• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brzoza



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Brzoza niska (Betula humilis Schrank) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny brzozowatych. Występuje w Europie i Azji. W Polsce roślina rzadka, występująca na rozproszonych stanowiskach na niżu. Najliczniej występuje na Pojezierzu Pomorskim, Mazurskim i Podlasiu, rzadziej na Białostocczyźnie i w Wielkopolsce.Radiestezja (łac. radiatio – promieniowanie i gr. aesthesia – wrażliwość) – nieakademicka dziedzina badań nad (rzekomymi) promieniowaniami. Istotą radiestezji jest ich wykrywanie przez radiestetę przy użyciu przyrządów takich jak różdżka, wahadło, a nawet bez żadnych narzędzi. Wykorzystuje się ją do wykrywania tzw. żył wodnych, minerałów i wielu innych obiektów. Termin radiestezji wprowadził w latach 30. XX wieku francuski ksiądz-radiesteta Abbé Alexis Bouly (1865-1958). Technika radiestezji jest również znana jako rabdomancja albo różdżkarstwo.
    Rodzaje podobne[ | edytuj kod]

    Od grabu i leszczyny różni się kwiatami żeńskimi zebranymi w kotki, a nie występującymi w luźnych gronach (grab) lub po 2 (leszczyna); od olszy zaś nie drewniejącymi i odpadającymi z owocami łuskami kwiatów żeńskich i okrągłymi w przekroju młodymi gałązkami.

    Biologia i ekologia[ | edytuj kod]

    Rozwój Rośliny wieloletnie, jednopienne. Kwiaty rozwijają się na wiosnę wraz z liśćmi. Kwiaty są wiatropylne, a owoce wiatrosiewne. Wymagania Drzewa światłolubne, zazwyczaj o małych wymaganiach pokarmowych. Występują zazwyczaj na słabych, piaszczystych, skalistych i bagiennych glebach, także na północnej granicy lasu. Często są to gatunki pionierskie, po zamarciu ustępujące miejsca innym gatunkom leśnym. Większe areały lasów z dużym udziałem lub dominacją brzóz występują w strefie klimatu chłodnego, na Syberii, oraz na obszarach górskich. Interakcje międzygatunkowe Na liściach brzóz żeruje szereg owadów, w tym larwy płasta brzozowca (Craesus septentrionalis), czy larwy i owady dorosłe bryzguna brzozowca (Cimbex femoratus). Te ostatnie przy licznym występowaniu mogą powodować znaczną defoliację i niekiedy obumieranie drzew.

    Systematyka[ | edytuj kod]

    Pozycja systematyczna

    Rodzaj z rodziny brzozowate z rzędu bukowców. W obrębie rodziny zaliczany do podrodziny Betuloideae Arnott, jako takson siostrzany rodzaju olsza Alnus.

    Molde – norweskie miasto i gmina leżąca w regionie Møre og Romsdal, w regionie Romsdal. Położone jest na półwyspie Romsdalshalvøya, nad wodami Romsdalsfjordu. Jest centrum administracyjnym okręgu Møre og Romsdal, gminy Molde, głównym miastem regionu Romsdal oraz siedzibą diecezji Møre. Gmina ma 362,02 km² kwadratowe, co czyni ją 254. norweską gminą pod względem powierzchni. Zamieszkana jest przez 24 795 osób (2010).Rośliny lecznicze - najczęściej rośliny lądowe, zawierające substancje czynne, stosowane w medycynie i ziołolecznictwie. Z niektórych części tych roślin wyrabia się leki (np. z korzeni, łodyg, liści, kwiatów). Na świecie poznano ok. 2 500 gatunków roślin leczniczych-u nas rośnie ich ok. 400-w praktyce stosowane jest ok. 200. Zdecydowana większość z nich to rośliny naczyniowe, nieliczne należą do paprotników, porostów i glonów. Niektóre z gatunków ziół stosowane dawniej w ludowej medycynie, obecnie nie są już używane.
    Podział rodzaju brzoza

