• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Botanika



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Prawa Mendla – reguły przekazywania cech dziedzicznych. Zostały sformułowane w 1866 przez Grzegorza Mendla podczas jego badań nad krzyżowaniem roślin, głównie grochu zwyczajnego (Pisum sativum L.).Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych.
    Działalność naukowa i dydaktyczna[ | edytuj kod]
     Zobacz też kategorie: Organizacje botaniczne, Arboreta i ogrody botaniczne.

    Botanika uprawiana jest instytutach, katedrach i zakładach licznych szkół wyższych, zajmują się nią różne akademie (korporacje uczonych, w Polsce np. Polska Akademia Nauk), fundacje, organizacje i inne instytucje. Specjalizują się w botanice w szczególności ogrody botaniczne i herbaria. Uczeni zajmujący się botaniką, reprezentujący różne towarzystwa naukowe, spotykają się w cyklu 6-letnim na Międzynarodowych Kongresach Botanicznych. Do organizacji o kluczowym znaczeniu należą m.in.: International Association for Plant Taxonomy, International Association for Vegetation Science, Botanical Society of America, w Polsce – Polskie Towarzystwo Botaniczne.

    Sinice, cyjanofity, cyjanobakterie, cyjanoprokariota (Cyanobacteria) – gromada organizmów samożywnych, dawniej uznawanych za rośliny, według nowszej taksonomii zaliczanych do Procaryota (prokarioty, królestwo bakterii).Włókno – podstawowa jednostka struktury wielu materiałów, która charakteryzuje się znaczną długością i niewielkim przekrojem. Zwykle przyjmuje się, że włóknem jest struktura, której długość jest minimum 100 razy większa od jej przekroju. Włókna występują zarówno w materiałach naturalnych jak i produkowanych przez człowieka. Niektóre materiały są wykonane prawie wyłącznie z włókien, podczas gdy w innych włókna stanowią tylko jeden z elementów wzmacniających ich strukturę.
     Zobacz też kategorię: Dokumenty i publikacje botaniczne.

