Chwyt pistoletowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chwyt pistoletowy w karabinie SG 550
Karabinek PM Md. 1963 wyposażony w 2 chwyty pistoletowe (przy spuście oraz pod łożem)

Chwyt pistoletowy – element broni strzeleckiej służący do jej trzymania podczas prowadzenia ognia, umieszczany obok spustu. Pierwotnie wykorzystywany wyłącznie jako rękojeść pistoletów (stąd nazwa), z czasem ze względu na wysoką ergonomię, zaczęto go stosować również w innych rodzajach broni palnej: pistoletach maszynowych, karabinach automatycznych itp.

PM Md. 1963 (rum. Pistolul-mitralieră, calibrul 7,62 mm, model 1963; nazwa handlowa: AIM) – produkowana w Rumunii odmiana radzieckiego karabinka automatycznego AKM z charakterystycznym wbudowanym w łoże chwytem pistoletowym. Pistolet maszynowy – indywidualna broń strzelecka, zasilana amunicją pistoletową. Samoczynna, rzadziej samoczynno-samopowtarzalna. Przeznaczona do zwalczania siły żywej na odległości do 200 m, do likwidacji oporu w schronach i rowach strzeleckich, do walk partyzanckich i dywersyjnych itp. Działanie oparte najczęściej na zasadzie odrzutu zamka swobodnego rzadziej półswobodnego. Zasilana z magazynków o dużej pojemności. Pierwszym pistoletem maszynowym był włoski pistolet maszynowy Villar-Perosa.

Wewnątrz chwytu pistoletowego może znajdować się gniazdo magazynka lub elementy mechanizmu spustowego. Niekiedy dodatkowy chwyt pistoletowy bywa również montowany pod łożem przednim (w broni długiej), ułatwiając strzelcowi kontrolowanie podrzutu.

Podrzut broni - zjawisko obrotu broni w płaszczyźnie pionowej wywołane siłą odrzutu, występujące skutkiem położenia środka ciężkości lub punktu podparcia broni poniżej osi przewodu lufy. Podrzut wzrasta wraz z siłą odrzutu i przesunięciem pomiędzy środkiem ciężkości (lub punktem podparcia) a osią przewodu lufy). Podrzut broni jest zjawiskiem niekorzystnym ponieważ zmieniając linię celowania zmniejsza celność. W celu zmniejszenia podrzutu stosuje się osłabiacze podrzutuPistolet (fr.) - krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m), a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki. Charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 55. ISBN 83-11-06699-X.
  • Broń strzelecka jest to broń palna przystosowana do amunicji strzeleckiej, której kaliber nie przekracza na ogół (z wyjątkiem wyspecjalizowanych środków np. granatników, rusznic przeciwpancernych) 20 mm. Do broni strzeleckiej zaliczamy także granaty ręczne.Broń palna – broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową.




    Warto wiedzieć że... beta

    Rękojeść - część ręcznego narzędzia, przyrządu, instrumentu, broni ręcznej itp. służąca do uchwycenia i pewnego trzymania całą dłonią w celu posługiwania się danym urządzeniem. Rękojeści powinny być ergonomiczne, tzn. ich kształt winien odpowiadać anatomicznej budowie dłoni przewidywanego użytkownika danego urządzenia, oraz charakteru wykonywanych czynności, mogą być również wzbogacone o dodatkowe elementy, jak urządzenia sterujące czy osłony.
    Karabin (Karabinek) automatyczny – rodzaj broni strzeleckiej mogącej strzelać ogniem pojedynczym i seriami, strzelającej nabojem pośrednim lub karabinowym, nazywany też karabinem (karabinkiem) szturmowym. Według ustanowionej 5 marca 2004 Polskiej Normy „PN-V-01016:2004. Broń strzelecka. Terminologia” – zastępującej wcześniejsze normy „WBN-90/0402-14 (Broń strzelecka. Terminologia)” i „WBN-91/0402-29 (Mechanizmy i części broni strzeleckiej. Terminologia)” – oficjalne nazewnictwo techniczne konstrukcji strzelającej nabojem pośrednim to karabinek automatyczny zaś nabojem karabinowym to karabin automatyczny. Skrócone odmiany broni, noszą nazwy, odpowiednio, subkarabinek i subkarabin.
    Spust – element mechanizmu spustowego broni palnej, służąca do zwalniania tego mechanizmu przez strzelca w celu oddania strzału. Najczęściej ma formę języka, rzadziej szyny spustowej lub przycisku.

    Reklama