Bombardowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bombowiec B-52 zrzucający bomby

Bombardowanie – zrzucanie bomb lotniczych różnego przeznaczenia z samolotów lub innych statków powietrznych na naziemne i morskie cele.

Pikowanie, nurkowanie (lot nurkowy) – manewr lotniczy (lub figura akrobacji lotniczej) polegający na zdecydowanym obniżeniu nosa samolotu poniżej horyzontu, co prowadzi do szybkiego spadku wysokości lotu i równie szybkiego wzrostu prędkości. W "klasycznym" ujęciu oś podłużna maszyny jest prostopadła do ziemi. Stosowany jest w sytuacjach związanych bądź z potrzebą utraty wysokości, lub nabrania prędkości, także w czasie walki powietrznej, ale zasadniczo ogranicza się jego stosowanie do pokazów lotniczych.Cel (ang. military objective) – dozwolony przez prawo międzynarodowe cel, który obejmuje wszystkich kombatantów zdolnych do i prowadzących walkę, urządzenia, budynki i obszary, gdzie siły zbrojne lub jej środki (zasoby) są zlokalizowane oraz inne obiekty, które poprzez swój charakter i przeznaczenie, lokalizację lub użycie wykorzystywane są do prowadzenia działań militarnych, a które całkowite lub częściowe zniszczenie, przechwycenie lub neutralizacja powoduje wymierne korzyści z wojskowego punktu widzenia.

Bombardowanie wykonuje się z lotu poziomego, nurkującego i koszącego.

Regulamin wojny lądowej z 1907 r. zabrania bombardowania w jakikolwiek sposób bezbronnych miast, wsi, domów mieszkalnych i budowli. Reguły wojny powietrznej z 1923 zabraniają bombardowania lotniczego w celu zastraszenia ludności cywilnej albo niszczenia czy uszkadzania własności prywatnej nie mającej charakteru wojskowego bądź zranienia niewalczących (art. 23). Podobny zakaz zawierał art. 4 projektu Konwencji o ochronie ludności cywilnej przed nowymi narzędziami wojny przyjętego na konferencji Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego w Amsterdamie w 1938 r. Jednomyślna uchwała Zgromadzenia Ligi Narodów z 30 września 1938 r. uznawała rozmyślne bombardowanie ludności cywilnej za bezprawne.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Samolot bombowy (bombowiec) – rodzaj samolotu wojskowego, którego podstawowym przeznaczeniem jest niszczenie obiektów naziemnych lub jednostek pływających nieprzyjaciela za pomocą bomb, ewentualnie pocisków rakietowych.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. IV Konwencja haska dotycząca praw i zwyczajów wojny lądowej (1907) art. 25. Podobny zakaz wprowadza IX konwencja haska o bombardowaniu przez morskie siły zbrojne w czasie wojny (1907). W 1927 roku powołany na mocy Traktatu Wersalskiego, grecko – niemiecki trybunał arbitrażowy, zajmujący się rozpatrywaniem roszczeń obywateli Grecji żądających odszkodowań za zniszczone mienie w wyniku bombardowań powietrznych niemieckich sterowców, uznał, że przepisy o wojnie lądowej stosuje się przez analogię do zasad wojny powietrznej (Wieluń – 1 IX 1939 r. Bombardowanie miasta a międzynarodowe prawo konfliktów zbrojnych s. 7).
  2. The Hague Rules of Air Warfare, przekład polski. Reguły nie zostały ratyfikowane, lecz państwa uczestniczące w pracach włączyły je do swoich regulaminów.
  3. Draft Convention for the Protection of Civilian Populations Against New Engines of War. Amsterdam, 1938, Projet de Convention pour la protection des populations civiles contre les nouveaux engins de guerre. Amsterdam, 1938
  4. Unanimous resolution of the League of Nations Assembly, September 30, 1938

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Samolot bombowy
  • Nalot dywanowy
  • Lot poziomy – lot, w którym ciężar samolotu Q zrównoważony jest przez siłę nośną Pz,  opór samolotu Px pokonywany jest przez ciąg śmigła T, przy czym obie te zależności muszą być spełnione równocześnie. W tym celu dla każdego położenia drążka sterownicy, od którego zależy kąt natarcia skrzydła, a więc i prędkość lotu poziomego , pilot musi dobrać takie otwarcie przepustnicy silnika, aby ciąg śmigła T równoważył opór samolotu.Liga Narodów (ang. League of Nations, fr. Société des Nations) – nieistniejąca już organizacja międzynarodowa powstała z inicjatywy prezydenta Stanów Zjednoczonych Woodrowa Wilsona. Statut Ligi został przyjęty przez konferencję pokojową w Wersalu 28 czerwca 1919 r. Stał się on częścią traktatu wersalskiego i wszedł w życie po ratyfikacji 10 stycznia 1920 roku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Statek powietrzny – urządzenie zdolne do unoszenia się (lotu) w atmosferze na skutek statycznego lub aerodynamicznego oddziaływania powietrza.
    Operacja - część sztuki wojennej, zespół walk, bitew, uderzeń ogniowych i manewrów toczonych lub wykonywanych na lądzie, w powietrzu i na morzu przez związki operacyjne różnych rodzajów wojsk i sił zbrojnych, połączonych wspólną myślą przewodnią, prowadzonych pod jednym kierownictwem, dla osiągnięcia określonego celu.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Traktat wersalski – główny układ pokojowy kończący I wojnę światową, podpisany 28 czerwca 1919 roku przez Niemcy, mocarstwa Ententy, państwa sprzymierzone i stowarzyszone. Został ratyfikowany 10 stycznia 1920 roku i z tą datą wszedł w życie. Traktat ustalił wiele granic międzypaństwowych w Europie oraz wprowadził nowy ład polityczny.
    Boeing B-52 Stratofortress – amerykański bombowiec strategiczny dalekiego zasięgu. Oblatany w 1952 roku, stosowany bojowo między innymi w wojnie wietnamskiej i pierwszej wojnie w Zatoce Perskiej.
    Cywil (łac. civilis, obywatelski) – potoczne określenie osoby niebędącej w czynnej służbie różnych uzbrojonych formacji mundurowych.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama