Biuro Polityczne KC KPZR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biuro Polityczne Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (w skrócie Politbiuro) – organ Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, wybierany przez Komitet Centralny w celu kierowania pracą partii w okresie między obradami plenarnymi (plenami) Komitetu Centralnego. W jego skład wchodzili kierujący wyższymi partyjnymi i państwowymi organami ZSRR.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Pierwsze Biuro Polityczne na czele z Leninem powstało na posiedzeniu Komitetu Centralnego Rosyjskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej (bolszewików) 10 (23) listopada 1917, w celu kierowania powstaniem zbrojnym. Jako organ stały zaczęło funkcjonować od VII zjazdu partii w 1919.

Biuro Polityczne - organ wykonawczy, ideologiczny władz naczelnych niektórych partii (przeważnie komunistycznych), kierujący bieżącą pracą.Komitet Centralny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (Центральный комитет Коммунистической партии Советского Союза) - centralna instancja partii, wykonująca polecenia Biura Politycznego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (Политическое бюро ЦК КПСС - Политбюро), de facto organ zarządzania wszystkimi dziedzinami życia w tym kraju.

Liczebność Biura nie przewyższała 15 członków i 9 kandydatów. Na posiedzeniach Biura były rozwiązywane najważniejsze polityczne, gospodarcze i wewnętrzne sprawy ZSRR. Większość spraw na posiedzenia przygotowywał Sekretariat KC KPZR. W celu wypracowania decyzji w oddzielnych sprawach przygotowywały je także specjalne komisje. Zgodnie z regulaminem KPZR(ros.) przyjętym na XIX zjeździe partii w 1952 Biuro było przekształcone w Prezydium KC KPZR. XXII zjazd partii w 1966 w postanowieniach o częściowych zmianach w regulaminie KPZR wrócił do nazwy Biura Politycznego KC KPZR jako pełniej wyrażającego charakter działania wyższego organu partii.

LIBRIS (Library Information System, pol. System Informacyjny Bibliotek) szwedzki katalog rozproszony utrzymywany przez Narodową Bibliotekę Szwecji w Sztokholmie. Umożliwia wyszukiwanie 6,5 milionów tytułów.XIX Zjazd Wszechrosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) obradował od 5 do 14 października 1952 r. w Moskwie. Zjazd miał charakter uroczysty i był demonstracją siły oraz znaczenia WKP(b) i jej przywódcy Józefa Stalina. Zasłynął przede wszystkim uchwałą o zmianie nazwy partii.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija t.20, str.215, wyd. 1975
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Biuro Polityczne KC PZPR




  • Warto wiedzieć że... beta

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Biuro Polityczne Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (w skrócie Biuro Polityczne KC PZPR lub z rosyjskiego "Politbiuro") było (razem z Sekretariatem KC PZPR) głównym organem kierowniczym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W jego skład wchodziło zwykle od 9 do 15 członków, posiadających pełne prawo głosu, oraz kilku zastępców członka Biura Politycznego, bez pełnego prawa głosu. Wzorowane na podobnym organie KC KPZR było faktycznym ośrodkiem decyzyjnym władz komunistycznych. Tu zapadały kluczowe decyzje polityczne, a członkowie Biura Politycznego nadzorowali powierzone sobie poszczególne ministerstwa i resorty.

    Reklama