• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bitwa pod Tolbiac

    Przeczytaj także...
    Alemanowie, Alamanowie – germański związek plemienny; od III wieku n.e. prowadzący najazdy na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego.Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola.
    Szwabia (niem. Schwaben lub Schwabenland) – to historyczna i etniczna kraina Niemiec. Elementem wyróżniającym i spajającym Szwabię jest dialekt szwabski, określany też jako odrębny język.

    Bitwa pod Tolbiac (zwana też bitwą pod Zülpich) – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 496 w trakcie walk Franków z Alamanami. Bitwa zakończyła się zwycięstwem sił frankońskich dowodzonych przez Chlodwiga I. W wyniku starcia Alamanowie zostali znacznie osłabieni a Frankowie umocnili swoją pozycję nad Renem. Bitwa pod Tolbiac była drugą z trzech bitew stoczonych przez Chlodwiga z Alamanami. Trzecia bitwa stoczona w roku 506 pod Strasburgiem położyła ostatecznie kres państwu Alamanów. Bitwa pod Tolbiac znana jest głównie z chrztu, jakiemu poddał się Chlodwig I po jej zakończeniu.

    Reims – miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.Chrzest – w chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Zgodnie z wiarą chrześcijańską obrzęd ten ma znaczenie wcielenia w Chrystusa jako ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana i łączy z Ludem Bożym Nowego Przymierza. Typowy obrzęd chrztu w chrześcijaństwie sprawowany jest w imię Trójcy Świętej: Ojca i Syna i Ducha Świętego – na polecenie samego założyciela Chrystusa (Mt 18,18-20).

    Pole bitwy umiejscawiane jest w okolicy Wollersheimer Heide pomiędzy Langendorfem (Zülpich) a Wollersheim (Nideggen) około 60 km na wschód od granicy niemiecko-belgijskiej. Chodzi o dawną miejscowość Tulbiac (rzymska nazwa Tolbiacum). Podczas bitwy Chlodwig widząc, że sytuacja nie jest dla niego zbyt pomyślna miał ponoć przyrzec, że jeśli odniesie zwycięstwo to zerwie z pogańskimi wierzeniami i przyjmie chrzest – tzw. "śluby Chlodwiga" o których mówi poeta Johann Peter Hebel w Weltbegebenheiten (Światowych wydarzeniach). Alamanowie poddali się w chwili gdy padł ich nieznany z imienia król. Chlodwig obietnicy dotrzymał i jeszcze w tym samym roku ochrzcił się w Reims.

    Chlodwig I (fr. Clovis I, łac. Clodovicus, frankijski Chlodowech), (ok. 466 – 27 października 511) był władcą Franków, synem Childeryka I i Basiny. Najsłynniejszy spośród merowińskich władców.Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.

    Po bitwie północne ziemie Alamanów leżące pomiędzy Szwabią a Frankonią dostały się pod panowanie Franków. Pozostałe plemiona alamańskie oddały się pod opiekę króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego. Dopiero w latach 506-531 zostały ostatecznie wchłonięte przez Królestwo Franków.

    Ren (fr. Rhin, niem. Rhein, nid. Rijn, ret. Rein) – jedna z najdłuższych rzek w Europie, licząca 1233 km, w tym 865 km w Niemczech Ren wypływa z Alp Szwajcarskich (gdzie ma swoje źródło), przez Jezioro Bodeńskie, dalej na północ tworząc granicę między Francją a Niemcami. Ren uchodzi poprzez Deltę Renu i Mozy do Morza Północnego na zachód od Rotterdamu w Holandii.

    Literatura[ | edytuj kod]

  • Reinhard Schmoeckel: Deutsche Sagenhelden und historische Wirklichkeit, Georg Olms Verlag, Hildesheim 1995 ​ISBN 3-487-10035-5
  • Red. Dieter Geuenich, Thomas Grünewald, Reinhold Weitz: Chlodwig und die „Schlacht bei Zülpich“ – Geschichte und Mythos 496-1996. Euskirchen 1996. ​ISBN 3-9802996-7-8
  • Dieter Geuenich: Die Franken und die Alemannen bis zur ‚Schlacht bei Zülpich‘ (496/97) Berlin / New York 1998. ​ISBN 3-11-015826-4




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.743 sek.