Buzyrys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Buzyrys (łac. Busiris) – w legendach starożytnych Greków syn boga morza Posejdona i egipskiej księżniczki Lysianassy, drugi król Egiptu.

Posejdon (gr. Ποσειδῶν Poseidōn, łac. Neptunus) – w mitologii greckiej bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków.Izokrates (gr. Ἰσοκράτης Isokrates; 436-338 p.n.e.) – mówca grecki, nauczyciel wymowy, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej. Zaliczany do kanonu dziesięciu mówców. Jego zasługą jest, że dokonał klasyfikacji prozy attyckiej, wprowadzając podział na: języki poetyckie i języki prozy.

Historia[ | edytuj kod]

Wstąpił na tron po swoim teściu Epafosie, pierwszym - według mitów greckich - królu Egiptu. Gdy tylko Buzyrys objął władzę, w kraju zapanował nieurodzaj. Za radą cypryjskiego wróżbity Trazeusa, aby zapobiec klęsce głodu, porywał cudzoziemców i składał ich w ofierze Zeusowi co roku. Ostatnim z nich był Herakles, syn Zeusa, który trafił do kraju po złote jabłka z ogrodu Hesperyd. Kiedy przeprowadzono go przed ołtarz ofiarny, heros zerwał więzy, zabił Buzyrysa i jego syna Amfidanta.

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.

Niektórzy autorzy greccy, m.in. Izokrates, przypisywali temu władcy autorstwo egipskiej konstytucji, z jej podziałem społeczeństwa na kasty.

Dodatkowe informacje[ | edytuj kod]

Mity egipskie nie znają króla Buzyrysa i uważają faraona Ahę za drugiego króla Egiptu. Jego imię powstało od egipskiego bóstwa zaświatów Ozyrysa, albo od nazwy świętego miasta tego bożka Pers-Usire. Mit o zabijaniu cudzoziemców jest prawdopodobnie odbiciem faktu, iż kiedy Grecy po raz pierwszy spotkali się z Egiptem, był to zamknięty kraj, do którego cudzoziemcy nie mieli wstępu.

Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Epafos (gr. Ἔπαφος Épaphos, łac. Epaphus) – w mitologii greckiej król Egiptu, urodzony tam przez Io po odzyskaniu swej postaci. Syn Zeusa, utożsamiany z Apisem. Miał dwóch synów: Danaosa i Ajgyptosa.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Vojtech Zamarovský Słownik mitologii greckiej i rzymskiej




  • Warto wiedzieć że... beta

    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Ozyrys - (egip. Isir lub Iszir) w mitologii egipskiej bóg śmierci i odrodzonego życia, Wielki Sędzia zmarłych. Syn bogini Nut i boga Geba, brat Seta, Izydy i Neftydy. Poślubił Izydę, był władcą ziemi, podziemi i krainy umarłych (Pola Jaru). Miał dwóch synów: Anubisa z Neftydą i Horusa z Izydą.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama