Cechy adaptatywne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cechy adaptatywne – te cechy przystosowawcze organizmu, które są przekazywane potomstwu, a więc dziedziczne. Dzielą się na gatunkowe (występujące u wszystkich przedstawicieli gatunku) i na cechy wykazujące zróżnicowanie międzypopulacyjne.

Antropogeneza (gr. ánthrôpos – człowiek, génesis – pochodzenie) – filogeneza człowieka, czyli pochodzenie, droga rozwojowa i procesy biologiczne, które doprowadziły do powstania anatomicznie nowoczesnego człowieka rozumnego (Homo sapiens sapiens), wyjaśniane na gruncie teorii ewolucji w oparciu o osiągnięcia antropologii, filogenetyki molekularnej i antropolingwistyki.Organizm – istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi (przede wszystkim przemianą materii), której części składowe tworzą funkcjonalną całość (indywiduum) zdolną do samodzielnego życia. Badaniem różnorodności organizmów i ich klasyfikowaniem zajmuje się systematyka organizmów. Szczątki organizmów wymarłych w odpowiednich warunkach tworzą skamieniałości.

Cechy adaptatywne człowieka[ | edytuj kod]

Cechy gatunkowe to: dwunożność, postawa pionowa, lepsza niż u innych antropoidów przeciwstawność kciuka, skąpość owłosienia ciała, zachowane owłosienie łonowe, wypukłe piersi kobiece poza okresem laktacji, niecykliczny popęd płciowy (niezależny od fazy cyklu owulacyjnego), orgazm u kobiet, skrócone kły, wielkie rozmiary mózgu i wydłużony okres dzieciństwa i młodzieńczości.

Cechy adaptatywne o zróżnicowaniu międzypopulacyjnym to: ciemna barwa skóry u ludów strefy tropikalnej, jasna skóra u ludów strefy płn. i środk. Europy, szeroki nos u ludów strefy gorącej i wilgotnej, wąski nos u ludów stref klimatu chłodnego i suchego, mongolska oprawa oka, płaskość twarzy u ludów odmiany żółtej, steatopygia.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Mały słownik antropologiczny, Wiedza Powszechna, Warszawa 1976.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • antropogeneza
  • rasogeneza




  • Reklama