Chondryty zwyczajne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chondryt zwyczajny NWA 869

Chondryty zwyczajne – grupa meteorytów kamiennych należąca do chondrytów. Stanowią ok. 80% wszystkich znajdowanych meteorytów. Chondryty zwyczajne dzielą się na trzy grupy: chondryty oliwinowo-bronzytowe (H), chondryty oliwinowo-hiperstenowe (L), chondryty oliwinowo-pigeonitowe (LL, nazywane też amfoterytami). Chondryty zwyczajne zawierają w swym składzie: piroksen rombowy 20-30%, plagioklaz 5-10%, troilit ok. 5%. Poza tym posiadają również oliwin, kamacyt i taenit w proporcjach zależnych od typu chondrytu. Nie zawierają minerałów z grupą wodorotlenową OH.

Amfoteryty – (inna nazwa: chondryty oliwinowo-pigeonitowe) według klasyfikacji meteorytów, jeden z typów chondrytów zwyczajnych oznaczony ogólnym symbolem LL. Meteoryty należące do tej grupy są najsilniej utlenione wśród chondrytów zwyczajnych. Wcześniej amfoteryty były zaliczane do achondrytów. Po znalezieniu chondr zostały zaliczone do chondrytów. Niekiedy bywają zaliczane też do chondrytów oliwinowo-hiperstenowych (L). Amfoteryty podlegają jeszcze podziałowi na: LL3, LL4, LL5, LL6.Chondryty oliwinowo-hiperstenowe (chondryty L) – grupa meteorytów należących do chondrytów zwyczajnych oznaczona ogólnym symbolem L. Zawartość minerałów w tym typie meteorytów jest taka sama jak w przypadku chondrytów oliwinowo-bronzytowych. Różnią się jedynie proporcjami występujących w nich minerałów. Nazwa chondrytu pochodzi od hiperstenu (Mg,Fe)2[Si2O6], rodzaju piroksenu. Chondryty oliwinowo-hiperstenowe podlegają jeszcze podziałowi na grupy: L3, L4, L5, L6.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Chondryt
  • Achondryt
  • Chondryty oliwinowo-bronzytowe
  • Chondryty oliwinowo-hiperstenowe
  • Chondryty węgliste
  • Kosmomineralogia
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Tajemnice kamieni z nieba, Marek Żbik, Warszawa 1987
  • Andrzej S Pilski, Nieziemskie skarby, Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999, ISBN 83-7180-173-4, OCLC 751197878.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Klasyfikacja meteorytów
  • Forsteryt, znany także jako chryzolit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy oliwinów. Forsteryt należy do grupy minerałów rzadkich. Forsteryt znaleziony został w meteorytach żelaznych i w próbkach pyłu kosmicznego z sondy Stardust.Chondryt – meteoryty kamienne składające się głównie z oliwinu i piroksenów. Ich nazwa pochodzi stąd, że większość zawiera chondry, czyli drobne, najczęściej zbudowane promieniście, kuliste skupienia krystaliczne (chondr nie mają niektóre chondryty węgliste).




    Warto wiedzieć że... beta

    Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w toku procesów geologicznych.
    Chondryty oliwinowo-bronzytowe – grupa meteorytów należących do chondrytów zwyczajnych oznaczona ogólnym symbolem H. Zawartość minerałów w tym typie meteorytów jest taka sama jak w przypadku chondrytów oliwinowo-hiperstenowych. Różnią się jedynie proporcjami występujących w nich minerałów. Nazwa chondrytu pochodzi od bronzytu (MgFeSiO3), rodzaju piroksenu. Chondryty oliwinowo-bronzytowe podlegają jeszcze podziałowi na grupy: H3, H4, H5, H6. Wiek kosmiczny chondrytów oliwinowo-bronzytowych ocenia się na 4 do 69 miliony lat. Występują dwie liczne grupy wiekowe: 5 i 22 miliony lat.
    Chondryty węgliste – grupa meteorytów kamiennych o symbolu ogólnym C. Charakteryzują się bardzo kruchą budową i dlatego przeważnie rozpadają się w trakcie przelotu przez ziemską atmosferę. Dotyczy to głównie grupy C1 i C2. Chondryty węgliste zawierają dużo węgla, do ok. 4% oraz dużo wody, do ok. 20%. Poza tym zawierają krzemiany z grupą wodorotlenową OH i magnetyt (do 25%).
    Troilit – niemagnetyczny siarczek żelaza FeS. Minerał występujący w meteorytach. Ziemskim odpowiednikiem troilitu jest magnetyczny pirotyn. Nazwę minerału wprowadził Gustaw Rose w miejsce starej nazwy dyslutytu. Troilit swą nazwą nawiązuje do Dominika Troili, odkrywcy minerału w meteorycie Albareto.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Taenit – minerał, postać krystaliczna stopu żelaza i niklu, zawierającego od 8% do 55% niklu. Wstępuje w meteorytach żelaznych i żelazno-kamiennych. Taenit może tworzyć w meteorytach wewnętrzne struktury zwane figurami Widmanstättena. Taenit nazywany jest też "żelazem wstęgowym" (grec. ταινια - taenia, wstęga). W ataksytach występuje jako główny minerał.
    Kamacyt – minerał, krystaliczna postać stopu żelaza (Fe) i niklu (Ni), zawierającego do 10.46% niklu i 89.54% żelaza. Wstępuje w meteorytach żelaznych i żelazno-kamiennych. Kamacyt może tworzyć w meteorytach wewnętrzne struktury zwane figurami Widmanstättena i liniami Neumanna. Kamacyt nazywany jest też "żelazem belkowym". Największy udokumentowany kryształ kamacytu ma wymiary 92×54×23 cm.

    Reklama