Budda medytacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sukno z wizerunkiem Buddy

Buddowie medytacyjni - Pięciu dhjanibuddów (sanskr. dhyani – medytacja) – w buddyzmie wadźrajany, znanych również jako pięciu buddów mądrości (jap. gochinyorai), pięciu wielkich buddów lub pięciu dżina (skt. zwycięzca lub zdobywca), reprezentuje pięć właściwości Buddy. Buddowie ci są częstym tematem mandal wadźrajany.

Dharma (skt. धर्म; pali Dhamma धम्म; chiń. 法, pinyin fǎ; kor. pǒp 법, talma; jap. ホウ hō lub タツマ datsuma; wiet. pháp, đạt-ma; tyb. ལྷ་ཆོས།, Wylie lha chos) – wieloznaczny termin występujący w religiach dharmicznych, np. w buddyzmie i hinduizmie.Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.

Pięciu buddów mądrości powstało w oparciu o opisaną w jogaćarze koncepcję dotyczącą dhjanibuddów, lub inaczej teorii Trikaja (sanskr. tri "trzy", kaya "ciało") która zakłada istnienie trzech "ciał" Buddy. Buddowie mądrości reprezentują wszystkie aspekty dharmakai, lub też "ciała prawdy", które ucieleśnia samą zasadę oświecenia. Z początku pojawiło się dwóch Buddów, reprezentujących mądrość i współczucie – byli to odpowiednio Akszobhja i Amitabha. Dalszy podział pozwolił na przedstawienie ucieleśnienia aspektów mocy lub aktywności, oraz piękna lub duchowego bogactwa.

Wajroczana (również Vairocana वैरोचन, Vairochana lub Mahavairocana; chiń. 大日如來 Dàrì Rúlái lub 毘盧遮那佛 Pílúzhēnàfó , język koreański: 비로자나불 Birojanabul lub 대일여래 Daeil Yeorae, język japoński: 大日如来 Dainichi Nyorai) – zgodnie z buddyjską doktryną Trikai jest buddą stanowiącym ucieleśnienie Dharmakai, i który może dzięki temu być postrzegany jako uniwersalny aspekt historycznego Buddy Gautamy Siddharty. Przedstawiany jako jeden z Pięciu Buddów Mądrości, Wajroczana zajmuje środkowe miejsce.Amoghasiddhi (skr. = "Niezawodna moc"; tyb. don-yod grub-pa = "Wypełniający cele") –jest jednym z pięciu Dhjanibuddów (skr. Dhyanibuddha).

W Sutrze Złotego Światła (wczesnej sutrze Mahajany) formy te noszą imiona Dundubhiśwara i Ratnaketu, lecz z biegiem czasu uległy one zmianie na Amoghasiddhi i Ratnasambhawa. Budda znajdujący się pośrodku to Wajroćana.

Pięciu buddów mądrości ochranianych jest przez pięciu królów mądrości, w Japonii przedstawia się ich często razem w Mandali Dwóch Światów.

Każdy z pięciu buddów w pierwszej kolejności identyfikuje konkretną ludzką niedoskonałość (wadę/przeszkadzające uczucie) a następnie pomaga przekształcić je w cechę pozytywną, umożliwiając w ten sposób duchowy rozwój niezbędny do osiągnięcia oświecenia.

Trzy ciała Buddy (zwane również jako trzy kaje Buddy; skt. trikaya, buddhakaya) - podział stanu Buddy stosowany w mahajanie. Synonim "Doskonałego Oświecenia" (skt. Anuttarā Samyak Saṃbodhi), tj. ostatecznego rezultatu do którego prowadzi mahajana.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Mandala[ | edytuj kod]

Należy zwrócić uwagę, iż gdy buddowie ci przedstawiani są na mandalach, mogą czasem mieć inny kolor lub zajmować inne niż zazwyczaj miejsce. Szczególnie częste jest zamienianie miejscami Akszobhji i Wajroćany. W mandali Wajroćany buddowie umiejscowieni są w następujący sposób

