Ciecz wodnista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ciecz wodnista (łac. humor aquosus) – substancja wypełniająca przednią komorę oka. Występuje w ilości ok. 0,3 cm³ w każdej gałce ocznej. Przeźroczysta ciecz wytwarzana w tylnej komorze oka w wyrostku rzęskowym w ilości ok. 2 mm³/min. Przez źrenicę dostaje się do komory przedniej oka. Stamtąd nadmiar cieczy wodnistej jest odprowadzany kanałem Schlemma do żył rzęskowych i spojówkowych. Ciecz wodnista odprowadza szkodliwe produkty przemiany materii oraz odżywia rogówkę i soczewkę.

Kanał Schlemma, inaczej zatoka żylna twardówki (łac. sinus venosus sclerae) – kanał na przekroju owalny, biegnący okrężnie wzdłuż całej granicy rogówkowo-twardówkowej; wysłany śródbłonkiem. Ograniczony warstwami twardówki; ścianę przyśrodkową zatoki stanowi więzadło grzebieniaste kąta tęczówkowo-rogówkowego. Zatoka łączy przednią komorę oka przez więzadło grzebieniaste z układem żył rzęskowych i spojówkowych, stanowi drogę odpływu cieczy wodnistej oka.Wyrostki rzęskowe (łac. processus ciliares) - szereg fałdów, które są połączone za pomocą więzadeł, na których zamocowana jest soczewka. W nabłonku wyrostków rzęskowych syntezowana jest ciecz wodnista, która wypełnia przednią i tylną komorę oka. Wyrostki są bogato unaczynione i unerwione, wchodzą w skład ciała rzęskowego.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Zygmunt Urbanowicz: Mała encyklopedia anatomii człowieka. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2003, s. 36. ISBN 83-89309-09-2.




Warto wiedzieć że... beta

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Reklama