Bonosus (uzurpator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bonosus – oficer rzymskiej floty Renu. W 280 roku n.e., kiedy Germanie spalili rzymskie statki ulokowane na Renie, wywołał bunt i w obawie przed spodziewaną karą mianował się cesarzem rzymskim. Walczył z prawowitym cesarzem - Probusem. Przegrawszy powiesił się. Cesarz Probus darował życie jego synowi i żonie.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. John Hazel, Who's who in the Roman World, Psychology Press, 2002, ISBN 978-0-415-29162-0 [dostęp 2019-08-29] (ang.).
  2. Roman Emperors - DIR probus, www.roman-emperors.org [dostęp 2019-08-29].
  3. Wiesław Kaczanowicz, Cesarz Probus 276-282 n.e., Katowice 1997, s. 41.




Reklama