Braulion z Saragossy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Braulion z Saragossy (ur. w 590, zm. 651 w Saragossie) - święty Kościoła katolickiego, biskup, pisarz łaciński, uczeń Izydora z Sewilli, odnowiciel dyscypliny kościelnej w Hiszpanii.

Miłość /(łac.) caritas, amor, dilectio, (gr.) ἀγάπη (agape)/ – wewnętrzne, duchowe doświadczenie, będące podstawowym źródłem szczęścia człowieka. Wypływa z miłości Boga, będąc darem darmo otrzymanym (por.Rz 5,5), i ma swoją kontynuację w miłości bliźniego – przede wszystkim braci w wierze, tworząc z nich wspólnotę, /(gr.) κοινωνία (koinonia)/ (por. 1J 1,3), czyli Kościół. Obejmuje także całą ludzkość, szczególnie biednych, chorych, uwięzionych, a także nieprzyjaciół (Por. Mt, 25,31-46; Mt 5,44). Dokonuje się w wolności i prawdzie – jest więc możliwa wyłącznie między osobami, poprzez wzajemne obdarowywanie się dobrem. W chrześcijaństwie miłość rozumiana jest przede wszystkim jako wlana cnota teologiczna.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Życiorys[ | edytuj kod]

Był synem biskupa Osmy Grzegorza, jeden z jego braci Frunimianus pełnił obowiązki opata w Rioja, siostra Pomponia była ksienią, a sam został następcą brata Jana w Saragossie. Kształcił się w saragoskim klasztorze Osiemnastu Męczenników. W wieku trzydziestu lat został duchownym w Sewilli za sprawą późniejszego świętego, arcybiskupa Izydora. Do Saragossy powrócił około 619 r. na wieść o sakrze brata Jana. Za namową Izydora i pod jego kuratelą prowadził działalność pisarską, a po jego śmierci stał się, w episkopacie autorytetem. Dzięki swojej głębokiej wiedzy i zacięciu bibliofilskiemu odgrywał rosnącą rolę w czasie kolejnych synodów w Toledo (633, 636 i 638r.). Obok redakcji dokumentów VI synodu, zasłynął z obrony biskupów w liście do papieża Honoriusza I. Stopniowo tracił wzrok, a ascetyczny tryb życia spowodował osłabienie i w konsekwencji śmierć.

Chrystocentryzm – nurt w teologii chrześcijańskiej (protestanckiej i katolickiej) uznający, że Jezus Chrystus zajmuje centralne miejsce w historii zbawienia i w świecie.Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).

W latach 631-651 był biskupem Saragossy. Pozostawił Żywot świętego Emiliana i 44 Listy, będące ważnym źródłem dla badań nad historią Hiszpanii za panowania Wizygotów. Braulio z Saragossy najprawdopodobniej zredagował wyznanie wiary dla przyjmujących chrzest Żydów (Confessio Iudaeorum civitatis Toletanae). Był autorem hymnów i poematów, oraz dzieł hagiograficznych.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").

Dzieła Brauliusza dowodzą jego znajomości pism Ojców Kościoła i chrystocentryzm. Spisane przez niego elementy duchowości umożliwiły wyróżnienie czterech stopni życia wewnętrznego. W efekcie Bojaźni Bożej - nawrócenie to etap pierwszy. Z kolei następuje naśladownictwo Jezusa Chrystusa, a dalej nadzieja na przyszłą nagrodę. Czwartym stopniem jest rosnąca dojrzałość i miłość miłosierna w aspekcie łaski i kontemplacji.

Duchowość – pojęcie wieloznaczne, kojarzone albo z działaniem sił nadnaturalnych, albo ze szczególnym (często z wartościującym epitetem "wyższy") wymiarem psychiki; może też być pojmowana w sposób łączący powyższe dwa sposoby, traktując wymiar duchowy jako należący do sfery nadnaturalnej.Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).

Postać Brauliusza otoczona została kultem na przełomie XIII i XIV wieku.

Atrybutem świętego jest pastorał. Brauliusz z Saragossy jest patronem Saragossy.

W Kościele katolickim wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dies natalis (18 marca).

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.
Opat (łac. abbas – „ojciec”, aram. ‏abba‎ – „ojciec”) – wyższy przełożony w męskich zakonach katolickich należących do kręgu zakonów mniszych. Odpowiednikiem w zakonach żeńskich jest ksieni.
Izydor z Sewilli (ur. ok. 560 w Cartagenie, zm. 4 kwietnia 636 w Sewilli) – arcybiskup Sewilli, święty Kościoła katolickiego, doktor Kościoła.
Ojcowie Kościoła (łac. Patres Ecclesiae) – pisarze i teologowie we wczesnym chrześcijaństwie, w epoce bezpośrednio po czasach apostolskich, aż do czasów średniowiecza. Pierwszymi Ojcami Kościoła byli Ojcowie Apostolscy (Patres apostolici), nazwani tak ze względu na to, iż uczestniczyli jeszcze w Kościele, któremu przewodzili Apostołowie lub pisali pod bezpośrednim wpływem życia Kościoła czasów apostolskich. Okres ojców trwał aż do VIII wieku. Doktryna starożytnych i wczesnośredniowiecznych ojców Kościoła, a także dział teologii zajmujący się ich nauczaniem, nazywa się patrystyką.
International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
Sakra − święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich, najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.

Reklama