-1955, legionista), Józef Oczkowicz (1897–1955, legionista), ppor. dr Wiktor Robel (1894-1963, legionista, lekarz), Stanisław Dąbrowski (1889-1966), sierż. Józef Rolski (1883-1967), Władysław Rossa (1888-1968, legionista), płk dypl. Władysław Zaleski (1894–1982, doktor praw, prezes NIK Rządu Polskiego na Uchodźstwie)
  • Żołnierze polegli w czasie wojny polsko-ukraińskiej 1918-1919:
  • Żołnierze polegli w bitwie o Chyrów: kpr. Wacław Śląski, ppor. Stanisław Sas Korczyński, plut. Mieczysław Chmura (wszyscy trzej 19 stycznia 1919, dwaj ostatni w polskim pociągu pancernym „Kozak”), sekc. Wilhelm Czownicki (24 stycznia 1919)
  • Roman Mathiasz (zm. 1919)
  • Żołnierze Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej: Marian Bonawentura Jayko (1900-1910), Zbigniew Jastrzębiec Strzelecki (1904-1920, harcerz, ochotnik 2 p. s. p.), Stefan Augustyński (1898-1920, ochotnik WP), Stanisław Augustyński (1904-1924, ochotnik WP, powstaniec śląski), Franciszek Martynowski (1873-1926, naczelnik Drużyn Bartoszowych, działacz Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”), rtm. Maksymilian Frydecki (1886-1927, sędzia), plut. zaw. Antoni Stępień (1910-1935, żołnierz w 2 p.s.p.), ppłk Franciszek Stok (1880-1935), ppłk dr Tadeusz Kolasiński (1874-1939), płk inż. Kazimierz Barancewicz (1880-1939), st. sierż. Antoni Antoniewicz (1882-1941), płk tyt. dr Stanisław Gilewicz (1869-1943, lekarz dentysta), płk Emil Schwanda (1864-1946), mjr lek. Teofil Kondyjowski (1876-1947), kpt. Jan Borek (1896-1948), por. Michał Kłak (1878-1948), mjr Augustyn Nowotarski (1884-1956, adwokat), Józef Oczkowicz (1897–1955), Jan Lisowski (1887-1957), kpt. Franciszek Löwy (1890-1968), kpt. Wojciech Dubiel (1895-1970), kpt. dr Stanisław Domański (1888-1970, lekarz ginekolog), Andrzej Machowski (1884-1975, oficer WP, uczestnik I i II wojny światowej), kpt. dr Kazimierz Niedzielski (1893-1976, lekarz), płk dypl. dr Władysław Zaleski (1894–1982, prawnik,, prezes NIK Rządu Polskiego na Uchodźstwie)
  • Funkcjonariusze c.k. policji i Policji Państwowej: insp. Jan Mozołowski (1856-1898), st. post. policji Wojciech Zawieja (1884-1922), st. post. policji Marcin Lechowicz (1876-1922) – obaj zginęli w trakcie pościgu za bandytami w pociągu, insp. Wiktor Dręgiewicz (1860-1922), szer. Józef Kluk (1896-1929), post. Marian Bruss (1897-1933), Michał Guzik (1883-1933), kom. ppor. Bolesław Drewiński (1895-1936), st. przod. Jan Kaszowski (1868-1939), Wilhelm Krebs (1878-1953)
  • Uczestnicy II wojny światowej: pchor. Michał Nuncjusz Suszko (1916-1939), Lesław Sobolski (1909-1944, żołnierz AK, zamordowany przez UPA), Władysław Kwaśniewicz (1906-1945, obrońca Lwowa, żołnierz AK), Piotr Mazurek (1902-1946, uczestnik kampanii wrześniowej), Witold Iwańczyk (1917-1949), Władysław Skałkowski, ps. „Dąb” (1899-1953), Szymon Słomiana ps. „Milczek” (1910-1959, żołnierz AK), mjr Franciszek Lurski (1895–1963), Tadeusz Drwięga (1914-1965), kpt. Adam Puzoń (1910-1975, oficer PSZ na Zachodzie), Bronisław Jarosz (1924-1977, lekarz), Lidia Kaszubowicz (1927-1978, żołnierz AK, zesłana na Sybir w latach 1944-1956), ks. Stanisław Buczek (1904-1979, kapelan AK), Zbigniew Libura (1928-1979, żołnierz AK), por. Jan Matejak (1928-1979, oficer AK), ppor. dr Witold Scheuring (1897-1980, Orlę Lwowskie, oficer 2 Korpusu, prawnik), Antoni Cieślik (1904-1981, podoficer WP 1919-1944), kpt. dr Gustaw Kosiba (1902-1981, lekarz), płk dypl. Władysław Zaleski (1894–1982, doktor praw, prezes NIK Rządu Polskiego na Uchodźstwie), płk dr Marian Killar (1918-1982, żołnierz AK i LWP), kpt. Mikołaj Kogut (1900-1982), ppłk Stanisław Józef Sławiński (1905-1982), Stanisław Bruzgo (1906-1983, żołnierz KOP), st. sierż. Zenon Chruszcz (1905-1984), chor. Adam Gajewski (1902–1984), dr Edward Czech (1914-1984, żołnierz ZWZ-POZ-AK), Stanisław Bosak (zm. 1985, uczestnik bitwy o Monte Cassino), Tadeusz Wojtowicz (1916-1985, żołnierz AK), Józef Budnik Szczurkiewicz ps. „Sowa” (1914-1985, żołnierz AK), Kazimierz Andrunik (1917-1987, żołnierz ZWZ), Maria Andrunik (1909-1988), Mieczysław Granatowski (1909-1988, oficer AK), Zbigniew Chytła (1924-1988, żołnierz AK), Władysław Gąsiorowski (1924-1989), Kunegunda Kłak-Majewska (1911-1990, uczestniczka ruchu oporu w Polsce, Węgrzech, Rumunii, na Dalekim Wschodzie), ppor. Bronisław Herman (1909-1991, uczestnik kampanii wrześniowej), Stanisław Żwirek (1916-1992), Jan Bezucha (1908-1992), sierż. Mieczysław Wojtowicz (1917-1992, żołnierz PSZ na Zachodzie), Cecylia Jarosz, z d. Bryndza, ps. „Irena” (zm. 1993), Władysław Wiśniowski (1911-1993), ppłk Stanisław Duda (1916-1994), ppor. Olga Kopecka (1909-1995, oficer PSZ na Zachodzie), Jan Grzebień ps. „Krępacz” (-1995), Mieczysław Zgirski (1925-1996, żołnierz Armii Czerwonej i LWP), Stanisław Kawski (1913-1996, żołnierz AK ps. „Skrzypek”), Jan Kocur (1920-1997), Kazimierz Kaszubowicz (1913-1997, żołnierz AK, zesłany na Sybir w latach 1944-1956), Ludwik Przyboś (1914-1998, żołnierz 1 Dywizji Pancernej), Jan Kosina (1924-1998, marynarz ochotnik na ORP Orkan), Zuzanna Kawska z d. Węcławik (1915-1998, żołnierz AK ps. „Ziuk”), Bronisław Ryniak (1916-1998), ppor. Józef Sroka (1920-1999, 6 Pom. Dyw. Piech. I Armii WP), Mikołaj Szwan (1909-1999), Stanisław Wojtowicz (1921-1999, żołnierz 9 PDP AK), Arnold Andrunik (1911-2000), inż. Jan Bałdys (1924-2000, żołnierz AK), Adam Zeńczak (1924-2000, żołnierz AK), Mieczysław Mazurek (1912-2000), Michał Krajnik (1924-2000), ppłk Edmund Zieliński (1923-2001), ppłk Józef Rudy (1924-2001), płk Antoni Mróz (1916-2001), Władysław Januszczak (1916-2002, uczestnik kampanii wrześniowej), Bolesław Pastuszak (1925-2003, żołnierz PSZ na Zachodzie), Władysław Galatowicz (1911-2004, uczestnik walk o Tobruk i Monte Cassino), por. Tadeusz Sarna (1913-2006, żołnierz AK), mjr Karol Świetlik (1924-2006, żołnierz AK, lekarz), mjr Józef Marcinków (1926-2007, oficer 4 DP), płk Józef Dziuba (1919-2008), Marian Golczyk (1921-2009), ppor. Stanisław Wolwowicz (1921-2010, żołnierz AK), Edward Bogucki (1916-2010), Zygmunt Skałkowski (1928-2012, żołnierz AK), inż. Kazimierz Pomykała (1925-2013, żołnierz AK ps. „Klin”), ppor. dr Feliks Antoni Krzan (1920-2013), płk Tadeusz Orłowski (1922-2016), ppłk Stanisław Jagoda (1923-2016), Janina Słomiana ps. „Pliszka” (1924-2016, żołnierz AK), kpt. Eugeniusz Fejkiel (1926-2017), kpt. Michał Chodakowski ps. „Trzonek” (1924-2017, żołnierz AK), por. Barbara Baranowicz ps. „Baha” (1924-2020, żołnierz AK), por. Andrzej Woźny (1924-2020, działacz kombatancki, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata)
  • por. dr Leon Antoni Buczek (1910-1999), instruktor polskiej brygady spadochronowej
