• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Charles Balley



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Kościół /(gr.) ἐκκλησία (ekklesia), zgromadzenie obywatelskie/ – w teologii chrześcijańskiej, wspólnota ludzi ze wszystkich narodów, zwołanych przez Apostołów, którzy zostali posłani przez Jezusa Chrystusa, by utworzyć zgromadzenie wybranych, stających się wolnymi obywatelami Królestwa niebieskiego. Wspólnota Kościoła ma cztery zasadnicze cechy, sformułowane w Nicejsko-konstantynopolitańskim wyznaniu wiary (381 r.): jedność, świętość, powszechność i apostolskość. Pierwszym zadaniem Ludu Bożego, jako ustanowionej poprzez chrzest wspólnoty /(gr.) koinonia/ wiary i sakramentów, jest bycie sakramentem wewnętrznej jedności ludzi z Bogiem oraz jedności całej ludzkości, która ma się zrealizować. Kościołem nazywa się też wspólnotę lokalną Kościoła powszechnego, tzw. kościoły lokalne, a także określone wyznanie chrześcijańskie. Tajemnicą Kościoła zajmuje się gałąź teologii – eklezjologia.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.
    Przyjaźń z Janem Vianneyem[ | edytuj kod]

    Charles Balley jest znany obecnie przede wszystkim jako przyjaciel, nauczyciel i wychowawca świętego Jana Vianneya, proboszcza z Ars. W wielu biografiach Vianneya, wspomina się o ogromnej roli jaką Balley odegrał w życiu świętego, szczególnie w jego drodze do kapłaństwa, kiedy to pomagał mu przezwyciężać przeszkody na jego drodze i wspierał swoją pomocą i radą. Vianney u boku Balleya uczył się stawiać pierwsze kroki w posłudze kapłańskiej, co było dla niego prawdziwą szkołą świętości.

    Dubuque – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Iowa, siedziba hrabstwa Dubuque. W 2008 roku liczyło 57250 mieszkańców.Grenoble (oksyt. Grenòble, Granòble; średniowieczny oksyt. Grasanòbol; franko-prow. Grenoblo) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Isère.

    Charles Balley poznał Jana Vianneya podczas rewolucyjnego terroru. Vianney był wtedy dwunastoletnim chłopcem uczęszczającym na jego tajne msze. Ksiądz Balley już wtedy zwrócił uwagę na niezwykłą religijność chłopca. Pierwszą Komunię Jan Vianney przyjął wraz z innymi dziećmi potajemnie w stodole. Dla ostrożności dzieci miały na sobie codzienne ubranka, a przed stodołą zrzucano z wozów siano, by nikt niepowołany nie domyślił się, że odbywa się tam spotkanie religijne.

    Sytuacja Kościoła katolickiego w czasie rewolucji francuskiej ulegała znacznym zmianom w różnych etapach rewolucji. Duchowni byli czynnymi uczestnikami prac Zgromadzenia Prawodawczego (Konstytuanty), a część z nich poparła gruntowną reformę monarchii francuskiej i jej przekształcenie w monarchię konstytucyjną. Rozłam w Kościele katolickim we Francji wywołała natomiast konstytucja cywilna kleru, która nakładała na duchownych obowiązek złożenia przysięgi wierności wobec państwa. Sprzeciw części duchownych wobec takiego postanowienia rządu doprowadziła do powstania we Francji nielegalnego Kościoła niekonstytucyjnego (którego funkcjonowanie było natomiast uznawane przez papieża) oraz akceptowanego przez władze Kościoła konstytucyjnego.Zgorzel, gangrena – rozkład tkanek w żywym organizmie przez bakterie gnilne (beztlenowce). Przyczyną gangreny jest obecność ogniska martwicy, dostępnego dla bakterii. Odpowiednie warunki istniejące w ognisku martwicy, takie jak wilgotność i temperatura, sprzyjają rozwojowi beztlenowców. Zgorzel powstaje tylko w tych miejscach organizmu, które mają połączenie ze światem zewnętrznym (przez co stają się dostępne dla bakterii), dlatego występuje głównie:

    Kiedy po zakończeniu terroru ksiądz Balley został mianowany proboszczem w Ecully, za radą biskupa, założył tam szkołę kształcącą przyszłych kleryków. W tym okresie Jan Vianney podjął decyzję, że chce zostać księdzem. napotkał jednak na sprzeciw ojca. Dopiero po dwóch latach błagań ojciec Vianneya wyraził zgodę, aby Janek rozpoczął naukę u księdza Balleya w Ecully. Kiedy matka Vianneya wraz ze swą siostrą, która była parafianką księdza Balleya, przedstawiły prośbę o przyjęcie Jana, kapłan odmówił, tłumacząc, że ma już wystarczająco pracy z obecnymi uczniami. Dopiero interwencja szwagra Jana doprowadziła do tego, że ksiądz Balley zgodził się przynajmniej porozmawiać z młodym Vianneyem. Po rozmowie z chłopcem, Balley zmienił zdanie, gdyż zaimponowała mu religijność chłopca, którego poznał już wcześniej przy okazji jego Pierwszej Komunii oraz jego obeznanie w sprawach wiary.

    Blois – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Loir-et-Cher nad rzeką Loarą. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 49 318 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1317 osób/km² (wśród 1842 gmin Centre Blois plasuje się na 5. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 203.).Konstytucja cywilna kleru (oryg.fr. La loi sur la constitution civile du clergé) – dokument przegłosowany 12 lipca 1790 przez Konstytuantę w czasie rewolucji francuskiej. Jego celem było dokonanie gruntownych zmian w strukturze francuskiego Kościoła katolickiego, podporządkowanie jego instytucji państwu i zastąpienie konkordatu podpisanego w 1516.

    W ten sposób Viannney zamieszkał w parafii w Ecully, gdzie rozpoczął naukę. Był najstarszym uczniem, a jednocześnie najmniej pojętnym. Okazało się, że nauka francuskiej gramatyki, a zwłaszcza łaciny sprawia mu dużą trudność. Jego młodsi koledzy często się z niego naśmiewali, a on pozostawał za nimi daleko w tyle. Niekiedy nachodził go myśl o rezygnacji z kapłaństwa. Wtedy wsparcie ze strony księdza Balleya, który dostrzegł w nim szczere powołanie, pozwoliło mu przetrwać ciężkie chwile.

    Gujana Francuska (franc. Guyane) – francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim, graniczące na zachodzie z Surinamem, a na południu i południowym wschodzie z Brazylią. Ze względu na swoją zależność Gujana posiada podwójną symbolizację: oficjalną - francuską i narodową (flagę i herb). Gujana Francuska, jako integralna część Francji, należy do Unii Europejskiej.Włosiennica (gr. kilikon, łac. cilicium) – szorstka tkanina z sierści kozy lub wielbłąda, służąca do wytwarzania żagli, namiotów i worków. W starożytności centrum jej wyrobu była Cylicja.

    Po upływie trzech miesięcy ksiądz Balley przedstawił go w kurii biskupiej jako kandydata do kapłaństwa. W roku Vianney 1812 wstąpił do niższego seminarium duchownego w Verriérs, rozpoczynając obowiązkowe, roczne studia filozoficzne. Licząc wtedy 26 lat był najstarszym studentem tej uczelni. Nauka filozofii sprawiała mu trudności, ale zdołał ukończyć seminarium. W 1813 roku wstąpił do wyższego seminarium w Lyonie. Nauka odbywała się tam po łacinie, co okazała się ogromnym utrudnieniem, dla Vianneya, który i tak nie najlepiej sobie radził. Przełożeni, mając na względzie wielkie trudności, jakie miał z nauką radzili, by opuścił seminarium. Pewnego dnia rektor oznajmił mu, ze jest zmuszony wydalić go z seminarium z powodu braku postępów w nauce. Z pomocą przyszedł mu znowu ksiądz Balley, który wstawił się za nim u władz uczelni. Dzięki wsparciu Balleya, a także z powodu dużego brak kapłanów w archidiecezji lyońskiej, wikariusz generalny pozwolił Janowi składać egzaminy nie po łacinie, ale w języku francuskim. Pomyślnie zdane egzaminy pozwoliły Janowi na przyjęcie święceń kapłańskich. 13 sierpnia 1815 w Grenoble Jan Vianney został namaszczony na kapłana. Następnego dnia odprawił pierwszą Mszę Świętą. Po powrocie do Ecully, Charles Balley padł mu do nóg i poprosił o błogosławieństwo.

    Rewolucja francuska (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji w latach 1789–1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.Jan Maria Vianney OFS, proboszcz z Ars, (franc.) Jean Baptiste Marie Vianney (ur. 8 maja 1786 w Dardilly koło Lyonu, zm. 4 sierpnia 1859 w Ars) − francuski ksiądz, tercjarz franciszkański, święty katolicki.

    Ze względu na słabe wyniki egzaminu z łaciny Jan Vianney nie otrzymał początkowo, wraz ze święceniami kapłańskimi prawa słuchania spowiedzi - co może zdumiewać, zważywszy, że lata później otrzymał przydomek "męczennika konfesjonału". Prawo do spowiadania otrzymał parę miesięcy później, znów dzięki wstawiennictwu księdza Balleya u wikariusza generalnego. Charles Balley był też pierwszym penitentem, który się u niego wyspowiadał.

