Chwarzenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chwarzenko (kaszb. Chwôrzënko, niem. Klein Gwarszno, 1867-1918 Elsenthal) – wieś pogranicza kaszubsko-kociewskiego w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Stara Kiszewa przy drodze wojewódzkiej nr Tabliczka DW214.svg.

Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Województwo gdańskie – jedno z 49 województw istniejących w latach 1975-1998, położone w północnej Polsce. W 1999 roku włączone zostało do województwa pomorskiego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Inne miejscowości o nazwie Chwarzno: Chwarzno

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)




Warto wiedzieć że... beta

Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.
Kociewie – region etniczno-kulturowy we wschodniej części Borów Tucholskich, położony w dorzeczu Wierzycy i Wdy, na lewym brzegu Wisły.
Kaszuby (kasz. Kaszëbë lub Kaszëbskô) – region kulturowy w północnej Polsce, będący częścią Pomorza, w którym zamieszkują Kaszubi (autochtoniczni Pomorzanie) posługujący się językiem regionalnym – etnolektem, określanym jako język kaszubski.
Droga wojewódzka nr 214 – droga wojewódzka w województwach pomorskim i kujawsko-pomorskim o długości 170 km łącząca Łebę z Warlubiem. Droga przebiega przez 5 powiatów: lęborski (gminy: Łeba, Wicko, Nowa Wieś Lęborska, Lębork i Cewice), kartuski (gminy: Sierakowice, Sulęczyno i Stężyca), kościerski (gminy: Kościerzyna i Stara Kiszewa), starogardzki (gminy: Zblewo, Lubichowo, Skórcz i Osiek) i świecki (gmina Warlubie) w województwie kujawsko-pomorskim. Droga ta na odcinku od Warlubia do Głuchego pod Skórczem o długości 28 km jest drogą wybudowaną w 20-leciu międzywojennym jako droga omijająca obszar Wolnego Miasta Gdańska, projektowana była przez włoskiego inżyniera Piero Purricellego, prekursora autostrad we Włoszech i w Niemczech. Niezrealizowany dalszy przebieg tej drogi widoczny jest na zdjęciach satelitarnych jako ślad drogi gruntowej biegnącej po linii prostej do Lubichowa. Istniejący odcinek charakteryzuje brak zabudowy wsi w pobliżu drogi oraz bardzo długie odcinki proste, droga na tym odcinku posiada bardzo szerokie pobocza gruntowe. Dalsza budowa tej drogi do Lubichowa została przerwana najprawdopodobniej w 1939 roku wraz z wybuchem II wojny światowej.
Język kaszubski, dialekt kaszubski (nazwy własne: kaszëbsczi jãzëk, kaszëbskô mòwa, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa) – mowa zachodniosłowiańska i lechicka o spornym statusie – w zależności od przyjętych kryteriów uznawana za odrębny język lub dialekt języka polskiego. Często przyjmowane jest stanowisko pośrednie, unika się określania jej jako „język” lub „dialekt” albo określa się ją jako etnolekt. Z prawnego punktu widzenia kaszubszczyzna jest w Polsce językiem regionalnym. Kaszubskim posługuje się w Polsce na co dzień 108 tys. Kaszubów. Jest jedyną pozostałością słowiańskich dialektów pomorskich. Należy do grupy języków lechickich, w jej centralnej odmianie, bliski standardowemu językowi polskiemu, z wpływami języka połabskiego, dolnoniemieckiego i staropruskiego.

Reklama