Brytyjska inwazja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przyjazd The Beatles do Stanów Zjednoczonych i ich występy w The Ed Sullivan Show były początkiem brytyjskiej inwazji

Brytyjska inwazja (ang. British Invasion) − termin na określenie okresów w historii rocka w latach 60. oraz 80. XX wieku, a także brytyjskich zespołów biorących udział w jej tworzeniu.

Rock and roll lub rock ‘n’ roll (ang. „kołysz się i tocz”) – podstawowa forma leżąca u fundamentów wszystkich stylów rockowych. Samo określenie „rock and roll” zostało zaczerpnięte bezpośrednio z tradycji bluesa. Po raz pierwszy wyrażenie to w znaczeniu stylu muzycznego zostało użyte przez Alana Freeda w 1951 roku. Wywodzi się z uproszczonego i zredukowanego, do trzech lub czterech akordów, schematu bluesowego granego w szybkim tempie przy pomocy zelektryfikowanych instrumentów. Dodatkowo obejmuje wpływy rhythm and bluesa, country i tradycyjnego jazzu. Pierwszy raz został użyty w piosence Trixie Smith „My Man Rocks Me (With One Steady Roll)” 1922 r. The Rolling Stones [ðɘ rɘʊlɪŋ stɘʊnz] – brytyjski zespół rockowy, założony 12 lipca 1962 w Londynie. Są czwartym zespołem rockowym z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w historii. Łącznie sprzedali ok. 250 milionów egzemplarzy albumów na całym świecie.

Pierwsza brytyjska inwazja[ | edytuj kod]

Rock and roll powstał w Stanach Zjednoczonych w połowie lat 50. i zdobył pewną popularność jako muzyka taneczna, nie zdobył jednak w USA wiodącej popularności. Wśród młodzieży miejskiej ciągle dominowała muzyka folk, a wśród dorosłych różne odmiany tradycyjnego popu.

Bobby Vee, właśc. Robert Thomas Velline (ur. 30 kwietnia 1943 w Fargo (Północna Dakota) – amerykański piosenkarz, popularny w latach 60. XX w.Culture Club – brytyjski kwartet muzyki pop działający w latach osiemdziesiątych, będący jednym z najpopularniejszych przedstawicieli stylu new romantic.

Rock and roll przyjął się natomiast w Europie, głównie w Wielkiej Brytanii. Tamtejsze grupy, adaptując główne cechy rock and rolla, dodały swoisty europejski smaczek i żywiołowość tej muzyce. W połowie lat sześćdziesiątych grupy te, przede wszystkim The Beatles, The Animals, The Dave Clark Five, Herman’s Hermits i The Rolling Stones, reeksportowały tę muzykę z powrotem do Ameryki Północnej. Wydarzeniem, które praktycznie z dnia na dzień otworzyło Amerykę na brytyjskich wykonawców było amerykańskie tournée Beatlesów z 1964 roku i sukces ich singla I Want to Hold Your Hand.

Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.Duran Duran – brytyjski zespół rockowy. Zaczynał swoją działalność w momencie, gdy na brytyjskiej scenie pojawił się styl new romantic i z tym stylem jest zazwyczaj kojarzony. Utworzony w 1978 roku w Birmingham przez basistę Johna Taylora i klawiszowca Nicka Rhodesa. Obecnie działa jako kwartet.

Przyjęcie tych grup było entuzjastyczne i graniczyło z histerią. Na fali wywołanej przez wspomniane najwybitniejsze zespoły, wielu innych brytyjskich wykonawców odniosło wówczas sukces w USA. „Inwazja” przewróciła dotychczasową scenę muzyczną tego kraju, spychając w cień dotychczas zajmujących ją „grzecznych chłopców”, śpiewających banalne piosenki (jak Bobby Vee) i wywołując pojawienie się amerykańskich zespołów nowego nurtu. Na skutek tej drugiej fali popularności rock and rolla, stał się on wiodącym nurtem w muzyce pop do czasów powstania rapu.