  • Polscy lotnicy Royal Air Force (RAF): sierż. Józef Tołcz (1916-2008, Dywizjon 300), Tadeusz Niemaczek (1913-1986, Dywizjon 300), gen. bryg. pil. Ludwik Krempa (1916-2017)
  • Uczestnicy powstania warszawskiego 1944: kpt. Edward Solon (1899-1971), Jan Sawczak-Knihinicki (1896-1973), Mikołaj Kasprowicz (1917-1985), Mieczysław Przystasz (1914-1986), Adam Kulczycki (1921-2001), por. Wanda Komska (1922-1992), por. Stefan Grzyb (1913-1999), Zdzisława Trznadel (1922-2010), Romuald Bobrzak (1928-2012), mjr Danuta Przystasz (1920-2019)
  • Żołnierze partyzantki antykomunistycznej, straceni w publicznych egzekucjach w Sanoku: Władysław Kudlik (1922–1946), Władysław Skwarc (1926–1946), Henryk Książek (1923–1946),
  • Funkcjonariusze służb PRL,w tym Milicji Obywatelskiej: ppor. Tadeusz Sieradzki (1922-1945), Mieczysław Marzecki, Mieczysław Sołtys, Władysław Bacza (1918-1944, MO), Jan Hydzik (1922-1946 w Jasielu), mjr Tadeusz Milczanowski (1924-1979), Jan Hnatuśko (1910-1980), ppłk Mieczysław Chabior (1925-1997), por. Eugeniusz Szafrański (1927-2006), ppor. Stanisław Grochmal (1928-2009).
  • Żołnierze i oficerowie powojenni: ppłk Julian Tarnawa (1923-1985), płk Stanisław Komski (1918-1985), mjr Józef Bielski (1939-1987), mjr Zbigniew Madaliński (1931-1988), mjr Antoni Zaucha (1919-1990), płk lek. Marian Musiał (1908-1991), Tadeusz Leśniak (1923-1991), Stanisław Żwirek (1916-1992), Bronisław Kuzio (1921-1992), plut. Stefan Szwarczyk (1927-1993), kpt. Józef Jucha (1931-1994), kpt. Andrzej Gawlik (1942-1995), Gabriel Koprowski (1931-1997), mjr Ryszard Wodzyński (1925-1998), kpt. Leopold Hrywniak (1930-1999), ppłk Jan Marciniak (1928-2001), mjr Stefan Pietrzak (1931-2007), st. chor. sztab. Ryszard Kusiak (1942-2008), kpt. Tadeusz Matuski (1942-2009), płk Marian Sawczak (1924-2009), , ppor. Roman Bury (1923-2010)ppłk Franciszek Szydłak (1930-2013), Mieczysław Sadlik (1931-2014), mjr Kazimierz Radzik (1942-2014), mjr Leon Klimkowski (1934-2014), płk Edward Leszczyński właśc. Alfred Weiner (1925-2015), Henryk Smorul (1929-2016).
  • Inni oficerowie: por. Kazimierz Błażejewski (1930-1961), por. Józef Weiner (1891-1963, oficer sanitarny, lekarz), ppłk Stanisław Adamski ps. „Biały Orzeł” (1922-1994), płk Józef Niemczyk (1924-1995), ppor. Karol Stabryła (1913-2003)
  • Funkcjonariusze Straży Pożarnej: Błażej Kanak (1886-1961, podoficer lwowskiej SP9), ppłk Leopold Olearczyk (1911-1975)
  • Inni związani z wojnami
  • Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Sanoku: inż. Ludwik Sokołowski (zm. 1940), Donat Centkiewicz (1910-1942).
  • Więźniowie obozów koncentracyjnych: Józef Krawczyk (1909-1945), Tadeusz Radzik (1909-1950, Auschwitz, Gross-Rosen, Dachau), Adolf Robak (1890-1953), Stanisław Chytła (1887-1975), Tadeusz Michniowski (1903-1976), Wanda i Jerzy Kaczyccy (zm. 11 listopada 1983), Władysław Kreowski (1889-1987), Władysław Kazimierz Olearczyk (1911-1988), Maria Andrunik (1909-1988), Jan Bezucha (1908-1992), Zbigniew Dańczyszyn (1920-1991), Bronisław Dziuban (1910-1993), inż. Eustachy Rolski (1915-1999, więzień Auschwitz nr 807), Arnold Andrunik (1911-2000), Mieczysław Mazurek (1912-2000), Józef Roczniak (1914-2006, nr obozowy 3370), Bronisław Wajda (1920-2007), Edward Warmuz (1923-2012, więziony w Dachau 1941–1945)
  • Więźniowie obozów sowieckich i łagrów: chor. Adam Gajewski (1902–1984), Stanisław Bruzgo (1906-1983, więziony 18 lat na Sybirze), Michalina Surowiak (1915-1985, zesłaniec na Sybir w latach 1940-1946), Helena Strojek-Kulczycka (1889-1968, nauczycielka), Stanisław Chytła (1887-1975, osadzony w Starobielsku), Piotr Stochła (1930-1995, więziony od 1947-1955), Kazimiera Rafalska (1909-1998),
  • Groby symboliczne
  • Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej: por./kpt. Tadeusz Prochownik (zm. 6 czerwca 1920 w Popielni)
  • Ofiary II wojny światowej:
  • Uczestnicy kampanii wrześniowej: Stanisław Hydzik (1910-1939, żołnierz 2 psp, zaginął we wrześniu 1939), Tadeusz Drwięga (1914-1965)
  • Ofiary niemieckich represji, obozów koncentracyjnych i zagłady podczas II wojny światowej:
  • Ofiary obozu Buchenwald: Antoni Nabywaniec (1873–1939, wyższy funkcjonariusz Policji Państwowej w Sanoku), Maksymilian Słuszkiewicz (1884–1940, burmistrz Sanoka), Zygmunt Kruszelnicki (1889–1940, sędzia, adwokat), Jan Żyłka-Żebracki (1900-1945), Jan Keller (1876-1945)
  • Ofiary KL Auschwitz: Kazimierz Dulęba (1921–1942, żołnierz AK, więzień pierwszego masowego transportu do Auschwitz), Wojciech Sieńko (1886-1942), Michał Ekert
  • Inni: Franciszek Jun (1880-1941, ofiara egzekucji w Czarnym Lesie), płk dr Wiktor Lindenbaum (zm. 1943, weterynarz, oficer Wojska Polskiego), por. Jerzy Lurski (1924–1944, żołnierz AK, rozstrzelany przez gestapo), Maria KosinaMaria Kosina (1896-1944, zginęła w powstaniu warszawskim), kpt. dr Leopold Dręgiewicz (1884-1945, lekarz dentysta i oficer wojskowy, zmarł w niewoli niemieckiej)
  • Ofiary zbrodni i represji sowieckich:
  • Ofiary zbrodni katyńskiej w 1940, zostali upamiętnieni inskrypcjami na grobowcach rodzinnych: przod. Stanisław Chorążek (ur. 1893), ppor. Władysław Godula (ur. 1911), por. Justyn Kątski (ur. 1898), por. Edward Kilarski (ur. 1902), Tadeusz Knopp (ur. 1896), por. Bronisław Jahn (ur. 1901), mjr dypl. Jan Kosina (ur. 1894, na grobie Piotra Dunina-Wąsowicza), Wiesław Nowotarski (ur. 1910, upamiętniony na grobowcu Michała i Pauliny Słuszkiewicz), Stanisław Pastuszak (ur. 1898), Józef Pastuszak (ur. 1899), ppor. Zbigniew Przystasz (ur. 1913), Stanisław Wilusz (ur. 1897).
  • Czesław Rytarowski (1903-1939, sędzia, zginął w Brzeżanach, upamiętniony na grobowcu Michała i Pauliny Słuszkiewicz), Domicela (1893-1943) i Ludwik Hellebrand (1893–1940), Piotr Bereźniak (1927-1941), phm por. Zbigniew Czekański (1907-1941), inż. Stanisław Kulczycki (1890-1943), leśnik, więziony na Sybirze, zmarł w Kurganie, więzień i ofiara łagrów, Adam Grossman (zginął w 1940), Józef Albert (1886-1945, pochowany we Lwowie), Karolina Krzan (1887-1945, zmarła w Uzbekistanie)
  • Pozostałe ofiary wojny: sierż. sztab. Julian Gorgoń (1891-1939), Karol Skoczypiec (zginął 18 sierpnia 1943 pod Tobrukiem), Karol Fischer (zm. 1943, legionista, zginął w Niemczech), por. Romuald Ochęduszko (1911-1944, poległ pod Monte Cassino)
  • Uczestnicy II wojny światowej pochowani na emigracji: mjr Stanisław Szczupak (1910-1969), kpt. inż. Edward Świderski (1911-1973, oficer lotnictwa PSZ na Zachodzie, pochowany w Newark-on-Trent), ppor. Ignacy Szczupak (1917-1990, pochowany w Gunnersbury).
  • Inne upamiętnienia symboliczne: ppor. Mieczysław Walesiuk (1906-1946), Leon Kotyrba (1887-1960, nauczyciel), dr Zofia Chrząszczewska (1888-1972, nauczycielka), Zofia Grabowska (1915-2000), ks. dr hm. rtm. Zdzisław Peszkowski (1918–2007).
  • Inne osoby[ | edytuj kod]

    Duchowni i zakonnicy
  • Proboszczowie parafii pw. Przemienienia Pańskiego: Franciszek Salezy Czaszyński (1812-1898), Bronisław Stasicki (1836-1908), Franciszek Salezy Matwijkiewicz (1909-1933), Adam Sudoł (1920–2012).
  • Zakonnicy franciszkańscy: o. Leon Noras (1834-1903), o. Feliks Bogaczyk (1864-1910); grobowiec sanockich zakonników franciszkańskich: o. Wacław Niewodowski (1866-1953), br. Medart Teneta (1886-1955), br. Tomasz Szaruga (zm. 1967), o. Wawrzyniec Pomianek (zm. 1969), o. Otto Szmydt (zm. 1980), o. Radosław Bulsiewicz (zm. 1985), br. Celestyn Skóra (zm. 1992), o. Błażej Wierdak (1914-2000, gwardian), o. Salezy Kucharski (1928-2001), br. Zeno Serafin Poliński (1904-2002), o. Franciszek Patryjak (1944-2005), br. Cyryl Dudek (1927-2009), o. Andrzej Deptuch (1919-2015).
  • Duchowni rzymskokatoliccy: ks. Szymon Zuzak (1850-1887), ks. Ludwik Stanisławczyk (1870-1917), ks. dr Józef Drozd (1857-1923), ks. Bronisław Jaklik (1914-1939), ks. Tadeusz Jaśkiewicz (1892-1944), ks. Franciszek Witeszczak (1890-1945), ks. Józef Kaczorowski (1889-1948), ks. kan. Jakub Mikoś (1887-1954), ks. kan. Andrzej Moskal (1907-1959, kapelan AK), ks. Eugeniusz Nowak (1928-1960), ks. Stanisław Buczek (1904-1979), ks. inf. dr Stanisław Turkowski (1919-2010), ks. kan. Józef Michałkowski, ks. ppor. Jan Bień (1949-2016).
  • Duchowni greckokatoliccy: ks. Josyf Moskałyk (1881-1931), Jakiw Medwecki (1880-1941).
  • księża parafii Zesłania Ducha Świętego: ks. Wasyl Czemarnyk (1833-1896), ks. Omelan Konstantynowycz (1864-1943), ks. Józef Siekierzyński (1870-1963).
  • Wspólna kwatera Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo.
  • Właściciele ziemscy

    Jan Okołowicz (1800-1878), Adolf Kern (zm. 1895), Józef Nowak (1844-1901), August Ścibor-Rylski (zm. 1902), Emil Leszczyński (1828-1903), Antoni Stupnicki (zm. 1908), Kazimierz Łęcki (zm. 1913), Juliusz Koźma (zm. 1914), Tadeusz Nowak (1881-1916), Stanisław Nowak (1848-1919), Henryk Kapiszewski (1859-1922, radca sądowy), Saturnin Lityński (zm. 1927), Antonina Nowak (1851-1928), Leopoldyna Leszczyńska (1852-1929), br. Leon Wacław Brincken (1852-1930), Henryk Mniszek-Tchorznicki (1880-1946), Bruno Cienciała (1882-1972).

    Czasopismo Techniczne – dwutygodnik, organ Polskiego Towarzystwa Politechnicznego (PTP), wydawany we Lwowie w latach 1883 - 1939 (do 1890 wspólnie przez PTP i Krakowskie Towarzystwo Techniczne, wcześniej jeden numer ukazał się w roku 1874). Zajmowało się problemami techniki, kształcenia politechnicznego, rozwoju przemysłu. Redaktorami naczelnymi byli profesorowie Politechniki Lwowskiej (m.in. M. Thullie i S. Anczyc). Od roku 1946 pod nazwą „Czasopismo Techniczne” ukazują się zeszyty naukowe Politechniki Krakowskiej im. T. Kościuszki.Józef Rec (ur. 23 stycznia 1883, zm. 5 lipca 1940 na górze Gruszka) – polski nauczyciel, oficer, podczas II wojny światowej organizator kurierskiej trasy przerzutowej z ramienia Polskiego Komitetu Służby Zwycięstwu Polski i Związku Walki Zbrojnej, ofiara egzekucji na górze Gruszka dokonanej przez Niemców.
    Urzędnicy, samorządowcy i politycy
  • Burmistrzowie oraz zarządcy gminy i miasta Sanoka: dr Jerzy Rapf (1796-1874), Jan Okołowicz (1800-1878), Jan Zarewicz (zm. 1885), Cyryl Jaksa Ładyżyński (1830-1897), Aital Witoszyński (1846-1913), Feliks Giela (1859-1936), dr Paweł Biedka (1868-1930), Marian Kawski (1876-1932), Michał Słuszkiewicz (1850-1936), Adam Pytel (1856-1928), dr Jan Porajewski (1872-1929), Tadeusz Malawski (1875–1944), Jan Rajchel (1881-1937), Maksymilian Słuszkiewicz (1884–1940, grób symboliczny), Józef Dąbrowski (1897-1956), Michał Hipner (1888-1956), Józef Bubella (1882-1964), Kazimierz Surman (1924-1978), Stanisław Lisowski (1900-1979), Tadeusz Powrózek (1923-1991), Tadeusz Wojtowicz (1916-1985), Stanisław Potocki (1906-1986), Leszek Rychter (1926-2002), Wiesław Skałkowski (1930-2005), Tadeusz Pióro (1956-2020).
  • Urzędnicy finansowi, skarbowi i bankowi: Antoni Lenik (ur. ok. 1812, zm. 1866, c. k. radca finansowy – nagrobek nieistniejący), Wilhelm Kwiatkowski (zm. 1876), Florian Nowak (1832-1899, adiunkt podatkowy), Maksymilian Kamiński (1845-1908), Jan Pleszowski (1849-1909, st. zarządca podatkowy), Roman Wolfenburg (zm. 1913, nadkomisarz straży skarbowej), Stanisław Stachiewicz (1869-1917), Władysław Bialikiewicz (1853-1921, dyrektor okręgu skarbowego), Witold Litwiniszyn (1867-1925), Władysław Pukszyn Baczyński (1869-1925), Franciszek Martynowski (1873-1926), Emil Mathiasz (1870-1927), Stanisław Budweil (1874-1927), Michał Hliszczak (zm. 1936), Jan Steciow (1881–1943, zarządca skarbowy), Władysław Oswald (1867-1944), Zbigniew Szajna (1908-1944), Maksymilian Siess (1876-1954), Józef Kędzierski (1866-1956), Michał Suszko (1880-1960), Roman Słuszkiewicz (1892-1975, urzędnik wydziału finansowego), Jadwiga Słuszkiewicz (1890-1978), Zyta Rudak (1926-1994, organizatorka NBP w Sanoku).
  • Urzędnicy sfery prawa: Karol Duchiewicz (zm. 1903, kancelista sądowy), Józef Mozołowski (1858-1904, prowadzący księgi gruntowe), Antonin Puszczyński (1848-1908, notariusz), Jan Ruciński (1873-1914, sędzia), Władysław Laurosiewicz (1864-1913, starszy oficjał sądowy), dr Jan Walewski (1860-1919), Adam Marcinkiewicz (zm. 1920, notariusz), Jan Staruszkiewicz (zm. 1921, sędzia, adwokat), dr Wojciech Ślączka (1851-1925, adwokat), Joachim Tomaszewski (zm. 1925, sędzia), dr Aleksander Sawiuk (zm. 1925, adwokat), rtm. dr Maksymilian Frydecki (1886-1927, sędzia), dr Bolesław Gawiński (1868-1928, sędzia), Franciszek Ksawery Brzozowski (1856-1931, sędzia), Czesław Braun (1878-1937, sędzia sądu okręgowego w Sanoku), Józef Perełom (adwokat), Eugeniusz Szatyński, Władysław Dukiet (1868-1942, prokurator), kpt. dr Stefan Schlarp (1892-1944, sędzia), Erazm Semkowicz (1872-1945), Stanisław Jara (1882-1945, sędzia), August Bezucha (1871-1945, sędzia, adwokat), Jan Szymon Wójcik (1884-1948, adwokat i sędzia), Jan Misiewicz (zm. 1952, sędzia), Zygfryd Gölis (1873-1953, sędzia), mjr Augustyn Nowotarski (1884-1956, adwokat), Tadeusz Dworski (1871-1959), Kazimierz Strigl (1865-1957, notariusz), dr Marian Radwański (1902-1963, sędzia sądu apelacyjnego), Franciszek Filipczak (1891-1962, wiceprezes sądu powiatowego w Sanoku), Józef Bubella (1882-1964, komornik sądowy), dr Andrzej Madeja (1884-1966, adwokat), Maria Dulęba (1932–1972, sędzia), Bronisław Filipczak (1877-1973, notariusz), dr Tadeusz Trendota (1898–1977, adwokat), dr Witold Scheuring (1897-1980, sędzia, adwokat i radca prawny), Roman Knopp (1903-1981, prezes sądu powiatowego w Sanoku), Jan Szczepek (1907-1982, adwokat), płk dypl. dr Władysław Zaleski (1894–1982, doktor praw, prezes NIK Rządu Polskiego na Uchodźstwie), Jan Bezucha (1908-1992, adwokat, urzędnik, radny), Krzysztof Braun (1915–1995, radca prawny), Roman Bojarczuk (1912-1996, adwokat), Bolesław Michoń (1934-2002, prokurator), Czesław Cyran (1932-2015)
  • Urzędnicy samorządowi: Karl Proksch (zm. 1856, zwierzchnik cyrkułu), Antoni Radomski (zm. 1871, sekretarz i kasjer miejski), Karol Dręgiewicz (zm. 1882, członek wydziału miejskiego w Sanoku w latach 1850-1865), Jerzy Drozd (zm. 1896, sekretarz c. k. starostwa w Sanoku, naczelnik i rachmistrz c. k. urzędu pobierczego w Sanoku, radny i asesor miasta Sanoka), Ignacy Łagodzic (zm. 1901, drogomistrz), Gustaw Schönwiski (1835-1901), Paweł Hydzik (1842-1913, kasjer Towarzystwa Zaliczkowego), Mieczysław Strzelbicki (1857-1922, starosta), Ignacy Fido (zm. 1923, sędzia, radca dworu), Paweł Mossor (1831-1924, sędzia, radca dworu, prezydent senatu, radny i honorowy obywatel Nowego Wiśnicza), Walenty Moskal (1867-1930, oficjał rady powiatowej), Feliks Langenfeld (1850-1930), Franciszek Ankerburg Wagner (zm. 1930), Franciszek Kuszczak (zm. 1937), Paweł Stepek (1864-1941), Tomasz Rozum (1863-1942, radca magistratu Sanoka), Wacław Wolf (zm. 1942, sekretarz sądowy), Adam Mathiasz, ps. „Elżynski” (1896-1975, naczelnik wydziału finansowego, przewodniczący MRN w Krakowie).
  • Urzędnicy pocztowi: Roman Bańkowski (1932-2004), Zygmunt Pankowski (1910-1995).
  • Politycy: Antoni Kwiatkowski (1844-1907), Kazimierz Lipiński (1857-1911, założyciel Fabryki Wagonów i poseł na Sejm Krajowy Galicji), Aleksander Sawiuk (zm. 1925), Roman Skoczyński (1876-1932, działacz ludowy, radny), dr Antin Horbaczewski (1856–1944, adwokat, polityk, parlamentarzysta), Erazm Semkowicz (1872-1945, senator w II RP), Stanisław Augustyński (1869–1949, urzędnik, poseł na Sejm RP), Elżbieta Ryznar (1929-2011), Jan Pawlik (1930-2012).
  • Działacze komunistyczni i politycy okresu PRL: Jan Baranowski (1883-1959), Roman Baczyński (1885-1961), Jakub Stalica (1931-1978), Kazimierz Granat (1912-1979), Mieczysław Goleń (1924-1979), Jan Hnatuśko (1910-1980), Leonard Kabala (zm. 1988), Jan Buśko (1921-1995), Michał Dżugan (1914-1996), Zbigniew Hess (1923-1997), Jadwiga Sabramowicz (1925-2001, działaczka Ligi Kobiet Polskich), Kazimierz Grabowski (1928-2002, urzędnik, polityk), Roman Sieradzki (1937-2003), Bronisław Bikowski (1933-2005), Stanisław Czekański (1941-2007), Edward Sikorski (1942-2007), Tadeusz Mleczko (1939-2019).
  • Inni: Stanisław Biedko (1891-1947, inspektor pracy), Tadeusz Ratajski (1902-1952, naczelnik pocztowy), Wacław Hiolski (1877-1958, naczelnik poczt i telefonów w Stryju), Zenon Gościński, (dyrektor adm. Żupy Solnej w Bochni), Jan Kaczor (1919-1976), starszy lustrator CZSR, Stefan Bednarz (1922-1981, dyrektor PDZ Stacji Klimatycznej w Zakopanem), Marian Witalis (1948-2020).
  • Lekarze i pracownicy służby zdrowia