    Ain – francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy. Utworzony został podczas rewolucji francuskiej 4 marca 1790. Początkowo nosił nazwę departament Bresse, odnoszącą się do regionu historycznego Bresse, jednak została ona zmieniona w 1791 w ramach walki nazwami toponimicznymi używanymi za czasów Ancien régime. Departament oznaczony jest liczbą 01. Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821, o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814.

    Po święceniach ks. Jan Vianney został wikariuszem w parafii Ecully – u swojego nauczyciela, wychowawcy i przyjaciela księdza Balleya. Przy boku Balleya, Jan Vianney uczył się stawiać pierwsze kroki w posłudze kapłańskiej. Była to dla neoprezbitera prawdziwa szkoła świętości. Kiedy spostrzegł, że jego przyjaciel ksiądz Balley dużo pości i umartwia się, sam również sprawił sobie włosiennicę i zaczął naśladować swojego mistrza w aktach pokutnych, a przede wszystkim w odmawianiu sobie posiłku. Na anegdotę zakrawa fakt, że pewnego razu Balley, obawiając się o zdrowie wikarego, oskarżył go przed władzą duchowna, iż w umartwieniu "przebiera miarę". W tym samym czasie Vianney także wysłał skargę pod adresem Balleya, iż ten nadmiernie się umartwia. Obie skargi pozostały bez odpowiedzi.

    Balley i Vianney byli bliskimi przyjaciółmi. Często razem odbywali pielgrzymki do Matki Bożej w Fourvière. Ułożyli też koronkę do Niepokalanego Poczęcia.

    Ksiądz Karol Balley zmarł 17 grudnia 1817 roku. Niektórzy parafianie podjęli starania by następcą Balleya na stanowisku proboszcza został Vianney. Jednak decyzją Kurii Arcybiskupiej powołano Vianneya na stanowisko proboszcza w Ars w departamencie Ain. Do Ars Jan Vianney zabrał włosiennicę księdza Balleya oraz jego książki.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Abbé Charles Balley - Sanctuaire d'Ars, www.arsnet.org [dostęp 2019-04-09] (fr.).
    2. Charles Balley (1751-1817), Maître du Curé d’Ars, de l’abbé Bernard Gallizia - La Nef, lanef.net [dostęp 2019-04-09] (fr.).
    3. Charles Balley (1751-1817). Maitre du Cure d'Ars: Amazon.es: Bernard Gallizia, Philippe Barbarin: Libros en idiomas extranjeros, www.amazon.es [dostęp 2019-04-09] (hiszp.).
    4. Francis Trochu Proboszcz z Ars. Wyd. Dębogóra, 2009. Str. 26
    5. Francis Trochu Proboszcz z Ars. Wyd. Dębogóra, 2009. Str. 34
    6. Francis Trochu Proboszcz z Ars. Wyd. Dębogóra, 2009. Str. 86 (przypisy)
    7. Święty Jan Maria Vianney, milujciesie.org.pl [dostęp 2019-04-09] (pol.).
    8. https://www.catholicity.com/commentary/landry/00764.html
    9. Miesięcznik Rodzin Katolickich "Cuda i laski Boze", www.nasza-arka.pl [dostęp 2019-04-09].
    10. Rok Kapłański, cz. 5 - Parafia św. Karola Boromeusza w Kryrach, parafiakryry.pl [dostęp 2019-04-09] (pol.).
    11. Niedziela.pl - Artykuł - Św. Jan Maria Vianney, niedziela.pl [dostęp 2018-10-17] (pol.).
    12. Adam Bujak, Jolanta Sosnowska Ars: Dzieje życia św. Jana Marii Vianneya, wyd. Biały Kruk 2009. Str. 12
    13. Adam Bujak, Jolanta Sosnowska Ars: Dzieje życia św. Jana Marii Vianneya, wyd. Biały Kruk 2009. Str. 17
    14. Święty Jan Maria Vianney - Stanisław Hołodok - Portal OPOKA, opoka.org.pl [dostęp 2018-10-17] (pol.).
    15. Adam Bujak, Jolanta Sosnowska Ars: Dzieje życia św. Jana Marii Vianneya, wyd. Biały Kruk 2009. Str. 18
    16. Adam Bujak, Jolanta Sosnowska Ars: Dzieje życia św. Jana Marii Vianneya, wyd. Biały Kruk 2009. Str. 19
    17. Święty Jan Maria Vianney – Miłujcie się!, milujciesie.org.pl [dostęp 2019-04-09] (pol.).
    18. Francis Trochu Proboszcz z Ars. Wyd. Dębogóra, 2009. Str. 83
    19. Francis Trochu Proboszcz z Ars. Wyd. Dębogóra, 2009. Str. 84


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.817 sek.