Brahmi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inskrypcja w Kanheri

Pismo brahmi (ब्राह्मी, trl. brāhmī) – najstarszy znany system pisma indyjskiego, poświadczony od III w. p.n.e., od którego wywodzą się obecnie używane alfabety indyjskie, a także alfabet tybetański oraz pisma Azji Południowo-Wschodniej. Powszechnie uważa się, iż pismo brahmi pochodzi od alfabetu aramejskiego (wywodzącego się z alfabetu fenickiego), lecz ma charakter pisma alfabetyczno-sylabicznego.

Alfabet fenicki, będący modyfikacją istniejącego wcześniej pisma proto-kananejskiego jest najstarszym zachowanym alfabetem świata. Uważa się, że powstał około 1050 p.n.e., najprawdopodobniej dla potrzeb rozwijającego się handlu. Służył do zapisu fenickiego, języka z grupy północno-semickiej, używanego w starożytności na terenie dzisiejszego Libanu oraz w licznych fenickich koloniach. Zapis ten, poprzez oparte na nim pisma greckie i hebrajskie, dał początek wszystkim alfabetom stosowanym współcześnie na terenie Europy oraz arabskiemu, a nawet dewanagari używanemu obecnie w Indiach.Aśoka (Asioka, Ashoka) (304-232 p.n.e.) – władca indyjskiego imperium Maurjów (dynastii, której po raz pierwszy udało się zjednoczenie znacznych obszarów subkontynentu indyjskiego. Maurjowie to dynastia panująca w państwie Magadha w latach od ok. 320 do ok. 185 p.n.e. Stolicą kraju była Pataliputra (dziś Patna w stanie Bihar), w pobliżu rzeki Son i jej ujścia do Gangesu), panujący, wedle różnych ustaleń, między 274-264 r. p.n.e. a 239-226 r. p.n.e.

Odmienne stanowisko, prezentowane najczęściej przez badaczy indyjskich, wskazuje na miejscowe pochodzenie pisma lub na jego źródła w cywilizacji doliny Indusu.

Najsławniejsze inskrypcje w tym piśmie to edykty cesarza Aśoki wyryte w kamieniu.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • David Diringer, Alfabet, Przeł. W. Hensel, W-wa 1972, PIW.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Pismo brahmi na portalu Omniglot
  • Pismo brahmi na portalu Ancient Scripts




  • Warto wiedzieć że... beta

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama