Chirurgia stomatologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chirurgia stomatologiczna – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym jamy ustnej i okolic przyległych. Wyłoniła się w drugiej połowie XIX w. jako podspecjalność stomatologii wymagająca przygotowania ogólnochirurgicznego. Jest jedną z dwóch specjalności stomatologicznych (obok ortodoncji) uzyskiwanych w Polsce, których wzajemne uznawanie przez kraje członkowskie Unii, zagwarantowane zostało w Traktacie Akcesyjnym.

Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. Implantologia - nauka o wprowadzaniu implantów do żywego organizmu, ich interakcjach, budowie, właściwościach i warunkach niezbędnych do "przyjęcia się" wszczepu oraz przyczynach ich ewentualnego ich odrzucenia.

Zakres chirurgii stomatologicznej[ | edytuj kod]

Zakres zabiegów wykonywanych przez chirurga stomatologa, chirurga szczękowo-twarzowego oraz laryngologa, jako lekarzy zajmujących się operacjami w obszarze twarzoczaszki, bywa różny i zależny jest od posiadanych przez operującego umiejętności. Do najczęściej wykonywanych procedur w chirurgii stomatologicznej należą:

Medycyna (łac. medicina „sztuka lekarska”) – nauka empiryczna (oparta na doświadczeniu) obejmująca całość wiedzy o zdrowiu i chorobach człowieka oraz sposobach ich zapobiegania, oraz ich leczenia. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za prekursora medycyny starożytnej uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. W czasach najnowszych wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.Sterowana regeneracja tkanek – zespół procedur w periodontologii i chirurgii stomatologicznej, które przy zastosowaniu konkretnych materiałów prowadzą do odtworzenia struktur i funkcji utraconych tkanek przyzębia lub samej kości wyrostka zębodołowego.
  • ekstrakcje (również zębów zatrzymanych i jeszcze niewyrzniętych), ekstrakcje zębów mądrości,
  • odsłanianie zębów zatrzymanych w łuku,
  • plastyki połączeń jamy ustnej z zatoką szczękową
  • leczenie ropni oraz przetok ustno-twarzowych,
  • resekcje wierzchołka korzeni, hemisekcje,
  • zabiegi usunięcia włókniaków, nadziąślaków, mukoceli, brodawczaków i innych zmian błony śluzowej,
  • chirurgiczne przygotowanie jamy ustnej do leczenia protetycznego,
  • podcinanie wędzidełek warg i języka
  • zabiegi na zatoce szczękowej – w tym Operacja Caldwella-Luca oraz zabiegi wykonywane metodą endoskopową,
  • zabiegi z zakresu implantoprotetyki stomatologicznej,
  • leczenie nowotworów łagodnych oraz niektórych postaci nowotworów złośliwych jamy ustnej i warg oraz guzów nowotworopodobnych,
  • operacje usunięcia torbieli twarzoczaszki,
  • terapia ortopedyczna złamań zębów, wyrostków zębodołowych, szczęk i żuchwy,
  • farmakologiczne i operacyjne leczenie chorób gruczołów ślinowych i stawów skroniowo-żuchwowych,
  • leczenie zespołów bólowych twarzoczaszki,
  • zabiegi z zakresu chirurgii periodontologicznej.
  • Nowotwór łagodny, inaczej niezłośliwy (łac. neoplasma benignum) – nowotwór utworzony z tkanek zróżnicowanych i dojrzałych, o budowie mało odbiegającej od obrazu prawidłowych tkanek.Jama ustna (łac. cavum oris) wchodzi w skład układu pokarmowego (stanowi początkowy odcinek przewodu pokarmowego) i oddechowego.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Chirurgia szczękowo-twarzowa – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy – aż po dół przedni czaszki włącznie – oraz szyi. Ze względu na zasięg, coraz częściej specjalność ta określana jest jako chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa. Jest podspecjalnością stomatologii oraz chirurgii. Wyłoniła się na przełomie XIX i XX w. z chirurgii ogólnej. Obejmuje chirurgię stomatologiczną, onkologię, traumatologię i chirurgię plastyczną części twarzowej czaszki. W większości krajów Unii Europejskiej do uzyskania tej specjalności wymaga się dyplomu lekarza i lekarza dentysty. W Polsce jest to jedna z trzech specjalności (obok epidemiologii i zdrowia publicznego), w których kształcić się mogą zarówno lekarze jak i lekarze dentyści. Dla lekarzy posiadających oba dyplomy istnieje odrębny, skrócony program specjalizacji.
    Endoskopia – ogólna nazwa zabiegów diagnostyczno-leczniczych w medycynie i w weterynarii, polegających na badaniu wnętrza ciała przy wykorzystaniu endoskopów (aparatów umożliwiających doprowadzenie światła oraz optyki do wnętrza przewodu pokarmowego, oddechowego oraz jam ciała).
    Torbiel zastoinowa błony śluzowej lub mucocele – miejscowa zmiana na błonie śluzowej zatok obocznych nosa, warg lub jamy ustnej powstała w wyniku obliteracji (zatkania) przewodów wyprowadzających gruczołów. Wewnątrz mukoceli gromadzi się wydzielina zobliterowanego gruczołu. Uważa się, że przyczyną powstania torbiel zastoinowej błony śluzowej może być drobny uraz miejscowy lub też przewlekły stan zapalny. Zmiana ma zabarwienie niebieskawe, prześwitujące i wypełniona jest płynem.
    Włókniak (łac. fibroma) – łagodny nowotwór powstający z tkanki łącznej. Wyróżnia się włókniaki miękkie (łac. fibroma molle) i włókniaki twarde (łac. fibroma durum, dermatofibroma, fibrosis nodularis subepidermalis).
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Przetoka (łac. fistula) – w medycynie połączenie dwóch lub (rzadziej) więcej narządów powstające na skutek procesów patologicznych (również urazów), powikłań jatrogennych lub wykonane celowo za pomocą technik chirurgicznych.
    Wargi ust (łac. labia oris) – struktury okalające szparę ust u zwierząt. Wargi mają znaczenie przy spożywaniu pokarmów oraz artykulacji głosek. U człowieka występują dwie wargi:

    Reklama