C-dur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

C-durtonacja muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest c. Gama C-dur zawiera dźwięki: c, d, e, f, g, a, b, c. Zapis tonacji C-dur, podobnie jak a-moll, nie zawiera znaków chromatycznych. Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest a-moll, jednoimienną molową – c-moll.

D - nazwa solmizacyjna: re - dźwięk, którego częstotliwość dla d¹ wynosi 293,7 Hz. Jest to tonika gam D-dur i d-moll. W szeregu diatonicznym jest to drugi dźwięk w każdej oktawie.G – nazwa solmizacyjna: sol – dźwięk, którego częstotliwość dla g¹ wynosi 391,9 Hz. Jest to tonika gam G-dur i g-moll. W szeregu diatonicznym jest to piąty dźwięk licząc od dźwięku C w każdej oktawie.

\relative c'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn c1 d e f g a b c \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
c d e f g a h c
} }

C-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (c), trzeciego (e) i piątego (g) stopnia gamy C-dur.


\relative c'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn s1 <c e g> s1 \cadenzaOff
}

CDEFGAHCDEFGAHKey4border.png

Znane dzieła w tonacji C-dur[ | edytuj kod]

  • Joseph Haydn – Symfonia L’Ours (Niedźwiedź)
  • Wolfgang Amadeus MozartSymfonia nr 41 (Jowiszowa), Symfonia Linzka nr 36, XXI koncert fortepianowy (KV 467), XXV koncert fortepianowy (KV 503)
  • Ludwig van BeethovenI Symfonia, I Koncert fortepianowy, Koncert potrójny, Sonata Waldsteinowska, finał V Symfonii
  • Franz Schubert – VI Symfonia Mała, IX Symfonia Wielka
  • Robert Schumann – II Symfonia
  • Siergiej Prokofjew – III Koncert fortepianowy
  • Richard Strauss – Początek Tako rzecze Zaratustra
  • Jean Sibelius – VII Symfonia
  • Dmitrij Szostakowicz – VII Symfonia Leningradzka
  • Znaki przykluczowe to znaki chromatyczne umieszczane w ściśle określonej kolejności bezpośrednio za kluczem na początku każdej pięciolinii, które alterują dźwięki szeregu podstawowego; oznaczają tonację utworu.Symfonia nr 41 "Jowiszowa" C-dur, KV 551 – jedna z 3 wielkich symfonii Wolfganga Amadeusa Mozarta, w czterech częściach. Nazwana Jowiszową przez Johanna Petera Salomona. Ostatnia symfonia Mozarta. Skomponowana razem z symfoniami Es-dur KV 543 i g-moll KV 550 w letnich miesiącach 1788 roku. Prawdopodobnie nigdy nie dowiemy się, co było natchnieniem do jej napisania. Wielu znawców uważa, że tą symfonią Mozart uwieńczył całą muzykę orkiestralną XVIII w.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    F (nazwa solmizacyjna: fa) – dźwięk, którego częstotliwość w oktawie razkreślnej wynosi 349,6 Hz. Jest to tonika gam F-dur i f-moll. W szeregu diatonicznym jest to czwarty dźwięk w każdej oktawie.
    A – nazwa solmizacyjna: la – dźwięk, którego częstotliwość dla a¹ wynosi 440 Hz. Jest to tonika gam A-dur i a-moll. W szeregu diatonicznym jest to szósty dźwięk licząc od dźwięku C w każdej oktawie.
    C - nazwa solmizacyjna: do - dźwięk, którego częstotliwość dla c¹ wynosi 261,6 Hz. Jest to tonika gam C-dur i c-moll. W szeregu diatonicznym jest to pierwszy dźwięk w każdej oktawie.
    XXI Koncert fortepianowy C-dur (KV 467) - koncert skomponowany przez W.A. Mozarta w październiku 1785 w Wiedniu. Jeden z motywów tego koncertu został wykorzystany później przez Mozarta jako temat główny jego XL Symfonii (KV 550).
    Tonika, akord toniczny, centrum tonalne, ośrodek/punkt ciążenia tonalnego (fr. tonique; często oznaczana symbolem T) – z punktu widzenia harmonii jedna z trzech funkcji głównych systemu dur-moll (obok dominanty oraz subdominanty). Toniką bywa nazywany także pierwszy stopień skali durowej lub mollowej, będący prymą toniki w rozumieniu funkcyjnym.
    Ludwig van Beethoven (wymowa niemiecka: luːtvɪç fan ˈbeːthoːfn, ur. 15-17 grudnia 1770 w Bonn, zm. 26 marca 1827 w Wiedniu) – kompozytor i pianista niemiecki, ostatni z tzw. klasyków wiedeńskich, a zarazem prekursor romantyzmu w muzyce, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów.
    XV Koncert fortepianowy C-dur – 25. Koncert na fortepian z towarzyszeniem orkiestry, jaki stworzył Wolfgang Amadeus Mozart. Skomponowany w 1786 roku w Wiedniu.

    Reklama