    Pierwszą propozycję podziału rodzaju opublikował Eduard August von Regel w 1865 roku. Opisanych zostało wówczas 7 sekcji (Albae, Fruticosae, Nanae, Dahuricae, Costatae, Lentae, Acuminatae). System ten był modyfikowany i uzupełniany przez C.K. Schneidera (1915, 1916), Z.D. Chena (1994) i A.K. Skvortsova (2002). W 1993 zaproponowany został przez De Jonga system wyróżniający w obrębie rodzaju 5 podrodzajów na podstawie cech morfologicznych: Betula, Betulaster, Betulenta, Chamaebetula i Neurobetula, wsparty później przez Keinänena i innych (1999) analizą chemiczną metabolitów wtórnych. W miarę jak w analizach pokrewieństwa uwzględniać zaczęto coraz więcej cech (morfologicznych, biochemicznych, liczbę chromosomów, a w końcu genomy) obraz relacji filogenetycznych brzóz coraz bardziej się komplikował. Źródłami problemów w ustaleniu klasyfikacji biologicznej rodzaju jest łatwość z jaką w jego obrębie powstają nowe taksony mieszańcowe i rośliny poliploidalne oraz częsta introgresja. W konkluzjach prac taksonomicznych pojawiają się sugestie, że w przypadku tego rodzaju trzeba odstąpić od prób tworzenia klasycznego kladogramu obrazującego pokrewieństwo filogenetyczne, na rzecz grafu przedstawiającego wielokrotne transfery genów między różnymi taksonami.

    Zestawienie obejmuje gatunki roślin naczyniowych występujące w stanie dzikim w Polsce (rodzime i obce, także gatunki zawlekane lub dziczejące przejściowo – efemerofity). Nazewnictwo i układ systematyczny oparty jest na "Krytycznej liście roślin naczyniowych Polski". Gatunki efemerofitów zapisane są czcionką pomniejszoną.Zielone Świątki – polska ludowa nazwa święta majowego, według wielu badaczy pierwotnie związanego z przedchrześcijańskimi obchodami święta wiosny (z siłą drzew, zielonych gałęzi i wszelkiej płodności), przypuszczalnie pierwotnie wywodząca się z wcześniejszego święta zwanego Stado (jego pozostałością jest ludowy odpust zielonoświątkowy), a obecnie potoczna nazwa święta kościelnego Zesłania Ducha Świętego. W Niemczech pod nazwą Pfingsten .
    Wykaz gatunków
  • Betula alleghaniensis Britton – brzoza żółta
  • Betula alnoides Buch.-Ham. ex D.Don – brzoza olchowata
  • Betula ashburneri McAll. & Rushforth
  • Betula baschkirica Tzvelev
  • Betula bomiensis P.C.Li
  • Betula calcicola (W.W.Sm.) P.C.Li
  • Betula celtiberica Rothm. & Vasc.
  • Betula chichibuensis H.Hara
  • Betula chinensis Maxim. – brzoza chińska, b. azjatycka
  • Betula cordifolia Regel
  • Betula coriaceifolia V.N.Vassil.
  • Betula corylifolia Regel & Maxim.
  • Betula costata Trautv. – brzoza żeberkowana
  • Betula cylindrostachya Wall.
  • Betula davurica Pall. – brzoza dahurska
  • Betula delavayi Franch.
  • Betula ermanii Cham. – brzoza Ermana
  • Betula falcata V.N.Vassil.
  • Betula fargesii Franch.
  • Betula fruticosa Pall. – brzoza krzaczasta
  • Betula glandulosa Michx. – brzoza gruczołowata
  • Betula globispica Shirai – brzoza kulistokotkowa, brzoza kulista
  • Betula gmelinii Bunge
  • Betula grossa Siebold & Zucc. – brzoza grabolistna
  • Betula gynoterminalis Y.C.Hsu & C.J.Wang
  • Betula hainanensis J.Zeng, B.Q.Ren, J.Y.Zhu & Z.D.Chen
  • Betula honanensis S.Y.Wang & C.L.Chang
  • Betula humilis Schrank – brzoza niska
  • Betula karagandensis V.N.Vassil.
  • Betula klokovii Zaver.
  • Betula kweichowensis Hu
  • Betula lenta L. – brzoza cukrowa, brzoza wiśniowa
  • Betula luminifera H.J.P.Winkl. – brzoza błyszcząca
  • Betula maximowicziana Regel – brzoza Maksimowicza
  • Betula medwediewii Regel – brzoza Medwwediewa
  • Betula megrelica Sosn.
  • Betula michauxii Spach
  • Betula microphylla Bunge – brzoza drobnolistna
  • Betula nana L. – brzoza karłowata
  • Betula nigra L. – brzoza nadrzeczna
  • Betula occidentalis Hook. – brzoza zachodnia
  • Betula papyrifera Marshall – brzoza papierowa
  • Betula pendula Roth – brzoza brodawkowata
  • Betula populifolia Marshall – brzoza topololistna
  • Betula potamophila V.N.Vassil.
  • Betula potaninii Batalin – brzoza Potanina
  • Betula psammophila V.N.Vassil.
  • Betula pubescens Ehrh. – brzoza omszona
  • Betula pumila L.
  • Betula raddeana Trautv. – brzoza Raddego
  • Betula saksarensis Polozhij & A.T.Malzeva
  • Betula saviczii V.N.Vassil.
  • Betula schmidtii Regel – brzoza Schmidta
  • Betula skvortsovii McAll. & Ashburner
  • Betula sunanensis Y.J.Zhang
  • Betula tianschanica Rupr. – brzoza tienszańska
  • Betula utilis D.Don – brzoza pożyteczna, brzoza himalajska
  • Betula wuyiensis J.B.Xiao
  • Betula zinserlingii V.N.Vassil.
  • Mieszańce międzygatunkowe:

