Centralizm demokratyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Centralizm demokratyczny - zasada struktury organizacyjnej, działalności, kierownictwa partii marksistowsko-leninowskich, państwa socjalistycznego, zarządzania gospodarką socjalistyczną.

Konstytucja ZSRR z 1977 roku (roku znana również jako Konstytucja Rozwiniętego Socjalizmu lub Konstytucja Breżniewowska) – ustawa zasadnicza uchwalona w ZSRR 7 października 1977 roku. Zastąpiła konstytucję z 1936 roku. Była ostatnią ustawą zasadniczą ZSRR. Przestała obowiązywać wraz z jego rozpadem.Wielka Encyklopedia Radziecka (ros. Большая советская энциклопедия) – jedna z największych encyklopedii światowych w języku rosyjskim, wydawana w ZSRR w trzech edycjach (1926–1947, 1950–1958, 1969–1978). Obecnie w internecie istnieją edycje online wszystkich trzech wydań.

Centralizm demokratyczny w systemie rządzenia[ | edytuj kod]

Według ideologów radzieckich państwowy aparat władzy ludowej zbudowany był na zasadzie centralizmu demokratycznego. Centralizm demokratyczny oznacza kierowanie ogólnopaństwowymi sprawami z jednego ośrodka i podporządkowanie terenu władzy centralnej; towarzyszy temu wybieralność i obowiązek składania sprawozdań narodowi przez wszystkie organy władzy, szerokie przyciąganie mas ludowych do udziału w rządzeniu oraz pozostawianie samodzielności terenowi.

Propaganda radziecka – propaganda idei komunistycznych i radzieckiego stylu życia. U podstaw propagandy radzieckiej leżała ideologia marksizmu-leninizmu. Państwo prowadziło propagandę komunistyczną poprzez środki masowego przekazu, książki, filmy, przedstawienia teatralne, utwory sztuk wizualnych. Wszystkie rodzaje i typy sztuk, podobnie jak broszury propagandzistów i opracowania ideologów, głosiły moralność radziecką, nazywaną komunistyczną, mówiono też o rewolucyjnej moralności proletariatu. Na propagandzie radzieckiej wzorowana była propaganda w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Partia komunistyczna, partia marksistowsko-leninowska, "partia nowego typu" - partia polityczna, zbudowana wedle zasad opracowanych przez Lenina.
.mw-parser-output div.cytat{display:table;border:1px solid #aaa;padding:0;margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin-left:auto;margin-right:auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

Artykuł 3
Organizacja i działalność państwa radzieckiego jest zgodna z zasadą centralizmu demokratycznego: wybieralność wszystkich organów władzy państwowej od najniższych do najwyższych, ich odpowiedzialność przed narodem, mocy wiążącej decyzji organów nadrzędnych dla organów niższego szczebla. Centralizm demokratyczny łączy jednolite kierownictwo z inicjatywą twórczą, z odpowiedzialnością każdego organu państwowego i każdej osoby urzędowej za powierzoną sprawę.

Frakcja polityczna (z łac. fractio - łamanie) to zorganizowana i zdyscyplinowana grupa ludzi, która wyodrębniła się w ramach szerszego organizmu politycznego (nie zerwała z nim organizacyjnych powiązań). Jest ona świadoma własnych odrębności, które wynikają z akceptowania odmiennych idei, preferowania odmiennego stylu postępowania politycznego lub realizowania specyficznych celów.Karen Nersesowicz Brutenc (ros. Каре́н Нерсе́сович Бруте́нц, 1924-2017) – radziecki działacz partyjny i orientalista narodowości ormiańskiej.
Konstytucja ZSRR, Moskwa, Kreml, 7 października 1977 r.

Propaganda w ZSRR oświadczała, że centralizm demokratyczny zapewnia zharmonizowanie w interesie całego społeczeństwa centralnego kierowania państwem z rozwojem inicjatywy lokalnej, ze stałym wciąganiem ludzi pracy do rozwiązywania zagadnień ogólnych i lokalnych. Dlatego centralizm demokratyczny jest nie do pogodzenia z anarchizmem, negującym konieczność scentralizowanego kierowania państwem ani z centralnym biurokratyzmem(ang.), odsuwającym masy ludowe od kierowania państwem, dławiącym inicjatywę lokalną.

Wydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.Spółdzielnia Wydawniczo-Handlowa „Książka i Wiedza” – polskie wydawnictwo powstałe w 1948 z połączenia Spółdzielni Wydawniczej „Książka”" (utworzonej przez działaczy PPR) i wydawnictwa "Wiedza" (związanego z PPS). W 1973 wydawnictwo weszło w skład koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch, którego częścią pozostawało do likwidacji konglomeratu w 1990 r.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Otto Wilhelm (Ville) Kuusinen (ur. 4 października 1881, Laukaa - zm. 17 maja 1964, Moskwa) – fiński i radziecki polityk.
Wiktor Grigorjewicz Afanasjew (ros. Ви́ктор Григо́рьевич Афана́сьев, ur. 18 listopada 1922 we wsi Aktarnysz w Tatarskiej ASRR, zm. 10 kwietnia 1994 w Moskwie) – radziecki filozof, dziennikarz i polityk.
Abram Gierasimowicz Milejkowski (ros. Абрам Герасимович Милейковский; ur. 15 stycznia 1911 w Mińsku, zm. 12 stycznia 1995 w Moskwie) – radziecki ekonomista marksistowski, członek-korespondent Akademii Nauk ZSRR (od 1966), akademik Akademii Nauk ZSRR (od 1981), akademik Rosyjskiej Akademii Nauk (od 1991). Pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie.
Anarchizm (od stgr. ἀναρχία anarchia – „bez władcy”) lub wolnościowy socjalizm – doktryna postulująca model społeczeństwa opartego na dobrowolnej współpracy, równości społecznej, solidarności międzyludzkiej i poszanowaniu wolności jednostki, odrzucająca potrzebę istnienia instytucji państwa, kapitalizmu oraz innych form władzy, wyzysku, przymusu i hierarchii, a także ruch społeczny dążący do realizacji tych celów.
Piotr Nikołajewicz Fiedosiejew (ros. Пётр Николаевич Федосеев; ur. 22 sierpnia 1908, zm. 18 września 1990) – radziecki filozof, socjolog i działacz społeczny.
Boris Wasiljewicz Rakitski (ros. Бори́с Васи́льевич Раки́тский; ur. 26 czerwca 1936 w Nowosybirsku) – radziecki i rosyjski ekonomista, doktor nauk ekonomicznych, profesor ekonomii politycznej (od 1984), uhonorowany tytułem „Zasłużony Działacz Nauki RFSRR”.
Podstawy marksizmu-leninizmu (ros. Основы марксизма-ленинизма) – radziecki podręcznik akademicki do marksizmu-leninizmu, stworzony przez grupę autorów na czele z Otto Kuusinenem i wydany w ZSRR w 1959 roku. Na język polski książka została przetłumaczona przez zespół autorów w składzie Reginy Hekker i in. Jest to podręcznik bardzo obszerny – w polskim wydaniu książka ma prawie 1000 stron. Podręcznik wykłada marksizm-leninizm w następującej kolejności:

Reklama