The Spencer Davis Group – brytyjska grupa rockowa założona w latach sześćdziesiątych w Birmingham. W okresie największej popularności grupa składała się ze Spencera Davisa, Steve’a Winwooda, Muffa Winwooda oraz Pete’a Yorka. I Want to Hold Your Hand – piosenka zespołu The Beatles, nagrana w 1963 roku. Przypisuje się ją duetowi: Paul McCartney i John Lennon.

Artyści pierwszej brytyjskiej inwazji (1964-1966): The Animals, The Beatles, The Bee Gees, Chad & Jeremy, The Dave Clark Five, Petula Clark, Donovan, Dusty Springfield, Wayne Fontana and The Mindbenders, The Fortunes, Freddie and the Dreamers, Gerry and the Pacemakers, Herman’s Hermits, The Hollies, The Kinks, Lulu, Manfred Mann, The Moody Blues, Acker Bilk, The New Vaudeville Band, Peter and Gordon, The Pretty Things, The Rolling Stones, The Searchers, The Spencer Davis Group, The Swinging Blue Jeans, The Troggs, The Who, The Yardbirds oraz The Zombies.

Limahl, właśc. Christopher Hamill (ur. 19 grudnia 1958 w Wigan, w obrębie hrabstwa Lancashire, w stołecznym okręgu Wielkiego Manchesteru) – brytyjski piosenkarz pop, który w latach 80. XX wieku był wokalistą zespołu Kajagoogoo i odnosił potem sukcesy jako solista.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

OBE Lulu Kennedy-Cairns, wł. Marie McDonald McLaughlin Lawrie, najbardziej znana pod scenicznym imieniem Lulu (ur. 3 listopada 1948 w Lennoxtown, East Dunbartonshire, Szkocja) – szkocka piosenkarka, kompozytorka, modelka, aktorka i osobowość telewizyjna.
Bee Gees – brytyjska grupa softrockowa, złożona z trzech braci Robina, Barry’ego i Maurice’a Gibbów. Czwarty z muzykalnych braci, Andy, wybrał karierę solową. Grupa powstała w 1958 roku, a rozwiązana została 21 stycznia 2003 roku po śmierci Maurice’a. Zanim bracia Gibb stali się znani pod nazwą Bee Gees, występowali jako „Brothers Gibb”, „Blue Cats” oraz „The Rattlesnakes” i mieszkali w australijskim Brisbane. Po powrocie do Anglii grupa początkowo wzorowała się na amerykańskim duecie The Everly Brothers, lecz później uwidocznił się także wpływ zespołów The Beatles i The Beach Boys oraz duetu Simon & Garfunkel. Muzyka grupy oparta na wielogłosowych harmoniach śpiewanych falsetem, z raczej delikatnym akompaniamentem instrumentalnym adresowana była do mniej wymagającego rockowego odbiorcy, a mimo to potrafiła zdobyć uznanie publiczności – z pomocą producenta Roberta Stigwooda, który pomógł zespołowi wznieść się na wyżyny.
Queen – brytyjski zespół rockowy utworzony w 1970 w Londynie przez Briana Maya, Rogera Taylora i Freddiego Mercury’ego. Basista John Deacon dołączył do grupy rok później.
The Moody Blues – brytyjska grupa rockowa, która powstała w 1964 r. w Birmingham. Zespół sprzedał ponad 50 milionów płyt i czternaście razy nagradzany był platynową płytą.
The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarrymen od 1957) do 1970 roku. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał więcej płyt niż oni.
The Ed Sullivan Show był amerykańskim programem telewizyjnym, emitowanym od 20 czerwca 1948 do 6 czerwca 1971. Gospodarzem programu był Ed Sullivan. Nadawany przez stację CBS w każdą niedzielę o 20:00.
Paul Antony Young (ur. 17 stycznia 1956 w Luton) – brytyjski wokalista soulowo-popowy. Wcześniej lider zespołów Kat Kool & Kool Cats, Streetband i Q-Tips. Jego sukces solowy sprawił, że stał się idolem nastolatków lat osiemdziesiątych. Jest znany z przebojowych singli, które dotarły do pierwszej dziesiątki brytyjskiej listy: „Love of the Common People” (1982), „Wherever I Lay My Hat” (1983), „Come Back and Stay” (1983), „Everything Must Change” (1984) i „Every Time You Go Away” (1985).

Reklama