Chusta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chustka na głowę

Chusta – płat materiału, zwykle kwadratowy, prostokątny lub trójkątny. Stosowana jest, przeważnie jako część ubioru kobiecego, do okrywania głowy, ramion i pleców, często jako ozdoba. Niektóre chusty służą do noszenia przedmiotów lub dzieci.

Chusteczka do nosa – obszyty kawałek płótna niewielkich rozmiarów lub miękki i przyjemny w dotyku papier do higieny twarzy podobnej wielkości.Kefija (arab.: كوفية, kūfīyah ang.: keffiyeh, arabic scarf) – tradycyjne arabskie nakrycie głowy. Kwadratowy kawałek materiału, przeważnie bawełniany, złożony i owinięty w różny sposób dookoła głowy. Występuje wiele odmian, wiele palestyńskich kefiji jest wykonana z mieszaniny bawełny i wełny, która charakteryzuje się tym, iż zachowuje ciepło i schnie szybko. Przeważnie złożona na pół, tak iż formuje się trójkąt, sfałdowany następnie na czole. Często kefija utrzymywana jest na odpowiednim miejscu za pomocą pętli ze sznurka, nazywanej agal (عقال, ʿiqāl). Niektórzy noszący tę chustę formują z niej turban, podczas gdy inni noszą ją luźno opadającą na ramiona i plecy. Kefija najczęściej jest biała, z czarnym lub czerwonym wzorem. Prosta, biała kefija jest najbardziej popularna w państwach Zatoki Perskiej, wypierając niemal całkiem inne wzory z Kuwejtu i Bahrajnu. Biało-czarna kefija jest najbardziej rozpowszechniona w krajach Lewantu. Biało-czerwona natomiast jest najbardziej związana z Jordanią.

Niektóre rodzaje chust:

Tybetka – nazwa elementu odzieży wykonanego z cienkiej tkaniny z wełny czesankowej owiec lub kóz tybetańskich (tzw. tybetu), drukowanej w motywy kwiatowo-roślinne, głównie zróżnicowane układy stylizowanych kwiatów. Chusta – element munduru harcerskiego. Zwinięta, jest noszona na bluzie mundurowej, pod kołnierzem (czasami na kołnierzu) i spięta suwakiem lub zawiązana na węzeł (zależy to od zwyczajów drużyny). Pierwotnie w skautingu chusta, jak każdy element munduru, miała swoje znaczenie praktyczne – służyła do zaopatrywania ran.
Chusta ludowa, drukowana (Czechy, XIX w.)
  • apaszka
  • arafatka (kefija)
  • bandana
  • chusta chirurgiczna
  • chusta do noszenia dzieci
  • chusta harcerska
  • chusta trójkątna
  • chusta turecka
  • chusteczka do nosa
  • hidżab
  • kwef
  • łoktusza
  • nałęczka
  • tybetka
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • chusty z Pawłowskiego Posadu
  • chusty orenburskie
  • Chusta trójkątna – bawełniana chusta w kształcie trójkąta równoramiennego najczęściej o wymiarach 96 x 96 x 136 cm. Stosuje się ją w czasie udzielania pierwszej pomocy do tymczasowego unieruchomienia kończyny w przypadku zwichnięć albo złamania obojczyka, kości ramieniowej, kości przedramienia lub dłoni. Do pewnego unieruchomienia kończyny niezbędne są trzy chusty.Łoktusza, (także naramiennik) – stara nazwa płachty, rańtucha, szala, którym kobiety w niektórych regionach Polski okrywały ramiona, plecy, a także łokcie, i stąd wzięła się nazwa łoktuszy. Dawne łoktusze były to duże chusty z białego grubego płótna.




    Warto wiedzieć że... beta

    Hidżab (arab.حجاب, dosłownie kurtyna, zasłona) – określenie, pochodzące od słowa haja, czyli skromność, tradycyjnie oznacza muzułmański skromny sposób ubierania się - zarówno kobiecy jak i męski. Obecnie znacznie częściej używa się go jako synonimu noszonej przez kobiety chusty - kwadratowej, zakrywającej włosy, uszy i szyję, jednak nie ramiona i twarz.
    Chusta do noszenia dzieci – prostokątny lub rzadziej kwadratowy pas tkaniny, najczęściej z naturalnych włókien o splocie skośno-krzyżowym, który dzięki specjalnym wiązaniom umożliwia bezpieczne noszenie niemowląt i starszych dzieci.

    Reklama