    Graf to – w uproszczeniu – zbiór wierzchołków, które mogą być połączone krawędziami, w taki sposób, że każda krawędź kończy się i zaczyna w którymś z wierzchołków (ilustracja po prawej stronie). Grafy to podstawowy obiekt rozważań teorii grafów. Za pierwszego teoretyka i badacza grafów uważa się Leonarda Eulera, który rozstrzygnął zagadnienie mostów królewieckich.Brzoza papierowa (Betula papyrifera Marsh.) – gatunek drzewa występującego w północnych rejonach Ameryki Północnej. W Polsce uprawiana jest jako roślina ozdobna.

    B. × aurata Borkh., B. × bottnica Mela, B. × caerulea Blanch., B. × dosmannii McAll., B. × dugleana Lepage, B. × dutillyi Lepage, B. × eastwoodiae Sarg., B. × heptopotamica V.N.Vassil., B. × hornei E.J.Butler, B. × intermedia (Hartm.) E.Thomas ex Gaudin, B. × jackii C.K.Schneid., B. × minor (Tuck.) Fernald, B. × paramushirensis Barkalov, B. × plettkei Junge, B. × purpusii C.K.Schneid., B. × raymundii Lepage, B. × sandbergii Britton, B. × sargentii Dugle, B. × uliginosa Dugle, B. × utahensis Britton, B. × vologdensis Tzvelev, B. × winteri Dugle, B. × zimpelii Junge