    Wydawanych jest wiele periodyków naukowych poświęconych botanice o zasięgu światowym. Wykaz światowych czasopism botanicznych dostępnych w Internecie obejmuje w lutym 2016 roku 1272 tytułów.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Wyd. wydanie II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 88-92. ISBN 83-214-1305-6.
    2. Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 11-24. ISBN 83-01-13953-6.
    3. Costas A. Thanos. Aristotle and Theophrastus on plant-animal interactions. „Tasks for vegetation science”. 31, s. 3–11, 1994. DOI: 10.1007/978-94-011-0908-6_1. ISSN 0167-9406 (ang.). 
    4. Alfred Gundersen. A sketch of plant classification from Theophrastus to the present. „Torreya”. 18 (11), s. 213-219, 1918. 
    5. Ioana Claudia Popa. The Lists of Plant Synonyms in De materia medica of Dioscorides. „Global Journal of Science Frontier Research”. 10 (3), s. 46-49, 2010. 
    6. Lalit Tiwari, Ancient Indian Botany and Taxonomy, 2003 [dostęp 2007-06-26] (ang.).
    7. John H. Schaffner. Phylogenetic Taxonomy of Plants. „The Quarterly Review of Biology”. 9 (2), s. 129-160, 1934. 
    8. Elbanowski Adam. Obraz Nowego Świata w staropolskiej literaturze botanicznej i przyrodniczo-lekarskiej. „Acta Botanica Silesiaca”. 10, s. 207-234, 2014. 
    9. Cox Paul Alan. The promise of Gerard's Herball: new drugs from old books. „Endeavour”. 22 (2), s. 51-53, 1998. DOI: 10.1016/S0160-9327(98)01111-9. 
    10. Cristina Fiore, Lorenzo A. Calò, Eugenio Ragazzi, Jens Bielenberg, Decio Armanini. Licorice from antiquity to the end of the 19th century: Applications in medical therapy. „J. Nephrol”. 17, s. 337-341, 2004. 
    11. Alicja Zemanek. O symbiozie nauki i sztuki w czasach renesansu – kolekcja obrazów roślin ze zbioru „Libri picturati” A. 18–30. „Polska akademia umiejętności. Prace komisji historii nauki”. IX, s. 181-207, 2009. 
    12. J. Haseloff. Old botanical techniques for new microscopes.. „Biotechniques”. 34 (6), s. 1174-1178, 1180, 1182, 2003. PMID: 12813885. 
    13. Scott D. Russell. Plant sexuality, cell expression and preferential fertilization. „Bol. Soc. Argent. Bot.”. 38 (3-4), s. 349 - 356, 2003. DOI: 10.1.1.460.3256. 
    14. D.R. Kaplan. The science of plant morphology: definition, history, and role in modern biology.. „Am J Bot”. 88 (10), s. 1711-41, Oct 2001. PMID: 21669604. 
    15. H. Walter Lack. August Wilhelm Eichler (1839-1887). „Willdenowia”. 18, s. 5-18, 1988. 
    16. Scott Russell: Electronic Sites of Botany, Plant Biology and Plant Science Journals. W: e-journals.org [on-line]. [dostęp 2016-02-14].
    Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.Konrad Gesner (także Conrad Gessner, Conrad Geßner, Conrad von Gesner, Conradus Gesnerus) (urodzony 26 marca 1516 r. w Zurychu, zmarł 13 grudnia 1565 r. w tym samym mieście) – szwajcarski bibliograf, bibliofil, lekarz, przyrodnik, filolog, lingwista, leksykolog, wydawca i komentator wielu dzieł starożytnych i współczesnych z różnych dziedzin wiedzy. Znawca bibliotek starożytnych, średniowiecznych i renesansowych. Wszechstronny encyklopedyczny umysł epoki renesansowego humanizmu. Pozostawił po sobie cenny dorobek naukowy.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rośliny lecznicze - najczęściej rośliny lądowe, zawierające substancje czynne, stosowane w medycynie i ziołolecznictwie. Z niektórych części tych roślin wyrabia się leki (np. z korzeni, łodyg, liści, kwiatów). Na świecie poznano ok. 2 500 gatunków roślin leczniczych-u nas rośnie ich ok. 400-w praktyce stosowane jest ok. 200. Zdecydowana większość z nich to rośliny naczyniowe, nieliczne należą do paprotników, porostów i glonów. Niektóre z gatunków ziół stosowane dawniej w ludowej medycynie, obecnie nie są już używane.
    Róża (Rosa L.) – rodzaj krzewów należących do rodziny różowatych (Rosaceae). Znanych jest 150–200 gatunków występujących na półkuli północnej, czasem podaje się nawet dwukrotnie większą liczbę, co wynika z różnego traktowania taksonów. Większość ozdobnych odmian róży rozmnaża się przez okulizację na podkładkach z dzikich róż.
    Ampelografia (gr. ámpelos = winna latorośl) – nauka o winoroślach (Vitis spp.) zajmująca się opisywaniem i klasyfikowaniem tych roślin. Dawniej główną metodą była obserwacja i porównywanie kształtu i barwy owoców i liści winorośli. Współcześnie nauka ta zrewolucjonizowana została za sprawą badań molekularnych DNA.
    Roślinność – termin w specjalistycznej terminologii geobotanicznej oznacza ogół zbiorowisk roślinnych na określonym obszarze, stanowiący przedmiot badań fitosocjologii. Termin uzupełniony o przymiotnik oznacza grupy zbiorowisk roślinnych, które łączy podobieństwo siedliskowe (np. roślinność wodna lub leśna), zasięgowe (np. roślinność wysokogórska lub azonalna), stopień przekształcenia (roślinność pierwotna lub półnaturalna).
    Korek, felem (fellem) – tkanka roślinna, występująca jako podelement w systemie tkanek okrywających, perydermie (korkowicy). Jest drugim obok fellodermy produktem działalności fellogenu (tkanki korkotwórczej).
    Histologia (z gr. histos – tkanka, logos – wiedza, nauka) – nauka o budowie, rozwoju i funkcjach tkanek, w przeciwieństwie do anatomii, zajmuje się badaniem mikroskopowej budowy ciała. Nauka o mikroskopowych wykładnikach chorób nosi nazwę histopatologii.
    Florystyka, autchorologia, florystyczna geografia roślin, geobotanika florystyczna – dział botaniki, a ściślej geografii roślin i geobotaniki, zajmujący się inwentaryzacją flory w celu ustalania spisu gatunków roślin z podaniem ich stanowisk (rozmieszczenia) na określonym obszarze. W szerszym ujęciu zajmuje się badaniem zasięgów roślin, grupowaniem roślin według kryterium zasięgowego oraz powinowactwem florystycznym różnych obszarów, ich zróżnicowaniem florystycznym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.139 sek.