Bitwa pod Miednikami (1320)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Miednikami – jedno ze starć w wojnach Wielkiego Księstwa Litewskiego z Zakonem krzyżackim, stoczone 27 lipca 1320 roku w okolicach Miedników.

Bitwa pod Płowcami – bitwa stoczona 27 września 1331 na polach wsi Płowce pomiędzy wojskami Władysława Łokietka a oddziałami zakonu krzyżackiego pod wodzą komtura krajowego chełmińskiego Otto von Lauterberga, marszałka zakonu Dietricha von Altenburga, wielkiego komtura Otto von Bonsdorfa.Wielki marszałek zakonu krzyżackiego, niem. der Ordensmarschal lub Oberstmarschall – zastępca wielkiego mistrza w dowodzeniu wojskami, a na wypadek nieobecności wielkiego mistrza – wodzem sił zbrojnych zakonu. W obecności wielkiego mistrza dowodził taborami. Podczas pokoju dbał o wyszkolenie wojskowe wojsk krzyżackich, w wyprawie wojennej pilnował porządku marszów, obozowania, wysyłał straże. Bez pozwolenia jednak obecnego wielkiego mistrza nie miał prawa zaczynać bitwy. W Prusach był jednocześnie komturem królewieckim i na nim spoczywał obowiązek obrony zakonu od strony Litwy.

Bitwa zakończyła się klęską wojsk zakonnych. W starciu zginął marszałek zakonu Henryk von Plötzkau oraz 29 rycerzy zakonnych wraz z jednostkami pomocniczymi. Jeden z rycerzy, Gerhard Rode, dostał się do niewoli. Zwycięstwo Litwinów skutkowało krótkotrwałym przejęciem przez nich inicjatywy w wojnie.

Wielkie Księstwo Litewskie (WKL, lit. Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, żmudz. Lietovuos Dėdliuojė Konėgaikštīstė, biał. Вялікае Княства Літоўскае/Wialikaje Kniastwa Litoŭskaje, ukr. Велике Князівство Литовське/Wełyke Kniaziwstwo Łytowśke, ros. Великое Княжество Литовское/Wielikoje Kniażestwo Litowskoje, rus. Великое князство Литовское, Руское, Жомойтское и иных, łac. Magnus Ducatus Lituaniae) – państwo obejmujące ziemie (od morza do morza, od Bałtyku po Morze Czarne) dzisiejszej Litwy, Białorusi, północno-wschodniej Polski i większej części Ukrainy, zachodnich kresów Rosji od XIII w. do 1795.Heinrich von Plötzkau, także Heinricus von Plotzke, Ploczk, Plotzek) (urodz. ?, zm. 27 lipca 1320) – komtur bałgijski w roku 1304, mistrz krajowy Prus w latach 1307-1309, wielki komtur w latach 1309-1312, wielki marszałek w latach 1312-1320.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • H. Sahanowicz, Biełaruś i Niamiecki orden (da Kreuskaj unii). Z głybii wiakou, Nasz kraj. Wyp. 2., 2002, ​ISBN 985-08-0515-3​, s. 125.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Bitwa pod Płowcami




  • Reklama