    Pręcik (łac. stamen) – męski organ płciowy w kwiecie, bardzo silnie zredukowany i zmieniony liść. Ponieważ każdy pylnik (theca) ma połączone po dwa woreczki pyłkowe, pręcik okrytozalążkowych jest mikrosporofilem o 4 mikrosporangiach lub 2 synangiach dwusporangiowych. U roślin okrytonasiennych składa się z nitki pręcikowej (filamentum) i główki (anthera), która jest zróżnicowana na dwa pylniki (thecae) połączone płonnym łącznikiem (connectivum). W pylnikach znajdują się komory pyłkowe zawierające tkankę wyściełającą (tzw. tapetum) oraz tkankę zarodnikotwórczą (tzw. archespor), która wytwarza ziarna pyłku kwiatowego lub pyłkowiny. Dojrzałe pylniki pękają, pyłek się wysypuje i zostaje on dalej przenoszony przez wiatr, owady, zwierzęta, a następnie osadza się na znamionach słupków innych kwiatów (następuje zapylenie). Istnieją także rośliny o kwiatach samopylnych.Eduard August von Regel (ur. 13 sierpnia 1815, Gotha, zm. 27 kwietnia 1892, Petersburg) – ogrodnik i botanik niemiecki, działający w Rosji.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Strefa Klimatów okołobiegunowych – w klasyfikacji klimatów Wincentego Okołowicza jest to jedna z pięciu głównych stref klimatycznych. Obejmuje dwa typy klimatów:
    Religia Słowian – zespół wierzeń, mitów i kultowych praktyk Słowian w okresie przed chrystianizacją, zaliczany do systemów religii politeistycznych z akcentami panteistycznymi i być może dualistycznymi. Informacje o religii Słowian w nikłym stopniu dotrwały w źródłach do dnia dzisiejszego. Nie zachowały się żadne źródła bezpośrednie, a jedynie lakoniczne relacje chrześcijańskie, często spisywane przez niezorientowanych bezpośrednio w temacie autorów lub kronikarzy żyjących w kilkadziesiąt, czy kilkaset lat po chrystianizacji. Pełna rekonstrukcja wierzeń słowiańskich nie jest możliwa, a dokonywane próby często budzą wątpliwości, co do tego czy przyjęte metody są właściwe i wiarygodne. Rekonstrukcja odbywa się przede wszystkim w oparciu o ślady dawnych wierzeń zachowane w folklorze i wierzeniach z okresu już chrześcijańskiego. Nie bez znaczenia są także badania z zakresu szerzej pojmowanej teorii religii.
    Szczepienie – metoda uszlachetniania drzew owocowych i roślin ozdobnych polegająca na wszczepieniu zraza odmiany szlachetnej w nieszlachetną (dziczka) podkładkę. Drogą szczepienia można również rozmnażać szlachetne rośliny. Szczepienie można także wykonać na pojedynczych gałęziach, możliwe jest wówczas uzyskanie na jednym pniu dwóch lub więcej odmian szlachetnych.
    Integrated Taxonomic Information System (ITIS) – system zaprojektowany do dostarczania informacji taksonomicznych o organizmach. Został utworzony w 1996 r. System jest wspierany przez agencje rządowe Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady i Meksyku. Współpracuje z taksonomami z całego świata. Jest partnerem Species 2000 i Global Biodiversity Information Facility (GBIF). Współuczestniczy w realizacji międzynarodowego programu Katalog Życia (Catalogue of Life Programme).
    Użyłkowanie liścia, nerwacja, układ waskularny liścia (ang. nervation, nervature, venation, łac. nervatio, venatio) – układ żyłek (nerwów) liściowych zawierających wiązki przewodzące w liściach (nie tylko asymilacyjnych, ale także w działkach i płatkach kwiatu). Ze względu na stały układ żyłek w poszczególnych grupach systematycznych roślin, ma on znaczenie w identyfikacji taksonów. Głównym zadaniem wiązek przewodzących w liściu jest dostarczenie do jego tkanek wody i odprowadzenie asymilatów, a także usztywnienie blaszki liściowej.
    Pąk, pączek – zawiązek pędu z merystemem wierzchołkowym i zawiązkami organów – liści i kwiatów. Merystem osłonięty jest w pąku zawiązkami liści, czasem przekształconych w specjalne łuski pąkowe.
    Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski – całościowa, krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Opracowana została przez Instytut Botaniki im. prof. W. Szafera PAN w Krakowie. Składa się z dwóch wydań.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.04 sek.