Dharmakaja (skt. dharmakāya, tyb. chos sku, chiń. fashen 法身, kor. pǒpsin, jap. hōsshin, wiet. pháp thân) — jedno z trzech ciał buddy — Ciało Prawdy, Dharmy, ostatecznego prawa, mądrość. Wszystko obejmująca, nigdy nieustająca "takość", istota i podstawa wszystkiego, nigdy nie powstała, ani niestworzona i nieuwarunkowana przez przyczyny i warunki.Oświecenie (albo samourzeczywistnienie, bodhi skr. बोधि, poch. od rdzenia budh "wiedzieć", w stronie biernej "być przebudzonym") – stan umysłu (lub raczej cały szereg stanów), jaki według większości religii i filozofii Wschodu (buddyzm, zen, joga, wedanta, dżinizm, w pewnym sensie taoizm) czasami – lub na trwałe – przytrafia się albo po długotrwałej praktyce medytacyjnej, albo z nagła, bez żadnego przygotowania (spór gradualizmu z subityzmem).
                      Akszobhja (wschód)
                           |
                           |
 (północ) Amoghasiddhi----Wajroćana----Ratnasambhawa (południe)
                    (forma centralna, medytujący)
                           |
                           |
                        Amitabha (zachód)

Atrybuty[ | edytuj kod]

Z każdą z form związana jest wielka ilość atrybutów i skojarzeń, dzięki czemu mandala staje się kluczem do zapamiętania i zrozumienia całości nauk Dharmy.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Wadżrajana – kierunek buddyzmu związany z praktyką tantr, który wyodrębnił się w II wieku n.e. w Indiach w ramach tradycji mahāyāny, w której ideałami były postawa bodhisattwy, który rozwija miłujące współczucie (skt. bodhiczitta) dla pożytku wszystkich istot oraz zrozumienie natury rzeczywistości siunjata i wiedzy o naturze Buddy. Wadżrajana to system tantr umożliwiający bezpośrednie doświadczenie natury rzeczywistości, na temat której tylko "wnioskuje się" (według tzw. prawomocnego poznawania, sanskryt. pramana, ang. logic/valid cognition) w teoriach mahajany.

Do atrybutów tych należą m.in.:





Warto wiedzieć że... beta

Mahajana (skt. mahāyāna "Wielki Wóz", chin.: 大乘, dàshèng; kor. 대승 taesŭng, jap.: 大乗, daijō, wiet. đại thừa) — kierunek buddyzmu, który wyodrębnił się w I wieku p.n.e..
Ratnasambhawa (z sanskrytu "Zrodzony z Klejnotu") – w buddyzmie Diamentowej Drogi jest jednym z Pięciu Dhjanibuddów.
Wardhamana Mahawira (skr. वर्धमान vardhamāna - "wzrastający", to jego imię własne; महावीर mahāvīra - "wielki bohater", to tytuł, pod jakim go czczą wyznawcy) – pierwszy zaświadczony historycznie przywódca dżinijski, uważany powszechnie za założyciela dżinizmu; według tradycji ostatni, dwudziesty czwarty z tirthankarów. Nazywa się go także przydomkiem Dżina (sanskr. jina - "zwycięzca").
Czittamatra – doktryna "tylko umysłu" w buddyzmie wywodząca się od przekazu nauk o naturze buddy Maitrei przekazanego przez Asangę (Indie, IV w.n.e) oraz rozpowszechnionego przez Vasubandhu (Indie, IV). Główna obecnie występująca doktryna mahajany obok madhjamaki, przekazu "Środkowej Ścieżki". Termin czittamatra oznaczający z sanskrytu "Tylko Umysł" odnosi się do istnienia samoświadomego i samorozświetlającego się umysłu wolnego od dualizmu postrzegającego i postrzeganego aspektu doświadczania, który możliwy jest do urzeczywistnienia bezpośrednio w czasie praktyki buddyjskiej.
Shintō (jap. 神道, shintō, kami-no michi) lub kannagara-no-michi (jap. 神ながらの道, droga bogów lub droga bóstw, pol. także shintoizm, sintoizm) – tradycyjna religia Japonii oparta na mitologii japońskiej, charakteryzująca się politeizmem oraz różnorodnością przejawów i kultów. Wierzenia shintō nie mają wspólnego kanonu, organizacji, ani świętych ksiąg.
Religia w Japonii – według badań Pew Research Center w 2010 roku tworzona była głównie przez buddyzm (36,2%), chrześcijaństwo (1,6%), tradycyjne religie plemienne (0,4%) i islam (0,2%). Inne religie wyznawało 4,7%, a 57% ludności nie utożsamiało się z żądną religią.
Akszobhja (sanskryt: dosłownie "Nieporuszony"; język chiński: 阿閦如来 Āchùrúlái; język japoński: Ashuku nyōrai (jap. 阿閦如来, Ashuku nyōrai) – jeden z pięciu dhjanibuddów (Buddów medytacyjnych). W krajach therawady określany jest po prostu jako Budda w przeciwieństwie do krajów mahajany nie używa się nazwy Akszobhja. W Tybecie bywa nazywany też Wadżrasana (Diamentowy Tron).

Reklama