    dr Kacper Kostecki (1785-1864), dr Jerzy Rapf (1796-1874), Jan Zarewicz (zm. 1885), Wincenty Konieczko (1852-1888, dyrektor szpitala w Sanoku), dr Jacek Jabłoński (zm. 1912), dr Maurycy Drewiński (zm. 1916), dr Józef Kurasiewicz (zm. 1926), dr Józef Dziuban (zm. 1928, weterynarz), dr Jan Porajewski (1872-1929), mjr lek. Teofil Kondyjowski (ur. 1876, zm. po 1946), dr Karol Zaleski (1856–1941), dr Włodzimierz Pajączkowski (1864-1943, dyrektor szpitala), płk dr Stanisław Gilewicz (1869-1943, oficer wojskowy tytularny), Józef Serwa (1868-1945), por. Józef Weiner (1891-1963), dr Wiktor Robel (1894-1963), kpt. dr Stanisław Domański (1888-1970, dyrektor szpitala w Sanoku), kpt. dr Kazimierz Niedzielski (1893-1976, dyrektor szpitala), kpt. dr Gustaw Kosiba (1902-1981), Bronisław Jarosz (1924-1977), płk dr Marian Killar (1918-1982), Witalis Władyka (1906-1983, weterynarz), Barbara Słuszkiewicz (1923-1984), dr Edward Czech (1914-1984, rentgenolog), Zbigniew Serwa (1908-1984), Jan Czyż (1905-1985), Jan Kazimierz Kosowski (1928-1986), Marian Musiał (1908-1991), Włodzimierz Storoszczuk (1915-1993, weterynarz), dr Albin Rysz (1930-1993), Jerzy Nering (1936-1994), dr Ryszard Ekert (1933-1996), Zygmunt Dąbrowski (1929-1997), Zdzisław Polewka (1930-1997), dr Wilhelm Gregory (1915-1998), Adam Zeńczak (1924-2000, stomatolog, żołnierz AK), Teresa Dalska (1925-2006), mjr Karol Świetlik (1924-2006, żołnierz AK), Urban Jawień (1931-2007), Salomea Zielińska (1921-2009, pielęgniarka), Wojciech Czech (1947-2010), Jan Pawlik (1930-2012), Adam Skoczyński (1914-2012, pediatra, żołnierz AK), ppor. dr Feliks Antoni Krzan (1920-2013, weterynarz), Danuta Kaczorowska (1914-2017), Stanisław Moskal (1936-2018).

    Walenty Lipiński (ur. 1813 w Koprzywnicy, zm. 1898 w Sanoku) – powstaniec listopadowy, przedsiębiorca. Współzałożyciel Zakładów Kotlarskich w Sanoku, które dały początek późniejszej fabryce wagonów i autobusów Autosan.Nowy Wiśnicz – miasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.
    Nauczyciele, wykładowcy i pracownicy oświaty

    Maciej Strojek (1858-1890, dyrektor szkoły powszechnej w Sanoku), Józefa Rapf (1809-1891, kierownik szkoły żeńskiej w Sanoku), Józef Grotowski (1874-1905, profesor gimnazjalny), Hipolit Neuwirth (1859-1906), Antoni Kwiatkowski (1844-1907), Józef Tomasik (1865-1908, profesor gimnazjalny), Antoni Wyszatycki (zm. 1909), Leopold Biega (1848-1910, dyrektor szkoły wydziałowej), Bronisław Rylski (1877-1911), Antoni Gołkowski (1838-1914), Michał Kiczorowski (1866-1915), August Mroczkowski (1845-1920), Mieczysław Strojek (1886-1921, dyrektor szkoły powszechnej), Roman Kozicki (1889-1921), Wanda Mochnacka (1853-1922), Władysław Sygnarski (1864-1925, dyrektor szkół), Maria Szabłowska (1903-1927), Stanisław de Mirow Myszkowski (1849-1929, pisarz), Andrzej Szmyd (zm. 1930), Stanisław Borowiczka (1872-1930), dr Michał Ładyżyński (1867-1931), Tomasz Pisarczuk (zm. 1933, inspektor szkolny), Władysław Łukaszewicz (1858-1934, dyrektor szkoły 7-klasowej), Marian Szajna (1873-1936), Wołodymyr Czajkiwski (1884-1937), Józef Wojtanowicz (1880-1937), Josyp Hukewycz (1891-1939), Jan Killar (1884-1939), Teodozja Drewińska (1848-1941, dyrektor szkół w Sanoku), Franciszek Grzyb (1888-1941), Janina Burnatowicz (1907-1941), Walerian Czykiel (1880-1942), dr Bronisława Chrząszczewska-Rymaszewska (1889-1942), Franciszek Słuszkiewicz (1875−1944, dyrektor gimnazjum w Bochni), Zenobiusz Mathiasz (zm. 1944), Eugeniusz Biliński (1893-1947), Michał Trzciński (1911-1948, kierownik szkoły), Balbina Germak (1880-1949, kierowniczka Szkoły im. Królowej Jadwigi), Alfons Szczurowski (1882-1950), Stanisław Czajkowski (1875-1950, profesor seminarium w Samborze), Michał Śliwiński (1882-1953, kierownik szkoły im. Grzegorza z Sanoka, prezes ZNP), Jadwiga Ruczka (1885-1953), Matylda Wasylewicz (zm. 1953), Franciszek Wanic (1881-1954), Leon Barucki (1883-1955), Józef Dąbrowski (1897-1956), Ludwik Jasiński (1880-1956, inspektor szkolny), Józef Rolski (1883-1967), Szymon Słomiana (1910-1959), Helena Langner (1895-1960), Franciszek Szafrański (1886-1963), Andrzej Grasela (1880-1965, dyrektor gimnazjum), Celina Kulczycka (zm. 1965), Eleonora Radwańska (1879-1967), Helena Strojek-Kulczycka (1889-1968, sybiraczka), Prochownik (1892-1968), Zofia Kałwa (1896-1969), Nestor Lenczyk (1901-1969), Helena Prochownik-Radomska (1894-1972), Irena Mathiasz (1903-1972), Władysław Dziduszko (1899-1972), Jan Bogusz (1907-1974), Janina Sopotnicka (1887-1975), dr Leopold Musiał (1905-1975), Maria Orłoś (1894-1976), Maria Spanily (1886-1977), Franciszek Moszoro (1891-1977), Izydora Hermanowska (1892-1977), Jadwiga Kubrakiewicz (1907-1978), Janina Wowczuk (1892-1979, członek tajnego nauczania), Karol Siekierzyński (1907-1979), Stefan Lewicki (1891-1979), Katarzyna Janiec (1896-1980), Józef Grabowski (1905-1980), Anna Pohorska (1903-1981), dr Maria Kril (1904-1982), Emilia Słuszkiewicz (1888-1982, dyrektorka szkoły), Albina Wójcik (1901-1982), płk dr Marian Killar (1918-1982), Jadwiga Lorenc (zm. 1982), Adam Bieniasz (1911-1983), Gwidon Szepiowski (1908-1984), dr Zofia Skołozdro (1896-1984, dyrektor Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego Żeńskiego w Sanoku), Antonina Rudnicka (1891-1984), Irena Kocyłowska (1902–1984), Zenon Chruszcz (1905-1984), Tadeusz Wojtowicz (1916-1985), Stanisław Potocki (1906-1986), Helena Dworska (1901–1986), Maria Leokadia Radwańska (1904-1986), Małgorzata Słodziak (1957-1986), Władysław Kreowski (1889-1987, kierownik szkół), Tomasz Kurek (1910-1986), Janina Szepiowska (1910-1988), Helena Kamecka-Urban (1912-1988), Ludwik Romaniak (1930-1990), Józefa Rudzik (1897-1990), inż. Kazimierz Sobczyk (1925-1990), Józef Bogaczewicz (1904-1991), Kazimiera Ekert (1906-1991), Maria Potocka (1901-1991), Jadwiga Zaleska (1900–1993), Helena Świerzowicz (1909-1993), Zofia Bandurka (1913-1993, dyrektor Liceum Medycznego), Wanda Kubrakiewicz (1912-1994), Józef Penar (1909-1994), Mieczysław Habrat (1932-1994), Zofia Lenczyk (1914-1994), Stanisław Kurek (1912-1995), Wojciech Sołtys (1925-1995), Jerzy Lisowski (1930-1996), Janina Bogaczewicz (1919-1996), Tadeusz Śliwiński (1907-1997), Maria Breit (1908-1997), Józef Pohorski (1907-1998), Krzysztofa Borowiec (1932-1997), Zofia Wolwowicz, Kazimiera Rafalska (1909-1998), Lidia Jakiel-Musiał (zm. 1999, nauczycielka Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie), Waleria Kopecka (1897-1999), Stanisław Obara (1939-2002, dyrektor II LO), Maria Lisowska (1910-2004), Aleksander Sarkady (1922-2006), Helena Grabowska (1925-2008), Maria Skoczyńska (1916-2008), Teofila Trzcińska (1912-2009), Jerzy Pawliszewski (1946-2009), prof. dr inż. Marian Golczyk (1921-2009), Zygmunt Skałkowski (1928-2012), Roman Daszyk (1931-2013), Marian Jaśkiewicz (dyrektor szkoły), Irena Olbert (1932-2016), Edward Findysz (1922-2016), Jan Skarbowski (1939-2017), dr Tomasz Blecharczyk (1935-2017), Tadeusz Mleczko (1939-2019), Danuta Przystasz (1920-2019), Marian Witalis (1948-2020).

