Chrypka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chrypka (łac. dysphonia, raucitas) – zaburzenie drgań fałdów głosowych krtani powodujące powstanie turbulentnego przepływu powietrza w obrębie głośni, co objawia się występowaniem szorstkiego, matowego głosu.

Kortykosteroidy (glikokortykoidy, glikokortykosterydy, glikokortykosteroidy, kortykosterydy) – hormony produkowane w warstwach pasmowatej i siatkowatej kory nadnerczy pod wpływem ACTH, które regulują przemiany białek, węglowodanów i tłuszczów. Zalicza się do nich: kortyzol, kortykosteron, kortyzon.Dna moczanowa (artretyzm, skaza moczanowa, łac. arthritis urica, diathesis urica) – przewlekła choroba związana z zaburzeniem metabolizmu kwasu moczowego powstającego z puryn.

Do rozwoju chrypki dochodzi w przypadku:

  • bezpośredniego uszkodzenia lub podrażnienia fałdów głosowych
  • uszkodzenia mięśni krtani
  • uszkodzenia nerwów unerwiających mięśnie krtani
  • zaburzeń przepływu powietrza przez krtań
  • ograniczenia ruchów krtani i struktur przylegających.
  • Przyczyny[ | edytuj kod]

  • pierwotne choroby krtani
  • ostre
  • zapalenie krtani lub zapalenie gardła
  • zapalenie nagłośni
  • krup
  • przewlekłe
  • zawodowe nadużywanie głosu
  • narażenie na dym tytoniowy
  • rak krtani lub rak gardła
  • refluks żołądkowo-przełykowy
  • ciało obce
  • uraz spowodowany intubacją
  • wtórne choroby krtani
  • powodujące osłabienie mięśni gardła i krtani
  • niedoczynność tarczycy
  • miastenia
  • przewlekłe wziewne stosowanie kortykosterydów
  • powodujące zapalenie stawu pierścienno-nalewkowego
  • reumatoidalne zapalenie stawów
  • toczeń rumieniowaty układowy
  • dna moczanowa
  • chrypka wywołana uszkodzeniem nerwu krtaniowego wstecznego
  • idiopatyczna (o nieznanej przyczynie)
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • grypa
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jan Tatoń, Anna Czech, Diagnostyka internistyczna, Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, ss. 69–70, 2005, ​ISBN 83-200-3156-7

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Porażenie nerwu krtaniowego wstecznego – zespół objawów występujący w przypadku porażenia nerwu, który unerwia krtań. Nerw krtaniowy wsteczny (zwrotny) odchodzi od nerwu błędnego i wstecznie powraca w obręb szyi, oddając gałązki unerwiające wszystkie wewnętrzne mięśnie krtani (z wyjątkiem mięśnia pierścienno-tarczowego, unerwianego przez nerw krtaniowy górny, którego uszkodzenie powoduje zmianę barwy głosu). Ten fakt warunkuje dość bogatą symptomatologię objawów chorobowych:Nowotwory złośliwe krtani – to najczęstsze nowotwory złośliwe w obrębie głowy i szyi. Po raku płuca są to najliczniejsze nowotwory dróg oddechowych. W Polsce stanowią siódmy pod względem częstości występowania rodzaj nowotworów u mężczyzn (4% wszystkich nowotworów). Współczynnik zachorowań wynosi dla mężczyzn 12,1/100000 a dla kobiet 1,6/100000. Zachorowalność kobiet w stosunku do mężczyzn wynosi w Polsce w zależności od regionu od 1:9 do 1:5 i ma tendencję wzrostową. Szczyt zachorowalności na nowotwory złośliwe krtani przypada na 6 i 7 dekadę życia. Umieralność na nowotwory krtani w Polsce rosła systematycznie od lat powojennych do lat 90. XX wieku. Na początku XXI wieku zaobserwowano powolny spadek zachorowalności i umieralności.




    Warto wiedzieć że... beta

    Zapalenie nagłośni (łac. epiglottitis) – stan zapalny nagłośni, potencjalnie zagrażający życiu i wymagający bezzwłocznego leczenia. Zapalenie nagłośni ma przede wszystkim bakteryjne podłoże, a czynnikiem wywołującym są Haemophilus influenzae typu B, rzadko Streptococcus pneumoniae lub Streptococcus pyogenes. Chorują najczęściej małe dzieci w wieku 2-6 lat.
    Toczeń rumieniowaty układowy (łac. lupus erythematosus systemicus, ang. systemic lupus erythematosus, SLE) lub Toczeń rumieniowaty trzewny – choroba autoimmunologiczna, należąca do grupy toczni rumieniowatych, rozwijająca się na tle złożonych i niejasnych zaburzeń układu odpornościowego, doprowadzająca do procesu zapalnego wielu tkanek i narządów.
    Błonica – choroba zakaźna, najczęściej występująca u dzieci, wywoływana przez maczugowiec błonicy (łac. Corynebacterium diphtheriae). Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest wytwarzany przez niektóre szczepy tych bakterii jad - toksyna błonicza.
    Reumatoidalne zapalenie stawów (w skrócie: RZS, dawna nazwa: gościec przewlekle postępujący, łac. polyarthritis reumatoidea, ang. rheumatoid arthritis w skrócie RA) – choroba reumatyczna o charakterze zapalnym i podłożu autoimmunologicznym.
    Niedoczynność tarczycy (łac. hypothyreosis, hypothyroidismus, ang. hypothyroidism) – choroba ludzi i zwierząt spowodowana niedoborem hormonów tarczycy, prowadzącym do spowolnienia procesów metabolicznych.
    Ostre zapalenie krtani (łac.laryngitis acuta) – choroba zapalna błony śluzowej górnych dróg oddechowych, najczęściej o etiologii zakaźnej. Przyczyną ostrego zapalenia krtani najczęściej jest zakażenie wirusowe, które może wikłać się zakażeniem bakteryjnym lub zakażenie pierwotnie bakteryjne, rzadziej lotne toksyny lub zaburzenia immunologiczne. W wyniku ostrego zapalenia trwającego góra kilka dni może wystąpić miejscowe uszkodzenie nabłonka krtani, które goi się bez pozostawienia zmian. W przypadku przedłużania się stanu zapalnego może dochodzić do powstawania zmian włóknistych i rozwoju przewlekłego zapalenia. W zależności od czynników etiologicznych zapalenie często obejmuje również śluzówkę sąsiadujących struktur anatomicznych: gardła i tchawicy.
    Ostre zapalenie gardła – stan zapalny gardła o etiologii wirusowej, bakteryjnej lub grzybiczej. Zazwyczaj obejmuje on głównie błonę śluzową, oszczędzając pierścień tkanki chłonnej gardła (migdałki podniebienne, migdałek gardłowy, migdałki trąbkowe i migdałek językowy). Ostre zapalenie gardła towarzyszy zazwyczaj chorobom zakaźnym takim jak grypa, odra, różyczka, ospa wietrzna. Poprzedza je zwykle ostry nieżyt nosa i przeziębienie.

    Reklama