Brama Pyrzycka w Stargardzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brama Pyrzycka – jedna z czterech bram wjazdowych do średniowiecznego miasta, które przetrwały do obecnych czasów, położona przy ul. Mieszka I w Stargardzie. Brama Pyrzycka, kolegiata Mariacka i pozostałe mury obronne rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 17 września 2010 została uznana za pomnik historii.

Blenda (niem. blende ślepe okno, ślepa wnęka) – płytka wnęka w ścianie, o wykroju arkady lub okna, stosowana przede wszystkim w celach estetycznych, rzadziej do odciążenia ściany.Fosa (łac. fossa - rów, kanał), wł. rów forteczny – w fortyfikacji zapora w postaci rowu otaczającego całość lub część umocnienia. Rowy (fosy) mogły być wypełnione wodą (mokre), bądź nie (suche).

Historia[ | edytuj kod]

Brama Pyrzycka wraz z Domem Kletzanów, przed 1900

Początki jej budowy wiążą się z okresem powstawania murów miejskich pod koniec XIII wieku. Odnosi się to do kamiennej części o wysokości 6 m. Część ceglana jest nieco młodsza (1439), kiedy nadbudowano trzy kondygnacje nad przejazdem. Aby dostać się do średniowiecznego miasta, należało pod okiem straży przejść bramę przednią, na którą składały się dwie niskie, połączone ze sobą baszty, następnie murowany tunel zw. gardzielą, most zwodzony nad fosą oraz bramą wewnętrzną zamykaną broną. W latach pięćdziesiątych XX wieku brama została poddana renowacji, po której przejściowo mieściło się tam Stargardzkie Muzeum Miejskie, a następnie stała się siedzibą Miejskiego Oddziału PTTK. Ostatni gruntowny remont przeprowadzony został w latach 1991-1993. Obecnie brama Pyrzycka stanowi jeden z obiektów administrowanych przez Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Stargardzie (działalność edukacyjna, lekcje i warsztaty muzealne).

Pomnik historii – jedna z czterech form ochrony zabytków w Polsce określonych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (art.7). Status pomnika historii ustanawiany jest w drodze rozporządzenia przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Przyznawany jest zabytkom nieruchomym o szczególnej wartości historycznej, naukowej i artystycznej, utrwalonym w powszechnej świadomości i mającym duże znaczenie dla dziedzictwa kulturalnego Polski.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Kolumna Zwycięstwa (lub do 1989 roku Pomnik Wdzięczności) w Stargardzie znajduje się na Placu Wolności i jest ostatnim elementem Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich.
Spichlerz w Stargardzie Szczecińskim został zbudowany w Stargardzie w 1685 roku z cegły nad Młynówką, jest najstarszym tego typu zabytkiem spośród 4 istniejących na Pomorzu Zachodnim.
Dom Strzelecki (niem. Schutzenhaus, Pałac Panorama, d. Dom Bractwa Kurkowego) — dom położony w Stargardzie Szczecińskim na skraju parku Panorama, przy ul. Ochronnej.
Krzyż pokutny w Stargardzie - znajduje się przy rozgałęzieniu dróg prowadzących do Chociwla i Maszewa, po lewej stronie szosy, ok. 1 km na wschód od bramy Wałowej. Jest największym krzyżem pokutnym w Europie i drugim co do wielkości na świecie.
Dom Zakonny Towarzystwa Chrystusowego w Stargardzie wzniesiono w połowie XIX wieku, przy ówczesnej Johannisstr. 37, współcześnie ul. Świętego Jana Chrzciciela 1.
Stare Miasto (pot. Starówka) - najstarsza dzielnica Stargardu Szczecińskiego, położona w centralnej części miasta, otoczona plantami. W tej części miasta znajdują się najważniejsze instytucje m.in: Urząd Miejski, Urząd Gminy, Urząd Stanu Cywilnego, Muzeum, Książnica Stargardzka, Biblioteka Pedagogiczna oraz najcenniejsze zabytki miasta.
Czerwone Koszary - położone u zbiegu ul. 11 Listopada i Zwycięzców w Stargardzie, są zespołem koszarowym w garnizonie Stargard Szczeciński.

Reklama