Chondryty enstatytowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
« Saint Sauveur » Chondryty enstatytowe EH5 1914

Chondryty enstatytowe – grupa meteorytów kamiennych. Jest to najrzadziej spotykany typ meteorytów kamiennych oznaczonych symbolem E. W chondrytach enstatytowych występuje żelazo w postaci metalicznej (kamacyt) i w połączeniu z siarką tworząc troilit (FeS, siarczek żelaza). W meteorytach tych występuje: enstatyt, minerał krzemianowy z magnezowej grupy piroksenów MgSiO3 (Mg2[Si2O6]). Może on tworzyć wyraźnie zarysowane struktury chondr enstatytowych. Poza tym w meteorytach tych występują: kwarc, trydymit, krystobalit. Brak w nim natomiast oliwinu oraz krzemianowych minerałów zawierających żelazo.

Żelazo (Fe, łac. ferrum) – metal z VIII grupy pobocznej o dużym znaczeniu gospodarczym, znane od czasów starożytnych.Trydymit – minerał z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od gr. tridymos = potrójny; zawdzięcza swoją nazwę szczególnie częstemu występowaniu w formie trojaków, ale spotyka się również bliźniaki i zbliźniaczenia wielokrotne.

Pierwszym meteorytem opisanym z tej grupy, był meteoryt spadły w 1901 roku w południowo-zachodniej Finlandii. Jak dotąd największym chondrytem enstatytowym jest kanadyjski meteoryt Abee.

Forsteryt, znany także jako chryzolit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy oliwinów. Forsteryt należy do grupy minerałów rzadkich. Forsteryt znaleziony został w meteorytach żelaznych i w próbkach pyłu kosmicznego z sondy Stardust.Chondryt – meteoryty kamienne składające się głównie z oliwinu i piroksenów. Ich nazwa pochodzi stąd, że większość zawiera chondry, czyli drobne, najczęściej zbudowane promieniście, kuliste skupienia krystaliczne (chondr nie mają niektóre chondryty węgliste).

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Chondryt
  • Achondryt
  • Chondryty oliwinowo-bronzytowe
  • Chondryty oliwinowo-hiperstenowe
  • Chondryty węgliste
  • Chondryty zwyczajne
  • kosmomineralogia
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • "Tajemnice kamieni z nieba", Marek Żbik, Warszawa 1987, str. 80
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Klasyfikacja meteorytów
  • Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w toku procesów geologicznych.Chondryty zwyczajne – grupa meteorytów kamiennych należąca do chondrytów. Stanowią ok. 80% wszystkich znajdowanych meteorytów. Chondryty zwyczajne dzielą się na trzy grupy: chondryty oliwinowo-bronzytowe (H), chondryty oliwinowo-hiperstenowe (L), chondryty oliwinowo-pigeonitowe (LL, nazywane też amfoterytami). Chondryty zwyczajne zawierają w swym składzie: piroksen rombowy 20-30%, plagioklaz 5-10%, troilit ok. 5%. Poza tym posiadają również oliwin, kamacyt i taenit w proporcjach zależnych od typu chondrytu. Nie zawierają minerałów z grupą wodorotlenowa OH.




    Warto wiedzieć że... beta

    Chondryty oliwinowo-bronzytowe – grupa meteorytów należących do chondrytów zwyczajnych oznaczona ogólnym symbolem H. Zawartość minerałów w tym typie meteorytów jest taka sama jak w przypadku chondrytów oliwinowo-hiperstenowych. Różnią się jedynie proporcjami występujących w nich minerałów. Nazwa chondrytu pochodzi od bronzytu (MgFeSiO3), rodzaju piroksenu. Chondryty oliwinowo-bronzytowe podlegają jeszcze podziałowi na grupy: H3, H4, H5, H6. Wiek kosmiczny chondrytów oliwinowo-bronzytowych ocenia się na 4 do 69 miliony lat. Występują dwie liczne grupy wiekowe: 5 i 22 miliony lat.
    Chondryty węgliste – grupa meteorytów kamiennych o symbolu ogólnym C. Charakteryzują się bardzo kruchą budową i dlatego przeważnie rozpadają się w trakcie przelotu przez ziemską atmosferę. Dotyczy to głównie grupy C1 i C2. Chondryty węgliste zawierają dużo węgla, do ok. 4% oraz dużo wody, do ok. 20%. Poza tym zawierają krzemiany z grupą wodorotlenową OH i magnetyt (do 25%).
    Krystobalit (cristobalit) – stosunkowo rzadki minerał należący do gromady krzemianów; ceniony w kręgach jubilerskich. Nazwa pochodzi od Cerro San Cristobal w Meksyku, gdzie minerał ten został znaleziony (1884 r.).
    Siarczek żelaza(II), FeS – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i żelaza na II stopniu utlenienia. Podobnie jak tlenek żelaza(II), jest związkiem niestechiometrycznym (bertolidem). W przyrodzie występuje jako ferromagnetyczny minerał pirotyn.
    Chondry (lub chondrule) – okrągłe ziarna (struktury geologiczne) z oliwinów i piroksenów rozsiane w materii meteorytu.
    Troilit – niemagnetyczny siarczek żelaza FeS. Minerał występujący w meteorytach. Ziemskim odpowiednikiem troilitu jest magnetyczny pirotyn. Nazwę minerału wprowadził Gustaw Rose w miejsce starej nazwy dyslutytu. Troilit swą nazwą nawiązuje do Dominika Troili, odkrywcy minerału w meteorycie Albareto.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.

    Reklama