    Tadeusz Ludwik Mleczko (ur. 29 lipca 1939 w Zagórzu, zm. 13 sierpnia 2019 w Sanoku) – polski nauczyciel, polityk, działacz sportowy. Jan Wincenty Skarbowski (ur. 15 marca 1939 w Nadolanach, zm. 25 maja 2017) – polski inżynier mechanik, nauczyciel, działacz partyjny.
    Artyści i ludzie kultury i mediów

    Nikodem Biernacki (1825-1892, skrzypek i kompozytor), Józef Seredyński (1883-1917, fotograf), Stanisław Piątkiewicz (1859-1930, rzeźbiarz), Maria Bianka Mossoczy (1887-1929, malarka), Wanda Kossakowa (1879–1960, pianistka, pedagog), Olga Didur-Wiktorowa (1900-1963, śpiewaczka operowa), Stanisław Jan Piątkiewicz (1897–1970, rzeźbiarz), Władysław Lisowski (1884–1970, malarz), Edmund Hydzik Drogomirski (1890-1971), Bronisław Filipczak (1877-1973, muzyk), Bronisław Naczas (1920–1984, malarz) Franciszek Strachocki (1904-1985, fotograf), Władysław Wiśniowski (1911-1993, muzyk), Józef Penar (1909-1994, malarz),Wojciech Jahn (1937-1994, malarz), Maria Bieńkowska (1907-1994, pracownica Autosanu, działaczka kulturalna), Czesława Dorec-Czarniecka z domu Starawska (1907-1994, aktorka teatralna), Edward Dańczyszyn (1924-1995, muzyk, działacz kulturalny), Kazimierz Florek (1917-1996, malarz), Tomasz Beksiński (1958–1999, dziennikarz i prezenter radiowy, tłumacz), Roman Bańkowski (1932-2004, poeta), inż. Zdzisław Beksiński (1929–2005, artysta malarz), Ryszard Kulman (1947-2011, poeta), Tadeusz Ortyl (1939-2011, muzyk, numizmatyk), Anna Turkowska (1926-2011, artystka włókiennik), Ewa Nowotarska (1924-2012, artysta konserwator), Tadeusz Turkowski (1923-2012, artysta malarz), Włodzimierz Marczak (1922-2016, pisarz, poeta), Adam Przybysz (1950-2020, plastyk, rzeźbiarz), Władysław Szulc (1933-2021, malarz, fotograf), Marian Kawski (1942-2021, wokalista)

    Zbigniew Henryk Paszta (ur. 8 lipca 1937 w Białymstoku, zm. 19 kwietnia 1981 w Sanoku) – polski chemik, pracownik przemysłu gumowego związany z Sanokiem. Władysław Oswald (ur. 15 października 1867, zm. 25 czerwca 1943 w Sanoku) – polski urzędnik skarbowy, działacz społeczny.
    Naukowcy, inżynierowie, przedsiębiorcy, społecznicy

    Karol Pollak (1818-1880, drukarz, wydawca, księgarz), Mateusz Beksiński (1814-1886, powstaniec listopadowy, współzałożyciel Zakładów Kotlarskich), Walenty Lipiński (1813-1897, powstaniec listopadowy, współzałożyciel Zakładów Kotlarskich), Kazimierz Lipiński (1857-1911, założyciel Fabryki Wagonów i poseł na Sejm Krajowy), Karol Gerardis (zm. 1920), Jan Hydzik (1871-1931, farmaceuta), Aleksander Piech (1851-1932, mistrz brązowniczy), Zygmunt Peszkowski (1875–1946, cukiernik), Piotr Radwański (1873-1955, ogrodnik miejski parku w Sanoku), Jan Pomykała (1901-1976, kierownik kopalni nafty), Zbigniew Paszta (1937-1981, dyrektor SZPG „Stomil”), Władysław Szombara (1909–1984, matematyk, bankowiec), Jakub Kolano (1912-1991, mistrz blacharski), Stefan Stefański (1914–1998, muzealnik, regionalista, znawca Sanoka), Henryk Olszański (1939–2005, etnograf), Zbigniew Jara (1919–2008, lekarz weterynarii, profesor ichtiopatolog), Edward Zając (1929-2014, historyk, archiwista, radny Sanoka), dr inż. Jacek Szczepkowski (1940-2019)

    Romuald Ochęduszko (ur. 15 stycznia 1911 w Sanoku, zm. 13 maja 1944 pod Monte Cassino) – podporucznik, oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wojennym Orderu Virtuti Militari.Jakub Mikoś (ur. 22 lipca 1887 w Golcowej, zm. 27 listopada 1954) – polski duchowny rzymskokatolicki, kapelan, kanonik, działacz społeczny.
  • Inżynierowie: Aleksander Teofil Lipiński (1849-1897), Stanisław Bauman (zm. 1921, geometra), Kornel Heinrich (1833-1888, budowniczy), Henryk Stoy (zm. 1909, budowniczy), Kazimierz Sulimierski (1857-1914), Władysław Beksiński (1850-1929, architekt), płk Kazimierz Barancewicz (1880-1939), Wilhelm Szomek (1857–1940, geometra), Kalikst Dembiński (1874-1941, dyrektor kopalni), Jan Kosina (1859-1943, leśnik, mierniczy), Władysław Chomiak (1871-1945, budowniczy), Stanisław Beksiński (1887–1953, mierniczy przysięgły), Wacław Reszkowski (1916-1958, leśnik), Ludwik Dankmayer (1902-1961, dyrektor kopalni w Harklowej), Zdzisław Krasowski (1949-1972), Bruno Cienciała (1882-1972, leśnik), Adam Hoszowski (1890-1975), Włodzimierz Gościński (1905-1977, dyrektor kopalni w Bochni i Wapnie), Irydion Mathiasz (1926-1998, architekt), Jerzy Wiechowski (1932-1998, architekt, rysownik).
  • Ratownicy GOPR: Karol Dziuban (1921-1974, założyciel i pierwszy naczelnik Grupy Bieszczadzkiej GOPR, działacz turystyczny), Andrzej Kurek ps. „Dusiek” (1923-1993), Ryszard Kafel (1936-1994), Jerzy Mendyka (1927-1997, pilot lotnictwa sanitarnego), Witold Ryznar (1953-1999), Adam Górka (1944-2017, naczelnik GB GOPR)
  • Pracownicy Autosanu

    Władysław Gąsiorowski (1924-1989), Tadeusz Zoszak (1934-1992), Karol Kenar (1919-1995), Eugeniusz Raś (1923-1997), Tadeusz Święs (1932-1998), Roman Fil (1919-2007), inż. Stanisław Grochmal (1928-2009), inż. Leszek Kawczyński (1934-2010), Henryk Gralka (1931-2012), inż. Romuald Bobrzak (1928-2012), Jan Skarbowski (1939-2017)

    Stanisław Jan Piątkiewicz (ur. 10 października 1897 w Rymanowie, zm. 29 stycznia 1970 w Sanoku) – polski rzeźbiarz, syn rzeźbiarza Stanisława Piątkiewicza.Tadeusz Tertil (ur. 7 września 1864 w Sanoku, zm. 31 marca 1925 w Tarnowie) – prawnik, długoletni burmistrz Tarnowa, poseł do Rady Państwa w Wiedniu i Sejmu Krajowego Galicji, członek Polskiej Komisji Likwidacyjnej.
    Harcerze

    hm. Władysław Kwaśniewicz (1906-1945), Franciszek Moszoro (1891-1977), Albina Wójcik (1901-1982), Leonard Kabala (zm. 1988), Jadwiga Zaleska (1900–1993), Maria Lisowska (1910-2004), hm. Czesław Borczyk (1910-2004), hm. Teresa Suda (1929-2007), hm. Kamila Drozdowska (1915-2008) Sportowcy i działacze sportowi

  • Marian Sebastiański (1907-1979), Mieczysław Chudzik (1908–1989), Jan Samek (1937-1991, pilot, modelarz), Zbigniew Dańczyszyn (1920-1991), Tadeusz Szczudlik (1919-1995), Eugeniusz Raś (1923-1997), Edward Pilszak (1928-2010), Eugeniusz Czerepaniak (1921-2016), Lech Ciuk (1941-2018), Tadeusz Mleczko (1939-2019).
  • Piłkarze: Stanisław Mielniczek (1933-1988), Adam Huczko (-2013), Aleksander Wolwowicz (1928-2014), Jerzy Pietrzkiewicz (1953–2017)
  • Hokeiści: Piotr Milan (1971–1995), Franciszek Rekucki (1954-1995), Tadeusz Glimas (1950–1996), Jan Łakos (1947–2006), Jan Paszkiewicz (1950–2011), Tadeusz Garb (1948–2014), Andrzej Bielec (1956-2015)
  • Piloci: Zbigniew Szuber (1918-1996), Jerzy Mendyka (1927-1997), Jacek Rudy (1935-2017)
  • Inne osoby
  • Wilhelmina Tertil z domu Płońska (zm. 12 lutego 1866 w wieku 27 lat), żona Roberta Tertila i matka Tadeusza Tertila.
  • Julia Starosolska (1845-1919), córka Jerzego Rapfa, żona Joachima, matka Wołodymyra.
  • Janina Lubowiecka z domu Wolf (zm. 1929), żona oficera Józefa Lubowieckiego.
  • Władysław Józef Godula (ur. 24 lipca 1911 w Sanoku, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – nauczyciel, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.Tadeusz Sieradzki (ur. 19 listopada 1922 w Nowotańcu, zm. 15 czerwca 1945 w Sanoku) – polski działacz komunistyczny, członek PPR i GL, funkcjonariusz UB.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Antoni Żubryd ps. „Zuch” (ur. 4 września 1918 w Sanoku, zm. 24 października 1946 w Malinówce) – podoficer piechoty Wojska Polskiego, major Narodowych Sił Zbrojnych, dowódca oddziału partyzanckiego NSZ – Zuch.
    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.
    Nowe Podkarpacie – tygodnik regionalny z siedzibą w Krośnie, wydawana przez Nowe Podkarpacie Sp. z o.o. Ukazuje się w każdą środę. W tygodniku umieszczane są informacje z Krosna, Jasła, Sanoka, Brzozowa, Leska i Ustrzyków Dolnych. Od 1970 roku do 1993 roku gazeta wydawana była pod nazwą „Podkarpacie”. 7 lipca 1993 ówczesne „Podkarpacie” zmieniło nazwę na „Nowe Podkarpacie” i pod takim tytułem ukazuje się do dziś.
    Ludwik Makolondra (ur. w 1874 , zm. 1942 we Lwowie) - polski rzeźbiarz, mistrz kamieniarstwa, specjalizujący się w rzeźbie sepulkralnej.
    Zygmunt Stanisław Zieniewicz Kruszelnicki (ur. 1 kwietnia 1889 w Samborze, zm. 9 marca 1940 w Buchenwaldzie) – polski sędzia, adwokat, działacz narodowy i sokoli.
    Wilhelm Szomek, właśc. Schomek (ur. 1857 w Sanoku, zm. 19 lutego 1940 tamże) – polski inżynier geometra, mierniczy przysięgły.
    Cyrkuł sanocki – ziemia sanocka znalazła się pod zaborem austriackim po I rozbiorze Polski w roku 1772. Już 14 maja 1772 oddziały przedniej straży preszowskiej pod dowództwem gen. Esterhazego zajęły cały obszar ziemi sanockiej.

    Reklama